Η aspirin είναι που μας χτυπάει στη μέση?

Τα salicylic οξέα, ακόμη και σε ελάχιστες συγκεντρώσεις, αναστέλλουν την ακετυλίωση της γλουκοζαμίνης!

Η γκλουκοζαμίνη είναι βασικό πρόδρομο μόριο για τη σύνθεση των GAGs, βασικών δομικών μορίων του συνδετικού ιστού,
από τον οποίο και αποτελούνται και οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι
(συγκεκριμένα από fibrocartilage).

Τι σημαίνουν τα παραπάνω?
1) Ίσως ότι αν τρώτε πολλές ασπιρίνες θα πονάει η μέση σας...?
2) Και πως αν θέλετε να σταματήσετε να πονάτε, ίσως η θειική-γλουκοζαμίνη (glucosamine sulfate) να μπορεί βοηθήσει?

Ή μήπως άλλη μια θεωρία συνομωσίας...?

Κομμουνιστικό Μανιφέστο και η Εποχή της Ισχύς του

Ο Μαρξ περιέγραψε πως στην εποχή του εμφανίζεται για πρώτη φορά η διχοτόμιση της κοινωνίας σε 2 *μόνο* τάξεις:

[1] Στις προηγούμενες εποχές της ιστορίας βρίσκουμε σχεδόν παντού μια πλήρη διαίρεση της κοινωνίας σε διάφορες κλειστές τάζεις, μια πολύτροπη διαβάθμιση των κοινωνικών θέσεων. Στην αρχαία Ρώμη βρίσκουμε πατρίκιους, ιππείς, πληβείους, δούλους. Στο μεσαίωνα φεουδάρχες, υποτελείς, μαστόρους, καλφάδες, δουλοπάροικους κι επιπλέον σε καθεμιά απ' αυτές τις τάξεις βρίσκουμε ξανά ιδιαίτερες διαβαθμίσεις.

[..]

Ωστόσο, η εποχή μας, η εποχή της αστικής τάξης, χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι απλοποίησε τις ταξικές αντιθέσεις. Ολόκληρη η κοινωνία όλο και περισσότερο χωρίζεται σε δύο μεγάλα αντίπαλα στρατόπεδα, σε δύο μεγάλες τάξεις, που βρίσκονται άμεσα αντιμέτωπες η μια με την άλλη: στην αστική τάξη και το προλεταριάτο.

Υποψιάζομαι πως πολύ γρήγορα οι ιδιοκτήτες της κοινωνίας αντελήφθησαν πως ο Μαρξ είχε δίκιο και προσπάθησαν, και *κατάφεραν* να διασπάσουν αρκετά νωρίς την αναδυόμενη ομογενοποιημένη πόλωση της κοινωνίας.
Σήμερα πλέον έχουμε, κατα αναλογία με την αρχαιότητα και το μεσαίωνα, τους δικούς μας Πατρίκιους, Πληβείους, Ιππείς, Μαστόρους, Καλφάδες και Δουλοπάροικους.
Αυτοί είναι οι Διευθυντές και οι CEOs, οι υπάληλοι γραφείου και χειρονάκτες, οι άνεργοι και οι εποχικοί υπάλληλοι, οι μετανάστες, μικρομαγαζάτορες, οι μηχανικοί και οι επιστήμονες.

Ο ιδανικός χώρος για την εκδήλωση μιας προλετεριακής επανάστασης που περιέγραφε το Μανιφέστο ίσχυσε δηλαδή μόνο οριακά.

Είναι μόνο σε καιρούς Κρίσης σαν την τρέχουσα που η ενισχυμένη κοινωνικη κινητικότητα
(η αυξημένες δηλαδή πιθανότητες των υποκειμένων να αλλάζουν τάξεις)
επιτρέπει ξανά την πόλωση ανάμεσα σε 2 μονο τάξεις,
ανάμεσα στους Έχοντες και τους Μη-Κατέχοντες.


[1] Απ΄το Κομουνιστικο Μανιφέστο.

Το μάθημα της Ιστοριας, οι Έλληνες και ο Εμφύλιος

Μεγαλο μερτικό από τα ποσοστά της δεξιάς στους Έλληνες οφείλεται στην απόκρυψη της ιστορίας του εμφυλίου μας.
Ένας εμφύλιος πόλεμος που διάρκεσε, πάνω-κάτω, μέχρι το '73.
Και που μόνο πρόσφατα η χρονική απόσταση μας έχει επιτρέψει να μπορουμε να τον αφηγηθούμε συνεκτικά.
(βλ. τα 3 νέα ντοκυμαντερ για τον Εμφύλιο)

Οι περισσότεροι δεν ξέρουν:
* για τα Δεκεμβριανά και την εμπλοκή των Άγγλων σε αυτά,
* ή για την "απελευθέρωση" των γερμανοτσολιάδων από την κυβέρνηση Παπανδρέου,
* για την εκτέλεση των ~360 άοπλων στρατιωτών της Μακρονήσου,
* για τις εκλογές βίας και νοθείας,
* το ποσοστό >53% που πήρε αργότερα η Ένωση Κέντρου και την αποστασία του Μητσοτάκη

Για να αναθρέψεις "δεξιούς" πολίτες αρκεί να τους γαλουχισεις με:
* τις οικοτολογίες για τον κίνδυνο να γινόμασταν Αλβανία αν δεν κέρδιζαν οι Δοσίλογοι τον ΕΛΑΣ,
* την δήθεν εξάρτηση των μελών του εμφυλιακού ΚΚΕ από τα χείλη του Στάλιν και γενικότερα ΚΚΣΕ
(παραβλέποντας πως κρεμόντουσαν πολύ περισσότερο από τα χείλη των Άγγλών και CIA οι δεξιοί μας ηγέτες,
και αναχρονίζοντας την εμπλοκή του ΚΚΣΕ στο ΚΚΕ τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου πίσω, στον Εμφύλιο),
* τα εγκλήματα των Γκούλαγκ του ΚΚΣΕ και την επίρωση της αποτυχίας του συτήματος της Σ.Ενωσης μεσω της πτώσης του τείχους,
* το μύθο του Μελιγαλά.

REST vs WS-* applied on Politics for Freedom

I 'm thinking of applying the lessons learned from the REST versus WS-* controversy onto Politics for Freedom.


WS-* said:
Define the Message Structure (SOAP) and the End-point Operations (WSDL) and let the world begin!

What i see of relevance to Politics is that the WS-* way of doing thing is to have almost identical peers communicating through well-established channels and pre-specified context.
It requires *similar* Parties talking to each other inside existent institutions (i.e. parliament),
specifically, Parties that have already agreed on the future of the society, the type of struggle required, etc.


REST said:
Define the Protocol (HTTP) and the End-point Address Scheme (URL) and let the world begin!

REST defines just the absolutely necessary constructs for peers to communicate, independently of implementation and structures, which in real-life might be different types of organizations, with separate purposes, and utilizing diverse actions and patterns:
Fop instance, web-like organizations similar to those that had supported demonstrations at Genova or Seattle or Dublin, and collaborative sites like Indymedia, having agreed only about the minimum required.


Though REST-like entities seem less powerful than the over-engineered WS-*-like ones,
the diversity implied by the former matches the participatory nature of social workings,
so at the end of the day those are the indisputable winners.

Οι Αριστεροί αποφεύγουν να Προσλαβάνονται στα Σώματα Ασφαλείας

Βασικό πρόβλημα είναι πως ενώ όλοι λέμε πως
"η αστυνομία πρέπει να είναι δίπλα στην κοινωνία κι όχι ενάντια σε αυτή",
αυτό δεν γίνεται όταν στα σώματα ασφαλείας είναι *προφανώς* παντοδύναμοι οι πυρήνες με ρατσιστικά, εθνικιστικα, μιλιταριστικά, και αυταρχικά ιδεώδη.

Δηλαδή όσο προσλαμβάνονται συντριπτικά περισσότεροι πολίτες με "δεξιό" προανατολισμό,
(γιατί πολύ απλά οι "αριστεροί" αποφεύγουν τα σώματα ασφαλείας)
τόσο η αστυνομία θα τροφοδοτεί την ιδεολογική πόλωση και θα μεροληπτεί στον επερχόμενο "εμφύλιο" διαχωρισμό που στήνεται στην κοινωνία μας σήμερα.


Ξαναλέω, τα Σώματα Ασφαλείας, περισσότερο από την περασμένη 20ετία, πλέον δεν αποτελούν μια ακόμη "υπηρεσία"
αλλά συνιστούν τον εκτελεστικό βραχίωνα μιας συντηρητικής ρατσιστικής ξενοφοβικής πολιτικής.
Και αυτό οφείλεται και στον ιδεολογικό προσανατολισμό όσων επιλέγουν να καταταχθούν σε στα Σ.Α.

Και αναρωτιέμαι:
Ποια είναι η απάντηση της αριστερας σε αυτό?

Το Έθνος μας δεν θα αντέξει σε μεγάλες δόσεις...Μέγαλου Αλεξάνδρου

Αν ένα σημαντικό κομμάτι των βορειοελλαδιτών συνεχίσει το εθνικιστικό του ντελίριο,
σε 10 - 20 χρόνια, αντί να ενισχύσουν το "έθνος" των Ελλήνων τους βλέπω να αποσχίζονται από το "Κράτος των Αθηνών"!
Και, σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία, θα υλοποιήσουν μόνοι τους την απειλή που αισθάνονται σήμερα για την "εθνική μας ακεραιότητα",
ακυρώνοντας το πρόθεμα "ελληνική" στην μακεδονική τους ταυτότητα!

Προς στιγμήν, έχουν αρχίσει ήδη τις "τελετές" τους:

Ιστορικά Αίτια του σύγχρονου Αντι-Κρατισμού

Αφού η σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία οι αγροτικοί πληθυσμοί ξεπερνούσαν τους αστικούς (μέχρι το 2007)
και αφού η επινόηση του Έθνους-Κράτους βοήθησε στην καταπίεση των (τιμών των προϊόντων των) της Υπαίθρου (των Αγροτών) για να συντηρηθούν οι Πόλεις (οι Αστοί και οι Εργάτες τους),
είναι λογικό οι πλέον ριζοσπαστικές απελευθερωτικές θεωρίες του παρελθόντως να είναι ως επιτωπλείστων και Αντικρατικές,
αφού μια απελευθέρωση συνήθως νοείται ως απελευθέρωση των πολλών(Αγροτικών πληθυσμών) απέναντι στους λίγους(Αστικών).

Επίσης στην ύπαιθρο είναι εύκολο να επιβιώσεις χωρίς υψηλή οργάνωση και καταμερισμό εργασιών, ενώ
το Κράτος, μέχρι σήμερα, υποδύθηκε το ρόλο της κεντρικής διοίκησης, του οργανωτή της κοινωνίας μας, ρόλος απαραίτητος μόνο στους Αστικούς πληθυσμούς.

Σήμερα που η κατάσταση πλέον έχει αντιστραφεί, μήπως να χρειάζεται αναθεωρήσουμε μερικά "ανακλαστικά" μας?

Απολύσεις και Μερίσματα

Ποιος το 'πε αυτό, να δεις.....

Όποια εισηγμένη επιχείρηση απολύει, να μην δικαιούται να μοιράσει μερίσματα

Αλλά από ποιον(ΣΥΡΙΖΑ?) το άκουσα και στην Ελλάδα δεν μπορώ να θυμηθώ...

Πάντως παίζουν πολλές προτάσεις στο τραπέζι, και τώρα φαίνεται πως είναι η ώρα να εφαρμοστούν, αφού
1) έχει καταρρεύσει η αξιοπιστία των νεο-φιλελεύθερων οικονομικών θεωριών, αλλά και
2) επειδή ζεστό κρατικό χρήμα σώζει την τελευταία στιγμή πολλά καπιταλιστικά προπύργια (πχ AIG).

Πάρκο Πατησίων: Τεχνικές Λύσεις σε Αντιδραστικές Πολιτικές

Το 38% των Αθηναίων θέλουνε να χτιστεί τελικώς το γκαράζ στο κατεσταραμένο από τις ορδές του Κακλαμάνη Παρκάκι της Πατησίων.
Μεγάλο ποσοστό, ακόμη και αν σκεφτούμε πως απλά αντιστοιχεί στο ποσοστό των οπαδών της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν πιστεύω πως οι θέσεις των ανθρώπων είναι παράλογες και εντελώς παρορμητικές όπως πασχίζουν να μας πείσουν και να μας κοντρολάρουν οι στρατιές των ψυχαναλυτών του 20ού αιώνα.
Αντίθετα πιστεύω πως η διαφάνεια και η γνώση μακροπρόθεσμα αλλάζουν και τους πιο συντηρητικούς και φοβισμένους.

Αλήθεια γνωρίζουν αυτό το 38% τις αρχιτεκτονικές προτάσεις που πρόσφατα κέρδισαν βραβείο οι οποίες υποστηρίζουν πως αν γεμίζουμε φρεάτια κτιρίων με χώμα μπορούμε να φυτέψουμε στις ταράτσες τους ακόμη και Δέντρα!

Αν το γνωρίζανε αυτήν την λύση, θα επέμεναν άραγες ακόμη να χτιστεί το παλιο-γκαράζ για τα παλιοσαράβαλά τους?

Ομπάμα και φόβοι πως θα τον "φάνε".

Πολλοί φοβούνται πως με αυτά τα θαραλέα βηματα που κάνει ο Ομπάμα, θα τον "φάνε"!

Προς στιγμήν όμως, αν κάνουν το λάθος και φάνε *πρώτα* τον Ομπάμα,
τους περιμένει στη γωνία ο Τζο Μπάιντεν,
ένας πολύ ώριμος-προοδευτικός αντιπρόεδρος,
ένας αληθινός εφιάλτης για τους υποτιθέμενους συνομώτες.

[edit 2009-Spet-29]Μέχρι και Facebook group για τη δολοφονία του Ομπάμα έχει φτιαχτεί...