Οκ, ας τους πάρουμε στα σοβαρά!
- Τι μας λένε? Τι μας λέει ο Πρωθυπουργός μας??
- Πως «ακουλουθώντας τις συνταγές της Τρόικας, μέχρι το 2013-14 θα λυθούν τα προβλήματά μας» (της Ελλάδας δηλαδή).
- Δεν θα έχουμε χρέος τότε, μήπως?
- «Όχι, όχι, δεν εννοούμε αυτό», μας λένε,
«το Δημόσιο Χρέος θα έχει αυξηθεί παραπάνω, από το 120% κοντά στο 150% του ΑΕΠ, αν όλα πάνε καλά...
Αλλά τότε θα έχουμε ξαναβρεί την αξιοπιστίας μας, και θα ξανα-δανειστούμε από τις αγορές με λογικά επιτόκια!»
Δηλαδή δεν μας δανείζουν τώρα που χρωστάμε το 120% αυτών που παράγουμε,
θα μας δανείσουν όμως σε 3 χρόνια, που θα χρωστάμε ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό!
Βρε κοίτα να δεις πόσο ανιδιοτελώς(!) θα δουλεύουν τότες οι αγορές...
- Μα καλά, ποιον κοροϊδεύετε?
- «Περιμέντε!», μας λένε, γιατί «μέχρι τότε θα έχει συμμαζευτεί και το Κράτος και δεν θα γυρεύουμε Δανεικά!», έλλειμμα γιοκ δηλαδή.
Ναι καλά, αλλά ακόμη κι έτσι να 'ναι,
μάλλον εννοείτε πως το "πρωτογενές έλλειμμα" θα έχει μηδενισθεί.
(μη σου πως πως τελικά
θα έχουμε και πλεόνασμα με τέτοιο ψαλίδι σε μισθούς, συντάξεις και παροχές)
Όμως υποθέτοντας καλοπροαίρετα ένα 4% μεσοσταθμικό επιτόκιο Χρέους μας για το 2013, (
γιατί υπάρχουν και κακοπροαίρετες προβλέψεις...) έχουμε:
~4% * 150% = ~6% του ΑΕΠ του 2013 οι τόκοι!
Να βάλουμε χοντρά-χοντρά πως το 2013 θα λήγει το 10% του παλιού χρέους (
χωρίς να πέφτουμε και πολύ έξω) που θα φτάνει τότε το ~75% του ΑΕΠ (αφού το υπόλοιπο 75% θα έχει μεταβιβασθεί στην Τρόικα) οπότε:
10% * 75% = ~7% του ΑΕΠ τα Χρεολύσια του 2013!
Σύνολο 6% + 7% ~= 13% του ΑΕΠ θα χρειαζόμαστε την επόμενη που θα φύγει η Τρόικα (αν, λεμε, φύγει...) για την
εξυπηρέτηση του Χρέους μας, το 2013.(σαν πολύ συχνά βγαίνει αυτό 13...)
Από κάπου λοιπόν θα πρέπει να βρούμε αυτό το
13%, αν δεν θέλουμε να προστεθεί και αυτό στο συνολικό Χρέος.
- Και θα έχουμε όντως 13% πλεόνασμα για να εξυπηρετήσουμε το Χρέος μας το 2013?
- «Εμμμμ...., μάλλον δεν θα το έχουμε...»
- Και τι θα κάμνουμε??
- «....»
Εδώ αρχίζει το παπατζιλίκι.
Άλλοι θα πούνε για
νέες Τρόικες, άλλοι για δάνεια με ψηλότερα Spread, άλλοι για επιστροφή στην παγκόσμια ανάπτυξη και τα αόρατα χέρια της αγοράς (και πως αυτά δεν θα μας ξανα-
χαστουκίσουν...),
και μερικοί θα ψελλίσουν για
"εθελοντική" Αναδιαπραγμάτευση ή υποχρεωτική Πτώχευση.
Δηλαδή στο "καλό σενάριο", χάνουμε και τα δυο μας πόδια...
- Και αφού τελικά, ρε μάγκες, την Πτώχευση δεν τη γλυτώνουμε, γιατί μας ξεπουλάτε σήμερα στις Τρόικες?
- «....»
Τα νούμερα δεν βγαίνουν!
Όπως και να τα δεις, το 12% έλλειμμα του 2009 δεν γίνεται 13% πλεόνασμα σε 3 χρόνια.
Και όλα αυτά περί
*
«του καλύτερου μαθητή στην ΕΕ» και πως
*
«οι θυσίες του λαού πιάνουν τόπο» είναι
γαλιφιές και στάχτη στα μάτια μας, μπας και υπομείνουμε
μια βάρβαρη αλλά ατελέσφορη λιτότητα που σαν προδιαγεγραμμένη παράπλευρη απώλεια θα έχει
τη πιο βίαιη αναδιανομή του πλούτου στην Ελληνική Πολιτεία.
Ενώ
οι γνωστές ρήτρες του Μνημονίου * περί εμπράγματων ασφαλειών χωρίς καμία ασυλία σε ακίνητες και κινητές περιουσίες της Ελληνικής Επικράτειας,
* περί του Αγγλικού (αποικιακού) Δικαίου που διέπει την σύμβαση Δανεισμού μας από την Τρόικα, και
* της παράκαμψης του κοινοβουλίου για όλες τις μετέπειτα συμβάσεις,
εγγυώνται πως η οικονομική καταστροφή μας θα συνοδεύεται και από μια
εισβολή ξένων μεγαλο-ιδιοκτητών με βουλιμικές ορέξεις για τη δημόσια περιουσία μας (βλ.
το πλιάτσικο της Αργεντινής στα τέλη του 20ού αιώνα).
Θα ζήσω σε ενδιαφέροντες καιρούς, σίγουρα...
