Συμβουλές προς τους Καπιταλιστές

Σήμερα, η παρατηρούμενη συμπεριφορά των "καπιταλιστών" ομοιάζει σε αυτή του απατημένου συζύγου:

Ό,τι συμβουλή και να του δώσεις, θα σε κοιτάει με μάτια ορθάνοιχτα και θα κουνάει συγκαταβατικά το κεφάλι.

- Έπρεπε το κράτος να σας ελέγχει περισσότερο!
- Ναι, έπρεπε να μας ελέγχει περισσότερο...

- Έπρεπε ο πλούτος να μοιράζεται πιο ομοιόμορφα για να στηρίζεται η κατανάλωση που στηρίζει τις επενδύσεις σας!
- Ναι, έπρεπε να μοιράζουμε τον πλούτο μας....

- Έπρεπε να είστε λιγότερο άπληστοι και ριψοκίνδυνοι!
- Ναι, είμασταν άπληστοι και ριψοκίνδυνοι...

- Έπρεπε να κάνετε αυτό!
- Ναι, αυτό....

Οι μέρες των γεμάτων αυτοπεποίθηση χρηματιστών και γεμάτων χρήμα επενδυτών έχουν περάσει.

Από την άλλη δεν πρέπει να παρασυρθούμε στην κριτική μας, και χρειάζεται για τις "συμβουλές" μας κάνουμε πλήρη χρήση όλων όσα τόσα χρόνια γνωρίζαμε/μαθαίνουμε ώστε να μην εκμεταλλευθούμε τον "απατημένο σύζυγο".
Πχ γνωρίζαμε πως:

* Η σοσιαλδημοκρατία ήταν μια επινόηση των καπιταλιστών για να συγκρατήσουν τις μάζες που υπνωτίζονταν από τα επαναστατικά κελεύσματα των καιρών στις αρχές του 20ού αιώνα.

* Ο σοσιαλισμός δεν έχει σχέση με την κοινωνία της Σοβ. Ένωσης, αποτέλεσμα των επιλογών των Μπολσεβίκων, ενός Κόμματος που πρέσβευε την Δικτατορία του Προλεταριάτου.
Όλα αυτά μόνο ως ιστορικά πειράματα θα έπρεπε να τα εκλάβουμε.
Ο σοσιαλισμός σχηματοποιήθηκε στα βάθη του μεσαίωνα μέσα από τους αγώνες των αγροτών και εργατών για δικαιώματα, και έχει τις ρίζες του πιο ακόμη βαθιά, στην Αθηναϊκή Δημοκρατία.

* Η ελευθερία στην οικονομία είναι εκ των ουκ άνευ για την κοινωνική μας απελευθέρωση.
Φυσικά η ελεύθερη οικονομία δεν έχει σχέση με το επινόημα της "ελεύθερης αγοράς".
Η ρύθμιση των αγορών είναι απαραίτητη και θεμιτή.
[edit: συνέπεια της ταξικής μου συνειδητοποίησης του Δεκέμβρη]
Και η κοινωνική ιδιοκτησία των Μέσων Παραγωγής πηγή ισότητας.

* Το κέρδος είναι μια σημαντική κινητήριος δύναμη, που καμία κοινωνία δεν έχει ελπίδες μακροημέρευσης αν δεν το δαμάσει ή αν αποπειραθεί να το καταργήσει.

* Η αγορά είναι ένα κοινωνικό εργαλείο πληροφόρησης, και όχι εύκολου πλουτισμού,
πχ μέσω των 5ετών πλάνων η Σοβ. Ένωσης επέτυχε πολλά, παρόλαυτά υπερκεράσθηκε από την ζωντάνια της δυτικής οικονομικής μηχανής, εν μέρη και γιατί οι σχεδιαστές της σοβιετικής οικονομίας δεν έπαιρναν feedback από τις επιλογές τους αφού δεν λειτουργούσε καμία ουσιαστική αγορά στην επικράτεια της Σ.Ε.

* Πλέον, δεν πρόκειται να το δεχθούμε για τον πλανήτη μας οποιοδήποτε σύστημα είναι αντι-δημοκρατικό(οδηγώντας μας πάλι πίσω σε μια ετερόνομη κοινωνία) ή δεν εγγυάται τα ανθρώπινα δικαιώματα .
Γνωρίζουμε πλέον αρκετά για να συμβιβαστούμε με κάτι λιγότερο.
Και επιτέλους χρειάζεται να είναι παγκόσμιο, κατανεμημένο και χαλαρό!
Όχι άλλες θανατικές καταδίκες, σύνορα, θρησκευτικές μισαλλοδοξίες, ηθικολογίες, αχανής μηχανισμούς και γραφειοκράτες, απρόσωπους αντιπροσώπους και προσωποποιημένους αρχηγικούς θεσμούς (αυθεντίες).

Αεροπορικοί Βομβαρδισμοί και Τρομοκρατία

Γιατί μια βόμβα "φυτεμένη" στην αγόρα είναι τρομοκρατική(!) ενώ μια βόμβα αέρος-εδάφους στην ίδια αγορά είναι "πολεμική επιχείρηση"?

Υποκρινόμαστε δηλαδή πως αρκεί η προειδοπίηση από τις τουρμπίνες του αεροπλάνου/tomahawk για να δώσεί στα υποψήφια θύματα την ευκαιρία να αποδράσουνε του εκρηκτικού θανάτου τους?

Μία Γκουρενίκα, μία Δρέσδη και δυό πυρηνικά ολοκαυτώματα στη Χειροσίμα και στο Ναγκασάκι δεν αρκούν για να μας κάνουμε να δούμε το αυτονόητο:
Ότι δεν διαφέρει η από αέρος δολοφονία ανθρώπων από τα τρομοκρατικά χτυπήματα, αφού και στα δύο δεν γίνονται διακρίσεις στα θύματά!
(αντίθετα, γνωρίζουμε πως μια τηλεχειριζόμενη βόμβα εννίοτε μπορεί να είναι πολύ ακριβής, χτυπώντας πχ μόνο την κατοχική περίπολο)

Γιατί να θεωρούμε "φυσικό" οι πιλότοι να ρίχνουνε βόμβες σε κατοικημένες περιοχές, έστω και αν σε αυτές κατοικούν ταλιμπάν!
Θεωρώ αυτούς που τις ρίχνουν και αυτούς που τις διατάζουν ως τρομοκράτες.

Θα έπρεπε μάλιστα οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί να συγκαταλέγονται στα εγκλήματα πολέμου!
Στον ΟΗΕ θα έπρεπε να συνταχθούν πολύ αυστηροι κανόνες εμπλοκής της αεροπορίας σε χερσαίες πολεμικές επιχειρήσεις.


Και κάτι θετικό:
Το αεροπλάνο είναι πολύ ευγενές τεχνικό μέσο για να το μετατρέψουμε σε όργανο δολοφονίας.


Όλα αυτά, με αφορμή τα άμαχα θύματα της αμερκανική αεροπορίας σε Αφγανιστάν και Πακισταν.
Περεπιτόντως, αυτή η μέθοδος της αμερικανικής αεροπορίας, η οποία δείχνει να φέρει μικρότερο ρίσκο, είναι ο ασφαλέστερος δρόμος της αποτυχίας για τον κατακτητή.
Ακριβώς γιατί είναι τρομοκρατική μέθοδος!

Κοινό νόμισμα (euro), ξέχωρος Πληθωρισμός!

Πως γίνεται οι χώρες του euro να έχουμε κοινό νομισμα,
αλλά ξεχωριστό πληθωρισμό?

Ο Χριστόδουλος και οι Δωρεές Οργάνων από Αυστραλία

Σήμερα άκουσα πως ο φόνος του αυστραλλού τουρίστα στην Μύκονο αύξησε τις δωρεές οργάνων.
Οι μεταμοσχεύσεις φέτος, το 2008 διπλασιάστηκαν σε σχέση με το 2007.
Μέχρι σήμερα έχουν γίνει 15 μεταμοσχεύσεις (δηλαδή το 2007 έγιναν 7?)

Εγώ πάντως δεν ξεχνώ ότι ο πρώην αρχιεπισκοπος Χριστόδουλος,
ενώ ζητιάνευε στις ΗΠΑ για κανά συκωτάκι, δεν εδέησε μετά να πει ένα καλό λόγο για τις δωρεές οργάνων στους πιστούς του.
Ελπίζω να μην το έχουμε ξεχάσει αυτο όταν θα προσπαθούν να μας τον αναγορεύσουν σε "όσιο" μετα από 50 χρόνια!

Άδικη η ποινικοποίηση για οσους προσφέρουν δουλειά στους Μετανάστες-χωρίς-Χαρτια

Σήμερα, Παρασκευή 25 Ιουλίου διάβασα πως η Ελλάδα ως χώρα της ΕΕ είμασταν μέσα σε αυτές που ψήφισαν υπέρ στο να ποινικοποιηθεί η παροχή εργασίας στους λαθρο-μετανάστες.

Αισθάνομαι πως η ραστώνη του καλοκαιριού, όπως στον Ξένο του Καμύ,
είναι το καλύτερο περιβάλλον για την τέλεση εγκλημάτων.
Και πάλι αυτή τη φορά ο "ξένος" θα είναι το θύμα.

Δηλαδή πιστεύουμε οτι είναι δυνατό καταρχή μια τέτοια απαγόρευση να εφαρμοστεί?
Και πως θα τραφούνε αυτοί οι άνθρωποι?

Είναι προφανές ότι με το ρίσκο της τιμωρίας οι εργοδότες θα δίνουν χωρίς ενοχές ακόμη πιο εξευτελιστικά μεροκάμματα στους άτυχους μετανάστες-χωρίς-χαρτια.

Μια επανάληψη της κατάστασης όπου η αποσαθρωμένη κοινωνία μας ζητά σωτηρία από τους υπερτιμιμήμενους νόμους της.

Έλεγχος προς την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας

Γράφω τα σφάλματα της κυβερνητικών χρόνων της ΝΔ να τα θυμάμαι,
γιατί ανησυχώ πως ξεχνιούνται, αφού τον ελεγκτικό ρόλο που θα έπρεπε να παίζει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν τον αναλαμβάνει κανείς άξιος να ξεπεράσει τα εμπόδια του στρεβλού κοινο(δ)ουλευτικού μας συστήματος:

Σκάνδαλα με Πατέντα
* Υποκλοπές,
* Απαγωγές πακιστανών,
* Δομημένα Ομόλογα,
* Αγονες Γραμμές
* Βατοπέδιο
* Siemens
* Ζαχοπουλιάδα με Θέμο και Κλαδά.
* Οι κουμπάροι Γαλατάδες φτιάχνουν δικό τους Καρτελ

Ηθικής Τάξης
αρκετά από τα παραπάνω συν:
* Η Off-Shores του Βουλγαράκης
* Η καντίνα του Μαγγίνα και το αυθαίρετο του Σουφλιά
* Τα τσιφτετέλια του Τσιτουρίδη


Αποτυχία στη Νομοθέτιση
* Βασικός Μέτοχος
* Δωρεές στα μέλη των ΔΣ των ΑΕ
* Σύμφωνο Συμβίωσης για "Κανονικούς"-Μόνο

Παρεμβάσεις σε Θεσμούς
* Ανεξάρτητες Αρχές,
* Μετονομασία ΣΔΟΕ σε ΥΠΕΔΑ και απαξίωση (βλ. έλλειμμα)
* Κυνήγι μαγισσών στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση
* Βούληση για κατάργηση του ΣτΕ

Παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη
* Πόρισμα Ζορμπά
* Αργοπορία Siemens
* Ανοησία Υπουργών Βατοπεδίου
* Παραγκώνιση γυναικών στην επετηρίδα ανωτέρων δικαστών
* Πειθαρχική δίωξη στον Μπάγια για κριτική στους εισαγγελείς
* Πειθαρχική δίωξη σε δικαστές που δικαιώνουν συμβασιούχους

Οι συνθήκες έχουν αλλάξει, οι νεότεροί εξεγείρονται από ένστικτο,
δεν βλέπω να έχουν όμως την παρατηρητικότητα ή τις γνώσεις να διακρίνουν και να θυμηθούν τις αδικίες.

Αν και νομίζω ότι πλέον αρχίζει να μας γίνεται συνήθεια η απλή απαρίθμηση της αποσύνθεσης.
Σκοπεύω να καταγράφω εδώ ότι νεότερο προκύπτει.

Οστρακισμός και Ανώνυμες Καταγγελίες στο press-gr

Πίσω από το ζήτημα των *ανώνυμων καταγγελιών* υπάρχει ένα βασικό αξίωμα:

Το οτι είμαστε κατά στο να πλήττει ένας Ανώνυμος τον Επώνυμο?

Μήπως όμως κάτι τέτοιο δεν ήταν ο Οστρακισμός στην αρχαία Αθήνα?
Μυστική ήταν η ψηφοφορία του!
(και σήμερα δεν μιλάμε για κάτι τόσο σκληρό, εξορία, αλλά για τιμωρία δια των λόγων)

Κοιτάξτε, χωρίς υπερβολική αίσθηση ρομαντισμού, θεωρώ πως το η πολιτεία μας δεν είναι δημοκρατική.
Ναι, έχουμε δικαιώματα και άλλες κατακτήσεις του φιλελευθερισμού, αλλά είμαστε σε λάθος τροχιά, έχουμε απολέσει την σημασία των λέξεων σχετικές με την αυτονομία μιας πολιτείας.

Ζητάμε από το κράτος να μεριμνεί αυτό ώστε να λειτουργούν οι θεσμοί σωστά ώστε να κάνουμε εμείς ανενόχλητοι τις "δουλειές" μας!
Αυτός δεν είναι ο ορισμός του πολίτη αλλά του "υπηκόου μιας ευνομούμενης ολιγαρxικής πολιτείας".

Χρειάζεται εδώ και τώρα να αλλάξει η ιεράρχηση των αξιών μας ώστε να σπρώξουμε την ετερόνομη πολιτεία μας στην ουσιαστική αυτονόμηση και αυτοθέσμιση.

Δεν μπορεί να διαβάζουμε παντού πως
* <<υπάρχει διαφθορά>>,
* <<υπάρχουν κλέφτες>>,
* <<οι δημοσιογράφοι τα παίρνουν για να τα κρύβουν>>
και άλλες τέτοιες (άναρθρες κραυγές)
και όταν συζητάμε για το μόνο θεσμό που μπορεί να ελέγξει αυτά τα φαινόμενα αυθαιρεσίας, να κιοτεύουμε.
(μιλάω για την ανώνυμη καταγγελία, ένα "οστρακισμό με τα λόγια")

Το γεγονός, ότι ενώ ξεκινάμε για την αλήθεια, καταλήγουμε στην *Ευθύνη* και στην *Υποχρέωση Τεκμηρίωσης*,
που στη προκειμένη περίπτωση του internet ουσιαστικά σημαίνει απόπειρα ΦΙΜΩΣΗΣ,
πιστεύω πως οφείλεται στο ότι τοποθετούμε τις αξίες της "τιμής και της υπόληψης" πάνω από την Ελευθερία του Λόγου και την Διαφάνεια.

* Είναι έτσι?


Στα πρακτικά τώρα, υπενθυμίζω πως αν είναι χ1 φορά δύσκολα να ανασκευάσεις μια συκοφαντία σε ένα "υψηλής επισκεψιμότητας site",
είναι χ5 φορές δυσκολότερο να αναστρέψεις το κλίμα που καλλιεργεί ο "τύπος" και χ25 αν λειτουργούν ο "τύπος" και το δικαστικό/κυβερνητικό σύστημα συνδυασμένα!
(χονδρικές εκτιμήσεις)

Δείτε τι έγινε με το press-gr:
Σε αυτό έγιναν ανώνυμες καταγγελίες για Χ δημόσια πρόσωπα.
Σήμερα μερικά εξ αυτών "απάντησαν" με (150?) μηνύσεις, κυριολεκτικά "όπου λάχει"!
Τα κανάλια το παίζουν σαν να εξαρθρώθηκε σπείρα εκβιαστών!
Η κυβέρνηση μιλάει για νέους νόμους με αφορμή αυτό.

Πες μου, είναι το ίδιο τα 2 όπλα?
(internet εναντίον τύπου+μηνύσεων+κυβέρνηση)

Και όσο για το αν το site που συκοφαντεί έχει υψηλή επισκεψιμότητα, υπενθυμίζω ότι λίγα τέτοια υπάρχουν που να μην επιτρέπουν το σχολιασμό.
Θα έπρεπε να αγωνιζόμαστε το επιτρέπουν όλα.

Δείτε τι έπαθε ο Ν. Δήμου από τη απέλπιδα προσπάθεια να "καθωσπρεπίσει" τα σχόλια.
Μια από τα κίνητρα να προσπαθεί κάτι τέτοιο είναι ΚΑΙ οι νόμοι περι συκοφαντίας κτλπ.

* Αυτό θέλουμε,?
* Μήπως η πολυνομία δικαιολογεί και τον ρόλο των super-moderators?
(δεν είναι προσωπική επίθεση σε αυτούς, απλά όντως πιστεύω ότι η χρησιμότητά τους επιβάλλεται ΚΑΙ από τους νόμους αυτούς)


Για να καταλήξω:
Υποστηρίζω ότι όταν σε "συκοφαντούν" είναι χειρότερα (κατά αύξουσα σειρά):
1) στο internet (forums, blogs)
2) κουτσομπολιό, καφενείο, πηγαδάκια, τηλεφωνικά, πίσω από την πλάτη μας,
3) στον τύπο,
4) στον τύπο και από την κυβέρνηση (πολιτεία) μαζί.

Kαι η παραπάνω σειρά προκύπτει από το πόσα περιθώρια έχεις να αντιδράσεις!
Το internet σίγουρα σου δίνει τα περισσότερα περιθώρια αντίδρασης.


* Οι νόμοι που προτείνει η κυβέρνηση θεωρώ πως είναι περιττοί καθώς όλο και περισσότεροι θα εξοικειώνονται με το μέσο.
* Οι νόμοι που ισχύουν για τον τύπο είναι περιττοί και πρέπει να μην ισχύουν στο internet.

Τα blogs δεν είναι εφημεριδες ή "κανάλια"

Το blog δεν είναι ιδιο με τον τύπο!

* Δεν υπάρχει ένα εκδοτικό συγκρότημα από πίσω!
* Δεν επιδοτείται, δεν προβάλεται, δεν διαφημίζεται!
* Δεν πωλείται ούτε αγοράζεται (στην συντρηπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων).
* Εκφράζει τους πολίτες και δεν απευθύνεται στον εισαγγελέα.
* Ούτε και ο εισαγγελέας θα έπρεπε να ζητάει τα στοιχεία του blogger για να κάνει "επώνυμη καταγγελία"

Αν εξισώσουμε τα blogs με τον τύπο, θα φιμώσουμε αποτελεσματικά ότι αμφισβητεί την υπάρχουσα διεφθαρμένη κατάσταση.

Έχετε διαβάσει το άρθρο 14 του συντάγματος.
Δεν προστατεύει, "ελέγχει"!

Η ελευθερία του λόγου είναι πολύ ευαίσθητη για να "ελεγχθεί" χωρίς ουσιαστικά να καταργηθεί!

Είμαι αντίθετος στην επέκταση της συκοφαντικής δυσφήμισης στην blogοσφαιρα.

Βασικό επιχείρημα είναι ότι:
Όσοι ξέρουν από το ιντερνετ
(και γίνοται συνεχώς περισσότεροι αυτοί)
γνωρίζουν να κρίνουν αυτά που διαβάζουν.
Μαθαίνουν να αποκτούν *γρήγορα* άποψη,
και να την αλλάζουν *εξίσου* *γρήγορα* όταν δεδομένα αλλάζουν.

Σε ένα τέτοιο περιβάλλον, υποστηρίζω ότι το να απολογηθείς για τις άδικες/ψευδείς κατηγορίες είναι πολιτικά ορθότερη κίνηση, και με περισσότερες περιπτώσεις να "κερδίσεις" από το να μηνύσεις!

Ακόμη πιο κυνικά:
Οι δικαστές δεν αποκαταστούν υπολήψεις! Απλά φιμώνουν τους σπιλωτές.
Μόνο οι ειλικρινείς απολογίες ενδέχεται να τις αποκαταστήσουν.
Ακόμη και αν είμαστε αθώοι μπορεί να χρειαστεί να απολογηθούμε.
(αυτό διδάσκει ο Σωκράτης του Πλάτωνα)

Και είναι πολύ πιο εύκολο να απολογηθείς μέσω blog παρά μέσα στο δικαστήριο.

Τα "εγkλήματα λόγων" θα έλεγα οτι πρέπει να έχουν ανάλογη προφορική τιμωρία!

Ακόμη και αν σήμερα φοβόμαστε γιατί οι πολίτες δεν είναι ώριμοι για την απόλυτη ελευθερία του λόγου, δεν πρέπει να αποτελεί σοβαρή δικαιολογία για ένα περιοριστικό νόμο που απειλεί να ακυρώσει την ουσιαστική ελευθερία του διαλόγου στο ιντερνετ.

Περιμένοντας το...Μπήτερμαν και τους Εμπρηστές

Και για να μην ξεχνάμε τις λάθος εκτιμήσεις που κάνουμε μέσα στον πανικό μας
http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=4667&subid=2&pubid=329086

Τις φωτιές του καλοκαιριού του 2007 δεν τις βάλανε οι "ασύμμετροι" εμπρηστές!
Ήταν όμως αναμενόμενες, και συνεπώς υπήρξε "ασύμμετρη πρόνοια".

Το press-gr.blogspor.gr και η ελευθερία στην Ανωνυμία

Σχετικά με την δίωξη στο http://press-gr.blogspot.com/2008/02/blogger.html,
και χωρίς να συνεκτιμώ το ποινικό μέρος (των εκβιασμών), ανεξάρτητα του το αν επιβεβαιώνεται:

Θεωρώ όλη αυτή την υπόθεση σαν επίθεση στην ελευθερία του λόγου στο internet.
Περιμένω όλοι σαν bloggers να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην ανωνυμία!

Μπορεί σήμερα, όπως ειπώθηκε, η κοινωνία μας να είναι ευάλωτη στις ανεύθυνες πληροφορίες του ανώνυμου internetικου πλήθους,
δεν θα παραμείνει όμως για πάντα ανώριμη.
Και δεν θα πρέπει με βάση τις σημερινές μας φοβίες να υπονομεύσουμε την ελευθερία του μέσου για τα επόμενα χρόνια.

Έχουμε ανάγκη την ουσιαστική ελευθερία του λόγου στο internet,
το μόνο μέσο που πραγματικά έχει νόημα να μιλάμε για πολιτικές ελευθερίες σαν και αυτή.
Δεν ζούμε σε πόλεις των 50.000 κατοίκων του μεσαίωνα όπου τα "πάρκα" ήταν ο φυσικός χώρος πολιτικών ζυμώσεων.
Αυτή η "ελευθερία του λόγου" αν και θεμιτή, σήμερα δεν αρκει!

Σήμερα αν θέλω να με ακούσουν θα τα πω στο internet.
Και στο internet θέλω να προστατεύομαι, εγώ ο πολίτης, όχι μόνο οι δημοσιογράφοι.

* Και είναι σημαντικό ακόμη περισσότερο στην Ελλάδα που υπάρχει ο "τυποκτόνος" νόμος πέρι συκοφαντικής δυσφήμισης, που αφορά όλους μας (βλέπε Νταλάρας εναντίων Πανούση ή Σαρρής εναντίων Λαζόπουλου).
* Και είναι σημαντικό ακόμη περισσότερο σήμερα που η διαφθορά στους προϋπάρχοντες θεσμούς κυριαρχεί.


Η Ελευθερία του Λόγου είναι ένα ευαίσθητο δικαίωμα που πολύ δύσκολα "ελέγχεται" χωρίς στην πράξη να καταργείται!

Το να θεωρούμε τα blog ως "τύπο" και να βλέπουμε την "συκοφαντική δυσφήμιση" να επεκτείνεται και σε αυτά ισοδυναμεί με φίμωση".

Και μερικοί θέτουν εύλογους προβληματισμούς:

Τι θα γίνει δηλαδή?
Θα μπορεί οποιοσδήποτε να μας κατηγορήσει ανώνυμα, και μετά εμείς
"...άντε να αποδείξουμε πως δεν είμαστε ελέφαντες..."!

Η παραπάνω ρήση περί "ελεφάντων" ισχύει για όταν σε κυνηγάει το ποινικό σύστημα, και όχι αν σε κυνηγάν οι bloggers!

Μην αντιστρέφουμε τα επιχειρήματα.
Και καλό είναι σε τέτοια καινοφανή ζητήματα να μην παίρνουμε ως δεδομένα όσα υποβάλλονται από τους υπάρχοντες νόμους, αλλά να ξεκινάμε, τρόπο τινά, από μηδενική βάση, αναλογιζόμενοι το όφελος της κοινωνίας και τους θεμιτούς σκοπούς ενός "νομοθέτη", δηλαδή εμάς.

Με λίγα λόγια θα 'πρεπε να ζητάμε:
Ελευθερία λόγου και Διαφάνεια πάντα και στα πάντα!



Αν αφήσουμε την νομική-εισαγγελική πλευρά και αυτού θέματος να κυριαρχήσει
θα χάσουμε τη μάχη στο πολιτικό της σκέλος, στο θέμα των βασικών μας δικαιωμάτων.

Θα περίμενα καθένας μας σε αυτό το μέσο να ξεκινήσει αυτή τη μάχη.
Αν θέλετε να συνεχίσουμε να μιλάμε και αύριο.