Waste Of Time

Γιατί πρέπει να μας αφορά το Χριστογεννιάτικο Κούρεμα?

2011-12-21T14:38:00.002+02:00

Σήμερα, μια βδομάδα πριν τα Χριστούγεννα, λένε πως το "κούρεμα" του Χρέους προχ ωράει καλά. Και γιορτινές μέρες που είναι, γιατί να τα σκαλιζουμε...?

Εξάλλου, και μια μικρή λεπτομέρεια που απόμενε, λύθηκε:

- Τα κουρεμένα ομόλογα τελικά θα βγουν στο Αγγλικό Δίκαιο.

- Ε, και?

Ετσι για να έχουμε μια κοινή εικόνα για το τι μιλάμε,
ορίστε μια πολύ *χοντρική* περιγραφή του Χρέους μας σήμερα:
(δεν βαζω παραμπομπές, προσπαθώ να περιγράψω το τι κόβεται, και τα ακριβή ποσά δεν αλλάζουν την ουσία)

Χρέος προς ΔΝΤ+ΕΕ(1)  ~=  80δις (Αγγλικό δίκαιο, εμπράγματες εγγυήσεις, σε ευρώ)
Ομόλογα προς κούρεμα ~= 180δις (Ελληνικό δίκαιο, στο "εθνικό νόμισμα")
Υπόλοιπο Χρέος(2)     ~= 100δις (Ελληνικό δίκαιο, στο "εθνικό νόμισμα")
------------------------------
Σύνολο Χρέους        ~= 360δις

(1) Στα χρέη προς ΔΝΤ+ΕΕ που προέκψυαν από το 1ο Μνημόνιο υπολογίζω την 6η και την ερχόμενη 7η δόση που θα γυρίσει de-facto σε αγγλικό δίκαιο ~20δις ομολόγων που λήγουν από το Δεκέμβριο του 2011 μέχρι το Μάρτιο του '12, οπότε και θα έχει αρχίσει να τρέχει το PSI, αν τα καταλαβαίνω σωστά.
(2) Στο "υπόλοιπο χρέος" περιλαμβάνονται 60δις ομόλογα που έχει αγοράσει η ΕΚΤ, καθώς και 40δις που αποτελείται από εντοκά γραμμάτια,από κάποια άλλα παράξενα χρεόχαρτά πχ swaps, ή από ομόλογα που λήγουν μετά το 2035 (αν υπάρχουν τέτοια), και γενικώς από χρέη που εξαιρέθηκαν από το PSI.

Και ορίστε μια *στρογγυλοποιημένη* περιγραφή των ποσών μετά το κούρεμα:

Χρέος ΔΝΤ+EE+Ιδιώτες ~= 140δις (Αγγλικό δίκαιο, εμπράγματες εγγυήσεις, σε ευρώ)
Υπόλοιπο Χρέος       ~= 140δις (Ελληνικό δίκαιο, στο "εθνικό νόμισμα")
------------------------------
Σύνολο Χρέους        ~= 280δις (μείωση κατά 80δις)< 

Η παραπάνω περιγραφή υιοθετεί την επίσημη "αισιοδόξη" εκδοχή, δηλαδή κούρεμα του 75% των ομολόγων(135δις) κατά 60%, αρα το νεο κουρεμένο χρέος θα ειναι ~55δις, πες 60, ενώ θα μείνουν και ~45δις εκτός PSI, πες 40δις, και δεχόμαστε(!) πως η αναχρηματοδότηση των Ελ. Τραπεζών (35δις) θα γίνει απευθείας μέσω FSF για να μην χρεωθούν κιαυτά πίσω στην Δημοσιο Χρέος.

Παρόλαυτα σχεδόν μας κόβουν 80δις χρέος, μην ειμαστε και αχάριστοι, ετσι?

Υπάρχει βέβαια και το ενδεχόμενο η συμφωνία του PSI να συμπεριλαμβάνει πρόβλεψη στο μέλλον να αλλάξουν οι όροι *και* για τα 60δις ομόλογα που κατέχει τώρα η ΕΚΤ, χωρίς όμως αυτά να κουρευτούν(!), δηλαδή να βρεθούμε κάπως έτσι:

Χρέος ΔΝΤ+ΕΕ+Ιδιώτες ~= 200δις (Αγγλικό δίκαιο, εμπράγματες εγγυήσεις, σε ευρώ)
Υπόλοιπο Χρέος       ~=  80δις (Ελληνικό δίκαιο, χωρίς εγγυήσεις, στο "εθνικό νόμισμα")
------------------------------
Σύνολο Χρέους        ~= 280δις

Δεν χάλασε δα κι ο κόσμος?

Τώρα τι σημαίνει Αγγλικό δίκαιο?

Με την υπαγωγη και των νεων "κουρεμενων" ομολογων στο αγγλικο δικαιο, αυτοι που θα εχουν πλεον δικαιωμα κατασχεσεων δημοσιας περιουσιας δεν θα ειναι μονο κρατη αλλα και ιδιωτες. Όχι τιποτα τυχαιοι ιδιωτες... τραπεζες, επενδυτικα κεφαλαια,vulture funds(*) και αλλα τετοια καλοπαιδα που θα ζησουν το μυθο τους στη γραικυλανδη.

(*) Τα vulture funds ειναι τα κεφαλαια-ορνεα που διοικούνται από διεθνή Δικηγορικά Γραφεία ειδικευμένα στα χρέη χωρών που χρεωκοπούν, και ονομαζονται ετσι επειδη αγοραζουν παμφθηνα τα ομολογα χωρων αυτών πριν (ή μετά που θα) καταρρευσουν, και με πολύχρονες δικαστικές διεκδικησεις εξασφαλίζουν μεγαλα κερδη απο το "πτωμα".
Πχ αν αγοράσουν σημερα ελληνικα ομολογα στη δευτερογενη αγορα, θα τα παρουν στο 30%-40% της αξιας τους. Αρα δε τους κακοπεφτει αν τελικά η Ελλάδα υποχρεωθεί να τους τα αγοράσει στο 50% της αξίας τους (δηλαδή γυρω στο 10-20% κερδος), και να τσιμπήσουν και από τα δικαιώματα κατασχέσεων σε Δημοσια Ακινητα, κα.
Φυσικά βασική προϋπόθεση για να "φάνε" το πτώμα, είναι το χρέος του να διέπεται από ένα "βολικό" Δίκαιο, πχ το Αγγλικό είναι ό,τι πρέπει.

Θελετε ονοματα και εθνικοτητες των ορνεων?
Εεδω ειμαστε:
(youtube) Vulture Funds landing on Greece Debt

Και τουλάχιστον αν το κάνουμε, θα μας κρατήσουν στο Ευρώ?

Ενδιαφέρον έχει να δούμε και τι θα μας συνέβαινε με ή χωρίς PSI στο ενδεχόμενο να βγούμε από το ευρώ:

Πριν το κούρεμα(PSI), θα χρωστάμε 80δις ευρώ συνάλλαγμα(+), που θα πρέπει να το βρούμε από εξαγωγές, ειδαλλιώς...κατασχέσεις, και άλλα 280δις δραχμές, τις οποίες θα μπορούμε κυριολεκτικά να τις τυπώσουμε.
Μετά το PSI, θα χρωστάμε...140δις ευρώ σε συνάλλαγμα,
και μόνο 140δις από τις "τυπωμένες" δραχμες!

(+) Με τους σημερινούς ρυθμούς μείωσης του εμπορικού μας ελλέιματος σχεδόν στα 8δις το χρόνο, θα μας έπαιρνε κοντά 10 χρόνια να το αποπληρώσουμε, και ουσιαστικά θα είχαμε καθαρίσει από Χρέος!

Αλλά αν τα κοιτάμε από την μερια των δανειστών μας, τώρα τα πράγματα φαίνονται ανάποδα!

Πριν το PSI, δεν τους συμφέρει να βγει η Ελλάδα από το ευρώ αφου θα έχουν λιγότερο από 25% του Χρέους μας εξασφαλισμένο σε ευρώ,
ενώ αν γίνει το PSI, θα μπορούν να μας πετάξουν από το ευρώ ανα πάσα στιγμή, αφού έτσι κι αλλιώς θα τους ανήκει *νόμιμα* σχεδόν όλη τη χώρα,
ενώ θα έχουν εξασφαλίσει και τα μισά χρωστούμενα σε δικό τους νόμισμα(ευρώ) με ένα αέναο χρέος.

Πάντως με τα Μνημόνια Ι και ΙΙ που συνοδεύουν το PSI "εξασφαλίζουμε" την εξαθλίωσή μας, είτε μέσα, είτε έξω από το ευρώ.

Φυσικά για όλαυτά δεν θα βιαστούν.

Τα χαρτιά είναι χαρτιά, και τα χρεή είναι οι αμαρτίες των φτωχών.

Εξάλλου μερικοί από εμάς θυμόμαστε πως μέχρι το '90 ξεπληρώναμε δάνεια του περασμένου αιώνα με το οινόπνευμα και τα σπίρτα!

Μερικές φορές λοιπόν μπορούμε να αγνοούμε όσα γινονται στα "υψηλά κλιμάκια" της δημόσιας σφαίρας, και να ασχολούμαστε με τα του οίκου μας, ώστε να βελτιώνουμε τη ζωή μας, τη δική μας και των γύρων μας.

Αλλά είναι ορισμένα δημόσια ζητήματα που ξεφεύγουν από αυτο τον κανόνα.

Πιστεύω πως το Δίκαιο που θα διέπει τα νέα "κουρμένα" Ομόλογα είναι ενα τέτοιο ζήτημα.

Με ιστορικό ανάλογο του Β' ΠΠ θα έλεγα πως τον ρωσικό λαό θα έπρεπε να τον ενδιαφέρει το σύμφωνο Ρίπεντροφ-Μολότοφ μη-επίθεσης που σύναψε ο Στάλιν με τον Χίτλερ το '39, γιατί έτσι άνοιξε η αυλαία του πολέμου που τελικά σκότωσε 30εκ νεκρών εξ αυτών(ρώσων)!

Ο Χριστουγεννιάτικος Δρόμος της Κρίσης

2011-11-17T13:28:00.001+02:00

Ενας πολύ χρήσιμος δυναμικός οδηγός για τις "γιορτινές" μέρες που έρχονται,
που ελπίζω να τον ενημερώνω σχεδόν καθημερνά.
Τα στοιχεία θα τα παίρνω από το FX News του dowjones.com: EU CRISIS ROAD MAP: KEY MILESTONES AHEAD.
Μέχρι τούδε έχω ενημερώσει για: Νοε 15, Νοε 16, Νοε 17, Νοε 21, Νοε 23, Νοε 28, Νοε 29, Νοε 30, Δεκ 1, Δεκ 6.

Εχει μεγάλη σημασία πως αν αθροίσουμε τα ελληνικά χρεολύσια των τελεταίων ημερών του 2011 βγαίνουν 8.18δις, περίπου όσα και η 6η δόση.
Αυτό "απαντάει" άμεσα σε όσους μας λένε (πχ Βενιζέλος, Παπαδήμος) πως η Δόση μας χρειάζεται για μισθούς και συντάξεις.

Τετ, 16 Νοε 11	Portuguese T-bill auction. Confidence vote for new Greek government. Institute of International Finance, bankers begin talks on Greek debt writedown.
Πεμ, 17 Νοε 11	Spanish bond auctions. French bond auctions. Italian Senate may hold confidence vote for new government.
Παρ, 18 Νοε 11	EUR1.3 billion of Greek T-bills mature. Greek government tables 2012 budget draft. Lower house vote on new Italian government. ~~IMF/EU officials expected to conclude two-week quarterly evaluation of Portugal's bailout program implementation.~~ ~~European Banking Authority expected to release final figures for individual EU banks capital shortfalls.~~
Κυρ, 20 Νοε 11	Spain holds general election. Greece must submit final 2012 budget to parliament and Troika officials determine whether Greece has met conditions outlined under its fifth program review.
Δευ, 21 Νοε 11	IMF Board meets to discuss disbursement of Greece's sixth aid tranche. New Greek prime minister Lucas Papademos visits Brussels to discuss aid disbursement
Τρι, 22 Νοε 11	Spanish T-bill auction. New Italian PM Mario Monti meets EU president Jose Manuel Barroso.
Τετ, 23 Νοε 11	European PMI manufacturing and service-sector data for November. European Commission presents new governance plans, euro-zone bonds paper.
Πεμ, 24 Νοε 11	General strike in Portugal. German Ifo business climate index for November. New Italian PM Mario Monti meets German Chancellor Angela Merkel and French President Nicolas Sarkozy in Strasbourg.
Παρ, 25 Νοε 11	Italian T-bill/zero-coupon bond auction.
Δευ, 28 Νοε 11	ECB's weekly bond purchase data.
Τρι, 29 Νοε 11	Italian bond auction. Belgian T-bill auction. Final Portuguese budget vote. Euro-zone finance ministers meeting. Decision expected on 6th aid tranche payment to Greece.
Τετ, 30 Νοε 11	EU finance ministers meeting.
Πεμ, 1 Δεκ 11	Spanish bond auctions. French bond auctions. Europe-wide manufacturing Purchasing Managers Index(PMI) data. Greek public sector union(ADEDY) strike. French President Nicolas Sarkozy will announce proposals on EU Treaty change.
Παρ, 2 Δεκ 11	German Chancellor Angela Merkel speaks in parliament and is expected to lay out German proposals for solving euro crisis.
Δευ, 5 Δεκ 11	French T-bill auction. ECB's weekly bond-purchase data. Europe-wide service-sector PMI data.
Τρι, 6 Δεκ 11	Third-quarter euro-zone GDP data, second estimate. Irish Finance Minister announces 2012 Budget that includes EUR3.8Bn more in austerity measures.
Τετ, 7 Δεκ 11	Portuguese T-bill auction. ECB 3-month and 7-day dollar tender. German bond auction. European People's Party meeting in Marseilles, France. Greek parliament votes on 2012 budget. Geithner meets Sarkozy and French Finance Minister Francois Baroin in Paris and Spain's Prime Minister-elect Mariano Rajoy Brey in Marseille. Sarkozy and Merkel will detail EU Treaty change proposals in letter to Van Rompuy. German industrial production data for October.
Πεμ, 8 Δεκ 11	ECB interest rate decision and press conference. Second day of European People's Party meeting. EU leaders informal dinner ahead of summit. Geithner meets Italy's Prime Minister Mario Monti in Milan.
Παρ, 9 Δεκ 11	EU leaders summit. Televised address by French President Nicolas Sarkozy expected before this date. Vienna World Policy conference (through Dec. 11).
Δευ, 12 Δεκ 11	Italian T-bill auction. ECB's weekly bond purchase data. Greece starts talks with 'troika' of international creditors--the European Union, the International Monetary Fund and the European Central Bank--on new bailout package.
Τρι, 13 Δεκ 11	First meeting of new Spanish parliament after election. A new PM must be elected by Dec. 28. Spanish T-Bill auction. Greek T-bill auction.
Τετ, 14 Δεκ 11	Italian bond auction. ECB 7-day dollar tender.
Πεμ, 15 Δεκ 11	Spanish bond auction.
Παρ, 16 Δεκ 11	~~Greek T-bill auction.~~
Δευ, 19 Δεκ 11	EUR1.22 billion of Greek debt falls due. ECB's weekly bond purchase data.
Τρι, 20 Δεκ 11	Spanish T-bill auction. Announcement by ECB of 13-month long-term refinancing operation.
Τετ, 21 Δεκ 11	Portuguese T-bill auction. ECB 7-day dollar tender. Swearing in of Mariano Rajoy as Spanish prime minister and announcement of new cabinet expected around this time.
Πεμ, 22 Δεκ 11	EUR980 million of Greek debt falls due. ECB's weekly bond-purchase data. New Spanish PM to take oath.
Παρ, 23 Δεκ 11	Potential first cabinet meeting of new Spanish government and approval of first economic measures, possibly including an emergency budget decree ahead of a formal 2012 budget.
Τετ, 28 Δεκ 11	Italian T-bill, zero-coupon bond auction.
Πεμ, 29 Δεκ 11	EUR5.23 billion of Greek debt falls due. Italian bond auction.
Παρ, 30 Δεκ 11	EUR750 million of Greek debt falls due.
Σαβ, 31 Δεκ 11	Ireland's troika of lenders releases its latest quarterly review of the country's bailout. ~~Date by which Greek parliament votes on final 2012 budget.~~

Ο Εκβιασμός δουλεύει κι αλλιώς! (ή, γιατί δεν πρέπει να υπογραφεί η νέα Σύμβαση Δανεισμού)

2011-11-16T11:27:00.002+02:00

Δεν ξέρω αν μέχρι τώρα έχει κυκλοφορήσει το παρακάτω ζήτημα,

για μένα ήταν ανέκαθεν το πιο σημαντικό ζήτημα στις συμβάσεις που υπογράφουμε,

αφού μελοντικά αυτό ευθύνεται για τα κακά ξεμπερδέματα που θα χουμε.

Αρχικά νομίζω το είχε εντοπίσει ο χρηματιστής Παναγιώτου:

(του Π. Παναγιώτου)Tο μεγαλύτερο μυστικό της "ελληνικής κρίσης"

Μιλάει για την αλλαγή του Δικαίου που θα διέπει τον *ολόκληρο* τον δανεισμό μας, από το Ελληνικό στο Αγγλικό.

Αλλά την περασμένη Κυριακή έγραψε με μεγαλύτερη ευκρίνεια ο Δ.Κωνσταντακόπουλος

ποιες είναι οι προεκτάσεις της νέας Σύμβασης, και γιατί γίνεται τέτοιο ζήτημα με τις "υπογραφές":

(Δ. Κωνσταντακόπουλος ) COLPO GROSSO ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩ

Το δεύτερο λινκ αξίζει να διαβαστεί,

(συνοπτικά λέω πως) υποστηρίζει πως η Νέα Σύμβαση γίνεται ΚΑΙ για να μας βγάλουν από το ευρώ, ΚΑΙ να μας χρεωκοπήσουν,

άλλα όσο το δυνατόν πιο ήσυχα.

Δυστυχώς δεν έχουμε δει ακόμα το κείμενο της Νέας Σύμβασης ώστε να επιβεβαιωθούν οι υποψίες,

αλλά το παράξενο είναι ότι δεν το έχουν δει ούτε αυτοί που τους ζητάν να το "υπογράψουν", οι Σαμαράς, κτλπ,

αντίθετα τους ζητάνε την apriori δέσμευση για την υπογραφή τους.

Δηλαδή όταν θα το δούμε, θα είναι ήδη αργά.

Αν αυτά συνδυαστούν με το γεγονός πως υπογράφουμε για μια συνθήκη που το οικονομικό της μέρος δεν λειτουργεί,

και η χρεωκοπία θα έρθει με ή χωρίς αυτή,

(Βαρουφάκης) Ο αστόχαστος στόχος της νέας ακυβέρνησης

τότε καταλήγουμε σε αυτό που είπε ο Τσόμσκυ:

(koutipandoras.gr) Τσόμσκι: «Η τρόικα θέλει να σας καταστρέψει»

Στην καταστροφή αυτή τη φορά όμως θα έχει και συνεργάτη τη νέα "μας" Κυβέρνησή.

Τα πράγματα όντως γίνονται ζόρικα από εδώ και μπρος...

Μια μικρή αναφορά στον Steve Jobs

2011-10-09T14:46:00.001+03:00

Η 15λεπτη ομιλία-του στο Stanofrd του 2005 πιστεύω πως είναι ότι πιο κοντινό υπάρχει στο να καταλάβουμε λιγάκι του ποιος ήταν αυτός ο Steve Jobs.

Αλλά και αξίζει να την ακούσουμε, γιατί έχει ωραία περάσματα που σε εμπνέουνε, αλλά και γιατί είναι μια αμιγώς φιλοσοφική ομιλία.

http://news.stanford.edu/news/2005/june15/jobs-061505.html

Είναι πολύ απλή στη δομή της, διηγείται 3 προσωπικές ιστορίες του + επίλογο.

Σε μερικά σημεία μιλάει με αρκετή ειλικρίνεια για την ζωή του,

πχ μαθαίνουμε πως ήταν υιοθετημένος γιατί η φυσική του μητέρα ήταν πολύ νέα για να τον κρατήσει,

αν και, αναμενόμενο, συνολικά "χτίζει" τις προσωπικές του επιλογές όποτε μπορεί (κυρίως στη 2η ιστορία).

Είχε και μεγάλη επιτυχία φυσικά, οι φοιτητές τον διέκοψαν μια/δυο φορές με χειροκροτήματα, και κυκλοφορεί στο internet πολύ.

Βασικά μιλάει για την αναζήτηση Σκοπού στη ζωή (ή την απουσία του), την Επιτυχία, και το Θάνατο.

Αλλά πετάει μέσα και για την καλλιτεχνική δημιουργία, για το Χάρι Κρίσνα, τη φοιτητική ζωή και την παρακολούθηση μαθημάτων, την καλλιγραφία, το πάγκρεας με καρκίνο.

Στο λινκ υπάρχει και το κείμενο της ομιλίας, στα αγγλικά βεβαια.

Τελειώνει με τη φράση:

Stay hungry, stay fooolish.

Aπελευθερώνεται πλήρως η αγορά του tvxs.gr! Αλήθεια!!

2011-09-06T22:51:00.001+03:00

Διάβασα τώρα ένα άρθρο στο tvxs.gr με αυτόν τον καταπληκτικό τίτλο:
Aπελευθερώνεται πλήρως η αγορά των ταξί!

Καλά ρε, παπαγαλάκια της κυβερνησης γίνανε εκεί κάτω?

Πως εννοούν αυτή την "πλήρη απελευθέρωση" όταν οι άδειες κρατικοποιούνται?

Στο λεξικό ακόμη και των αριστερών αυτό που λέει ο τίτλος τους, δεν ματσάρει με την πραγματικότητα..

Πλήρης απελευθέρωση είναι να μπορεί ο καθένας μας να βάφει το αυτοκίνητό του κίτρινο (ή γκρι ή ότι προβλέπεται σε κάθε πόλη) και αν πληρεί τα ποιοτικά κριτήρια της πόλης του, να μπορεί ύστερα παίρνει κούρσες.

Εντωμεταξύ καταργήσαν και τον ανώνυμο σχολιασμό. Facebook μόνο.

Καλά... πάει κι αυτό το μαγαζί...ποιος ξέρει τι θα του' ταξαν?
Ή λες να τους εκβίασαν?

Φουκουσίμα αγάπη μου...πήρα προφυλαχτικά!

2011-07-27T03:23:00.009+03:00

Εδώ και καμιά βδομάδα συναρμολόγησα επιτέλους τον arduino-based geiger-meter από τη libellium, μια ιδέα των cooking-hacks.

Για reference(που ξέρεις...), στέλνω τις πρώτες "καλές"μετρήσεις που πήρα.
(βασικά το δύσκολο ήταν να βελτιώσω το πρόγραμμα, το hardware έπαιξε πανεύκολα out-of-the-box + 9V μπαταρία)

Τα διαγράμματα δείχνουν την ambient radiation(*), η οποία βγαίνει περίπου στα 20 ClicksPerMinute,
Παρατηρώ πως τη μέρα το κοντέρ παίζει λίγο πιο άγρια πάνω-κάτω, αλλά στα ίδια πάντα επίπεδα με το βράδυ.
Ίσως να φταίει που ο ήλιος εξιτάρει τα άτομα...αφού η J305b geiger λυχνία μετράει και τυχόν ενεργητικά ηλεκτρόνια(β-ακτινοβολία). Μπορεί όμως και απλώς να τα απορροφά η υγρασία του βραδιού.

Με τη συγκεκριμένη λυχνία που έχει έρθει η πλακέτα το conversion-factor=0.00812, οπότε τα 20 CPM αντιστοιχούν περίπου στα 0.16μSievert/Hour
Δηλαδή:
0.16μSv * 24 * 365 = 1.4 mSv/year
Τόση είναι η συνολική δόση που θα πάρω αν καθίσω όλη τη χρονιά στο δωμάτιό μου, από όπου πήρα τις μετρήσεις.

Αν βάλεις τον οδοντίατρο και τα αεροπορικά ταξίδια μέσα, όντως βγαίνει περίπου στα 3mSv, όσο δηλαδή είναι η τυπική τιμή για ένα
"φυσιολογικό" άτομο...

Θυμίζω τώρα πως το όριο για τους πυρηνικούς εργάτες των ΗΠΑ είναι 50mSv/year, ενώ στη Γιαπωνία το ανέβασαν στα 150mSv. Βέβαια αυτά είναι υπολογιζμένα με το μεταπολεμικό μοντέλο ακτινοβολίας που φτιάξαν οι ΗΠΑ βάζοντας φαντάρους να κοιτάνε πυρηνικά μανιτάρια. Αγνοωντας δηλαδή εντελώς της επιπτώσεις από τα ραδιενεργά μικρο-σωματίδια (πχ καισίου ή πλουτωνίου) που πεταγονται από ξεκαπάκωτους πυρηνικούς αντιδραστήρες...

Επίσης τα μοντέλα αυτά υποθέτουν πως η μόνη αρρώστια που παθαίνεις από τη ραδιενέργεια είναι..καρκίνος! (καλά...και acute radiation poisoning, αλλά εδώ γίνονται ακόμη πιο μπακαλίστικοι στη λογική τους οι μοντελοφτιάχτες των). Ενώ έχουμε σοβαρές ενδείξεις(**) πως μάλλον λόγω του οξειδωτικού-stress (μια από τις επιπτώσεις των υπερ-ενεργητικών σωματιδίων στο σώμα μας) σε συνδυασμό με την αποδιοργάνωση του ανοσοποιητικού παθαίνουμε επίσης τις γνωστές αρρώστιες του κυκλοφορικού συστήματος:
* αθηρωματικές πλάκες και
* ανευρύσματα, με συνέπεια
* εμφράγματα και
* εγκεφαλικά !

Πχ τώρα ξέρουμε πως όσοι πέθαναν από τους ηρωικούς τεχνικούς και επιστήμονες που μπαινόβγαιναν στη σαρκοφάγο του του Τσερνομπίλ, ήταν από εγκεφαλικά και καρδιά, όπως διηγείται ο υπεύθυνος εκείνης της ομάδας στο 00:31' του βίντεο: Inside Chernobyl's Sarcophagus.

(πάντως θα μου μείνει η απορία αν αυτά που μετράω θα ήταν μικρότερα προ-Φουκουσίμας...)

(*) Το Mean CPM δεν είναι ο μέσος όρος, αλλα τα clicks του τελευταίου λεπτού smooth-filtered με βάση τις μετρήσεις των προηγούμενων 3 λεπτών.
(**) Εντελώς εύκολα βρίσκω τη σχετική μελέτη του imperial College με τους όρους strokes, heart-attacks, radiation.

Ο Πλούτος της Πατρίδος μου...και λοιπές Χαρδαβελιάδες

2011-06-23T15:56:00.027+03:00

Πάλι έλαβα με mail εκείνο το άρθρο του βουλευτή του ΛΑΟΣ Κ. Αϊβαλιώτη με τα "πλούτη" της πατρίδας μας. Όπως πάντα, ήταν "ανυπόγραφο", για να μην προκαλεί, φαντάζομαι¸ ανακλαστικές αντιδράσεις λόγω της ακροδεξιάς/ρατσιστικής προέλευσης. Και ο κακόμοιρος χρήστης που το αναμεταδίδει να μην γνωρίζει ποιον προωθεί...βέβαια είπαμε, να μην χτυπάμε τους "αγγελιοφόρους", αλλά το "μήνυμα".

Καταρχήν, παρατηρώ πως, ακριβώς λόγω της εθνικής έπαρσης που διακρίνει το ΛΑΟΣ, υποπέφτει σε ένα κρίσιμο σφάλμα, για αυτή την εποχή:

«Επιδεικνύει τα χρυσαφικά μας(ορυκτός μας πλούτος) τη στιγμή που στο σοκάκι σουλατσάρει ο φοροσυλλέκτης(η Τρόικα) ».

Πάμε και στα επιμέρους επιχειρήματα:

Γενικότερα όσα λέει δεν μπορεί να τα πάρεις και της μετρητής αφού είναι επιπέδου Λιακόπουλου....άκου εκεί 2ο Ναυτικό στο ΝΑΤΟ,
λες και οι Γάλλοι το DeGaulle αεροπλανοφόρο το 'χουν για κρουαζιέρες....άσε που ναυτικό χωρίς αεροπλάνα δεν παραμένει για πολύ στον αφρό...
Και αεροπλάνα χωρίς εργοστάσια για τα εξαρτήματά τους (που έχουν κάτι υποτυπώδη εκεί πχ οι Τούρκοι) δεν μένουν για πολύ στον αέρα...

Άρματα στην ΕΛΒΟ??...παναγιάμου, κάτι στρατιωτικές "αύρες" μπορεί, μέχρις εκεί.
Που πα ρε καραμήτρο χωρίς χάλυβα?
Ο χάλυβάς μας από ποιότητα (ομοιογένεια) δεν κάνει ούτε για μεντεσέδες, αφού θα φαγώνεται από τη μία πλευρά ασύμμετρα...ένα ακόμη δωράκι της οικογένειας Αγγελόπουλου στη βιομηχανική παραγωγή του τόπου, της Χαλυβουργικής_για_τομπούτσο
(αυτό να το θυμούνται όσοι υποστηρίζουν πως όλοι έχουμε χονδρικά το ίδιο μερίδιο στην Κρίση)

Τώρα για Laser και τηλεκατευθυνόμενα αεροπλάνα αυτά, είναι μπούρδες των στρατόκαυλων.
Και εγώ θα τα 'θελα, αλλά σε αυτά μετράνε οι "ημιαγωγοί". Και σε αυτό είμαστε λίγο πάνω από το 0, κάνουμε εκεί καμια εταιρία κάτι VHDL εφαρμογές, κανα router-on-chip και μετά μας εξαγοράζουν. Θέλει βασική αλλά και εφαρμοσμένη έρευνα, φυσική χημεία, κβαντική, με επιταχυντές μεγαθήρια, που τέτοια εμείς, μονο σε θεωρητικό επίπεδο κάτι σκαμπάζουμε.

Γενικότερα όμως οι νέες τεχνολογίες θέλουν και πειραματισμό, κι έχουμε ένα "θεματάκι" με αυτόν στον τόπο μας.
Δεν έχουμε τη νοοτροπία της έρευνας και απεχθανόμαστε το καινούριο, γενικά γουστάρουμε πολύ τη σιγουριά του «αφού δουλεύει, μη το πειράζεις».
Όποιος θέλει να δημιουργήσει, έχει να αντιμετωπίσει το φθόνο πρώτα απόλα.
Καλά μυαλά έχουμε, αλλά στυμμένα από την υποχρεωτική στράτευση στα 18 όπου τους φοράμε το μανδύα της υποταγής και του "μοναδικού τρόπου", της λούφας και της ευθυνοφοβίας.
Τελικά σα κοινωνία δε βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας, φοβόμαστε τις αλλαγες, μια ακόμη απόδειξη, μόνοι σε όλη την ευρώπη έχουμε ακόμη τα λογιστικά πρότυπα να μας παιδεύουν, γιατί έτσι τα βρήκαμε από το "Γαλλικό(?)" στρατό νομίζω, σκατά...

Ξεχάστε λοιπόν αυτά τα τεχνολογικά, το μόνο σχετικό που έχουμε ελπίδα είναι το software, έχουμε όντως καλό καιρό, ωραία τοπία, εναλλαγές σαν California ένα πράμα, για να τραβάει τα καλά μυαλά,
αλλά και εδώ ισχύει 100% αυτά που έλεγα για την νοοτροπία στην έρευνα - απεχθανόμαστε τη καλή σκέψη,
ποιος ξέρει τι κενά δαιμόνια θα φέρει, άπαπαπα.....

Τα ναυπηγεία μας δεν κατασκευάζουν όποιο πλοίο θέλεις, ούτε κατά διάνοια....
Οι βασικοί ναυπηγικοί εργάτες μας, δηλαδή οι αρμοστές και συγκολλητές, μου έλεγαν πως ίσως είναι ακόμη από τους καλύτερους στον κόσμο, αλλά δεν δουλεύουν πλέον στην Ελλάδα, πάνε αεροπορικώς σε αποστολές του εξωτερικού - και όσο περνάει ο καιρός χάνουν την πρωτιά τους - λογικό είναι. Εξάλλου δεν είναι πλέον και τα σημαντικότερα επαγγέλματα στη ναυπηγική αυτά, πάει, περάσαν...

Στα υπόλοιπα, τα "πιασάρικα", για τα κοιτάσματα Χρυσού και Πετρελαίου τι να πιάσεις και από που να αρχίσεις...που προστιγμήν αυτά βρίσκονται μόνο στη μεγάλη-γλώσσα των *δανειστών* μας, που κάθε μέρα σπρώχνουν στα δελτία των ειδήσεων κι από ένα καινούριο ψέμα, ότι τους έρχεται βολικό βασικά, προσπαθώντας να μας αγοράσουν όσο-όσο?

Σε κάτι άλλα βέβαια, στα κοιτάσματα νικελίου, κίσσηρη (να'ναι καλή το Γυαλί της Νισήρου) καλά τα πάμε, ναι,
και ροδάκινα και ακτινίδια, και τουρισμό.
Και καταθέσεις στην Ελβετία, και λεφτά για Λόττο!!

Αυτά έχουμε.
Να τα φυλάμε καλά, λοιπόν, και να μην τα παραδώσουμε αμαχητί σε κανέναν.

Και με το "κανέναν", εννοώ τους μεγάλους ιδιοκτήτες του εξωτερικού αλλά και του εσωτερικού. Τους, τάχα "δικούς μας", τους Έλληνες ιδιοκτήτες των ΜΜΕ, των ποδοσφαιρικών ομάδων, των κατασκευαστικών και των τραπεζικών καρτέλ.

Ο Πλούτος της Πατρίδος μου νο 2

Κυκλοφορούν κι άλλα κείμενα με ανάλογη θεματική, όπως εκείνο το πολύ κυκλοφορημένο με τις σκανδιναβικές εταιρίες άντλησης που δήθεν απορρίψαμε ως χώρα, άρθρο που αποδόμησε πολύ πετυχημένα πρόσφατα ο agriazwa.blogspot.com.

Ευτυχώς υπάρχει και ένα πιο μετρημένο άρθρο για πλούτο της χώρας, και μάλιστα ( κατά την αποψή μου πάντα) καταφέρνει και εντοπίζει την αληθινή αιτία των δεινών μας:
την φοροαπαλλαγή των πολυ-πλούσιων Ελλήνων.

Τρόμος και Παράνοια πάνω απ' το Πρωτογενές μας Έλλειμμα

2011-06-22T18:54:00.020+03:00

Μου έστειλαν αυτό αυτό το pdf του χρήστη "29-26" του himaira blog που βρήκα πως προέρχεται από το άρθρο που πρωτοδημοσίευσε ο parganews στις 19 Μαιού 2011.

Το κείμενο προσπαθεί να ξεδιαλύνει τα οικονομικά μας, με προβληματικά κατά τη γνώμη μου στοιχεία. Με ενόχλησε ιδιαίτερα το ψέμα πως τα έσοδα του προϋπολογισμού από φόρους είναι μόνο 40δις, ενώ όπου κι αν ψάξεις θα βρεις τους φόρους μας να φέρνουν τουλάχιστον 55δις!
Αυτά τα 15δις απόκλιση είναι μεγάλο πράμα.

Επίσης από το himaira βρήκα ένα ακόμη κείμενο με μύθους υπέρ των δανειστών μας καθώς και ένα λίγο λαϊκιστικό κείμενο του ίδιου χρήστη "29-26", ενώ τώρα στο #greekrevolution γίνεται re-tweet ένα μεταφρασμένο παρόμοιο κομμάτι από την WSJ.

Όλα αυτά τα κείμενα λοιπόν περιέχουν αρκετά επιχειρήματα που φαίνονται εύλογα και προφανή. Ανάμεσα σε άλλα, στηρίζονται στη βασική υπόθεση πως «έχουμε μεγάλο πρωτογενές έλλειμμα» και γιαυτό καλά θα κάνουμε να "πιούμε την πορτοκαλάδα" και να πάρουμε τη δόση ("μεθαδόνης" θα την έλεγα).

Κοιτάζω όμως λίγο βαθύτερα, πχ στην σελίδα 60 του φετινού προϋπολογισμού.

Εγώ τον πίνακα 5.1 τον διαβάζω αλλιώς, αν προϋποθέσoυμε εδώ και τώρα τη βούληση να διαγραφούν κάποια χρέη, πχ των ΔΕΚΟ και των δανειστών μας
(κι αν υποθέσουμε ακόμη ότι τα στοιχεία του προϋπολογισμού αυτού ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα(!), που δεν το βλέπω καθόλου να ισχύει...):

+---------------------+------+------+------+
| (Ολα σε δις ευρώ)   +-2009-+-2010-+-2011-+
| Καθαρά έσοδα        |   48 |  ~51 | ~~55 |
| Πρωτογενείς Δαπάνες |   57 |  ~52 | ~~52 |
+---------------------+------+------+------+
|*Πρωτογενές έλλειμμα*|   -9 |   -1 |   +3 |
+---------------------+------+------+------+
|     Τόκοι           |   12 |   13 |   15 |
+---------------------+------+------+------+

Με μπακαλο-λογιστικά, και χωρίς να καταμετρήσω:
* τα έσοδα/έξοδα του Πρόγραμματος Δημ. Επενδύσεων(λεφτά για ρουσφέτια δηλαδή),
* τις πληρωμές στα κοράκια των Νοσοκομείων,
* τα εξοπλιστικά,
βγάζω για τις φετινές προβλέψεις Πρωτογενές Πλεόνασμα!!

Που πρακτικά σημαίνει ότι αν φέτος πηγαίναμε σε Πάυση Εξυπηρέτησης Χρέους (όχι άλλους τόκους δηλαδή)
και δεδομένων όλων των άλλων παραμέτρων σταθερών (ΦΠΑ, Πληθωρισμός, παραμονή στο Ευρώ)
(που δεν είναι υποχρεωτικά αρνητικοί...πχ θέλοντας και μη, οι εισαγωγές μας θα βυθιστούν)
θα μας περίσσευαν(!!!) ακόμα 3 δις για Στρατό, Υγεία, παιδεία.

Χονδρικά στα ίδια καταλήγω αν μελετήσω την έκθεση του Διοικητή της Τράπεζα της Ελλάδας για το 2010.

Όλα αυτά όμως που υποστηρίζω είναι θέμα πολιτικής ισχύος. Και προφανώς αν την είχαμε, δεν θα είμασταν εδώ τώρα.
Από την άλλη όμως, αν δεν την αποκτήσουμε, θα μας πάνε "καροτσάκι" μέχρι να μας φτωχύνουμε(μιζέρια, μαφία και κοινωνικός ανταγωνισμός), και μετά θα μας "πτωχεύσουνε" με ελάχιστο κόστος για τους δανειστές. Γιατί και οι δύο Δανειακές Συμβάσεις δεν λύνουν τα δικά μας προβλήματα, απλώς αγοράζουν χρόνο για τα προβλήματα των δανειστών μας.

Άλλες αγαπημένες φράσεις των υπερασπιστών των πολυ-πλουσίων είναι οι παρακάτω:
* «αν αρνηθούμε να αποπληρώσουμε το χρέος, το Κράτος θα σταματήσει να πληρώνει μισθούς και τις συντάξεις»,
* «οι [επαχθείς] όροι της Δανειακής Σύμβασης είναι συνήθεις στις συμβάσεις δανεισμού και υπάρχουν πάντοτε και στις εκδόσεις ομολόγων»,
* «τα λεφτά της Δανειακής Σύμβασης νο 1 δεν πάνε μόνο στους δανειστές μας αλλά και σε μισθούς και σε συντάξεις».

Κανα άλλο με Τοτό, ξέρουν?

Το Γιν και το Γιανγ του Καπιταλισμού

2011-01-31T18:50:00.019+02:00

Ως γνωστόν, ο Καπιταλισμός ταλαντώνεται ανάμεσα στην παραγωγή Πλούτου, και την Καταστροφή του.

Όσο διαρκεί η ευφορία, οι κριτικές ενάντια στο σύστημα κοπάζουν και όλοι τρώμε εκμαυλισμένοι από τα "καλά του καπιταλισμού".
Όταν ξεκινάνε οι Κρίσεις, όλοι τον καταριώμαστε.

* Τις καπιταλιστικές Κρίσεις τις ανέλυσαν διεξοδικά ο Μαρξ και οι συνεχιστές του.
Αν και αρκετά οικονομιστικά, τα εργαλεία που χρειάστηκε να επινοήσουν στην πορεία
** η Πτωτική Τάση του Κέρδους,
** η Υπεραξία,
** τα Τραστ και τα Καρτέλ του
** Ιμπεριαλισμού
είναι αρκετά ακριβή και αποδίδουν καρπούς γνώσεις ακόμη και σήμερα, την εποχή των ηλεκτρονικών συναλλαγών με εξελιγμένα επενδυτικά εργαλεία ανήκουστα στην εποχή του Μαρξ.

* Αντίθετα, αυτοί που αναμετρήθηκαν επιτυχημένα με το στάδιο της ανάπτυξης, ήταν κυρίως οι Καταστασιακοί(Guy Debord, Raul Vanegem) και ο προγενέστερός τους, ο Καστοριάδης. Τα βασικά τους εργαλεία ξεπήδησαν στην προσπάθειά τους να (ψυχα-)αναλύσουν την κατάσταση της αλλοτρίωσης που βλέπανε γύρω τους:
** Ανθρωπολογικός Τύπος,
** Φαντασιακά,
** Αυτονομία και Ετερονομία,
** Αντεστραμμένη Κοινωνία του Θεάματος.

Παρόλαυτά, ο Καπιταλισμός συνεχίζει να θριαμβεύει, αν και όλο και περισσότερο στις καρδιές και στα μυαλά όσων ζουν υπό το καθεστώς του, παρά στην πραγματικότητα.
Είναι προφανές πλέον ότι αυτή η ταλάντωση πρέπει κάτι να έχει να κάνει με την αντοχή του.

Ο λόγος είναι πως το ένα στάδιο είναι προϋπόθεση του άλλου:

* Σίγουρα μια κατεστραμμένη οικονομία προσφέρει περισσότερες "επενδυτικές ευκαιρίες".
Αλλά μην ξεχνάμε πως σε όλα τα συστήματα οι άνθρωποι είναι το παν.
Οι επιχειρηματίες, του πλέον πεινάνε για ανάπτυξη, αυτή τη φορά έχουνε συνετιστεί, είναι ποιο προσεχτικοί, ποιο "ηθικοί" και λόγω της εξελικτικής πίεσης που έχει ασκήσει η φτώχια, επέζησαν οι πιο έξυπνοι και ίσως οι λιγότερο ριψοκίνδυνοι.
Ενώ όπως βλέπουμε και σήμερα, η Κρίση βάζει στοπ σε συλλογικές διεκδικήσεις, αφήνοντας χώρο μόνο για "ατομικές λύσεις" ή/και εγωιστικές συμπεριφορές ανάμεσα στους εργάτες, από αυτές που φτιάχνουν έναν "αποδοτικό" Καπιταλισμό.
Δηλαδή μόνο μια Κρίση μπορεί να σφυρηλατήσει τους απαραίτητους Ανθρωπολογικούς Τύπους για να δουλέψει ο Καπιταλισμός.

* Αντίθετα, στο πηκ του καπιταλισμού οι αλλοτριωμένοι managers, με τις αμετροεπείς "φούσκες" τους, κατατρώνε τα θεμέλια του "Καπιταλισμού" που τους τρέφει.
Εξαιτίας δε της διευρυμένης ανισότητας, όλοι αρνούνται να "δουλέψουν", και ανταυτού ψάχνουν την "καλή" που θα τους οδηγήσει στο κατώφλι της ανώτερης Τάξης, ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν.
Τελικά Φτωχοί και κυρίως Πλούσιοι, αδιαφορώντας εντελώς για τις συνέπειες των επιλογών μας αφού ζούμε στην αφθονία ή στην εικόνα αυτής, όλοι μαζί πέφτουμε στο παγόβουνο εν μέσω του ξέφρενου πάρτι της "αειφόρου" ανάπτυξης.

Το ζήτημα είναι πως κάθε φορά που το σύστημα φτάνει σε ένα άκρο, όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούμε το μάταιο της παλινδρόμησης, ιδιαίτερα όταν την κοιτάμε μέσα από το πρίσμα της Περιβαλλοντικής Καταστροφής παντού γύρω μας.

Πιστεύω πως η λύση δεν βρίσκεται μόνο στις συνειδήσεις που γεννιόνται στην Κρίση, αλλά και σε αυτές της Ανάπτυξης:

Αν και οι άνεργοι και οι υποβαθμισμένοι όντως είναι το σπίρτο για μια ριζική αλλαγή της κοινωνίας, η πραγματική καύσιμη ύλη παράγεται σε καιρούς Ανάπτυξης.
Αν τότε δεν έχουμε νικήσει αυτό το φαντασιακό της Ανάπτυξης, αυτή την "αξία", τότε θα μας προκύπτει ξανά και ξανά, σε κάθε μας απελευθερωτικό μας βήμα.
Και ιστορικά βλέπουμε πως συνήθως ο πιο πετυχημένος φορέας της είναι ένας Καπιταλιστής, είτε Ιδιώτης, όπως στα Δυτικά Κράτη, είτε Κρατιστής, όπως στην περίπτωση της Κίνας ή της ΕΣΣΔ.

Είναι φυσικά μια δύσκολη μάχη, και προσωπικά δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω ποτέ.
Ο καταναλωτισμός και η εγγενής του ματαιοδοξία νιώθω πως είναι φυτεμένη στα γονίδιά μου πια.
Ζω πολλά χρόνια για να αλλάξω, νομίζω.

Ευτυχώς που κάτι τέτοιες εικόνες από την εξεγερμένη Αίγυπτο με κάνουν να αμφιβάλλω:

"Μνημόνιο" εναντίον... "Δανειακής Σύμβασης"

2010-12-09T16:11:00.060+02:00

Μου στείλανε σε pdf το "Μνημόνιο",
το νόμο δηλαδή 3825/2010 που ψηφίστηκε την άνοιξη.

Και αμέσως έκατσα και έψαχνα για εκείνους τους όρους δανεισμού που έχω διαβάσει τόσες φορές να μιλάνε:

1) για παραίτηση της Ελλάδας από κάθε ασυλία σε ιδία περιουσία προς τους Δανειστές,

2) και μαλιστά συγκεκριμένα για ακύρωση της ασυλίας λόγω Εθνικής Κυριαρχίας,

3) για το Αγγλικό δίκαιο Δανεισμού που διέπει τον Δανεισμό αντί του Ελληνικού,

4) και για το πως οι Δανειστές μπορούν να καταγγείλουν μονομερώς τη Σύμβαση ανά πάσα στιγμή, και με κάθε δικαιολογία, και να απαιτήσουν το Δάνειο πίσω, κυρήσσοντας τη Χώρα σε πτώχευση,

5) και τέλος για το ότι δεν είναι απαραίτητο οι συμβάσεις με τους Δανειστές να περάσουν από τη Βουλή ή από τα Δικαστήρια.

Βρήκα μόνο το 5ο, στην τελευταία παράγραφο-4 του 1ου άρθρου.
Και αντίθετα από ότι λέγεται, έγραφε πως *χρειάζεται* να περάσουν από τη Βουλή.

Και παλιά που τα 'χα ψάξει (τέλη Μαΐου) πάλι δεν τα είχα βρει, κι είχα αισθανθεί αρκετά ανεπαρκής τότε.

Τελικά (με την υπόδειξη ενός φίλου, και διαβάζοντας το μανιφέστο της Σπίθας του Μίκη Θεοδωράκη) συνειδητοποίησα πως:
* είναι άλλο πράμα το "Μνημόνιο" ,
* και άλλο η "Δανειακή Σύμβαση" με τους Δανειστές μας, που προβλεπόταν από το Μνημόνιο.

[updated June 2011]Ορίστε και τα λινκς από το Υπ. Οικονομικών:
* Δανειακή Σύμβαση,
* Μνημόνιο.

Καταρχήν το κείμενο του Μνημονίου αποτελεί *αυτολεξεί* παράρτημα της Δανειακής Σύμβασης! Δηλαδή άλλο μας δείξανε(υπογράφθηκε), άλλος μας μπήξανε(ψηφίστηκε)!
[end of June 2011 update]

Με ένα απλό σχηματάκι θα το ζωγράφιζε ως εξης:

Η "Σύμβαση" είναι που περιέχει τους φριχτούς όρους που έλεγα παραπάνω:
http://soliastesxwrissynora.wordpress.com/2010/06/17/δανειακή-σύμβαση/

Περιληπτικά,

1) το Μνημόνιο αποτελεί απειλή για το μισθούς, συντάξεις, πρόνοια και ανεργία,

2) ενώ η Σύμβαση αποτελεί απειλή για την Εθνική μας Ανεξαρτησία.

1) Το 1ο δηλώνει τις υποχρεώσεις της Κυβέρνησης προς την Τρόικα ως προς τα μέτρα που θα πρέπει να πάρει κατά των πολιτών της, ώστε να συμφωνηθεί η Δανειακή Σύμβαση.

2) Με τη 2η κατοχυρώνουμε τα δικαιώματα των Δανειστών μας πάνω στην Δημόσια Περιουσία μας.

1) Το Μνημόνιο ψηφίστηκε στις 6 του Μάη, με απλή πλειοψηφία.

2) Η Δανειακή Σύμβαση, 2 μέρες αργότερα, στις 8 του Μάη, υπογράφθηκε *μόνο*.
Και δεν δεν έχει ψηφισθεί ακόμη(!), αν και από την Κυβέρνηση του ΓΑΠ Είχαν υποσχεθεί πως και αυτό θα γινόταν κάποτε... (τώρα γιατί το ΔΟΛ υποστήριζε άλλα?).

Περί Αντι-Συνταγματικότητος

Ενδιαφέρον έχει η τότε η «Ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών για τις καταγγελίες περί κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος» που προσπαθούσε να εξηγήσει τα αδιανότητα.

Βασικά υποστηρίζει πως η υπογραφή της Δανειακής Σύμβασης στηρίχτηκε στο άρθρο του Συντάγματος 36, παρ 1, όπου λέει πως:

«ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με τήρηση οπωσδήποτε του άρθρου 35 παράγραφος 1, [...] κυρήσσει Πόλεμο, συνομολογεί [...] συνθήκες [..] οικονομική συνεργασίας και συμμετοχής σε διεθνείς οργανισμούς ή ενώσεις και τις ανακοινώνει στη Βουλή με τις αναγκαίες διασαφήσεις, όταν το συμφέρον και η ασφάλεια του Κράτους το επιτρέπουν.»

Τι λέει η 1η παράγραφος του άρθρου 35?

«Καμία πράξη του Προέδρου της Δημοκρατίας δεν ισχύει ούτε εκτελείται χωρίς την προσυπογραφή του αρμόδιου Υπουργού, ο οποίος με μόνη την υπογραφή του γίνεται υπεύθυνος, και χωρίς τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Φυσικά η "Δανειακή Σύμβαση" δεν έχει δημοσιευτεί σε κανένα φύλο της Κυβερνήσεως αφού δεν έχει καν ψηφιστεί!

Όμως πραγματικό ενδιαφέρον έχει και το υπόλοιπο άρθρο 36 του Συντάγματος,
όπου ορίζει στο τι συνίσταται μια "Διεθνής Συνθήκη", καθώς και το αν αυτή μπορεί να περάσει με απλό νόμο:

«2. Οι συνθήκες για εμπόριο, φορολογία, οικονομική συνεργασία και συμμετοχή σε διεθνείς οργανισμούς ή ενώσεις, και όσες άλλες περιέχουν παραχωρήσεις για τις οποίες, σύμφωνα με άλλες διατάξεις του Συντάγματος, τίποτε δεν μπορεί να οριστεί χωρίς νόμο, ή οι οποίες επιβαρύνουν ατομικά τους Έλληνες, δεν ισχύουν χωρίς τυπικό νόμο που τις κυρώνει.»

«3. Μυστικά άρθρα συνθήκης δεν μπορούν ποτέ να ανατρέψουν τα φανερά.»

«4. Η κύρωση διεθνών συνθηκών δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο νομοθετικής εξουσιοδότησης κατά το άρθρο 43 παράγραφοι 2 και 4.»

Αν κάτι υποψιαζόμαστε τελικά είναι πως πάνε να στηρίξουν τη Δανειακή Σύμβαση στη διάταξη του Συντάγματος σχετική με την κήρυξη Πολέμων.
Δεν θα έπρεπε λοιπόν η Κυβέρνηση να αποδείξει την ισχύ των λεγόμενών της, δηλαδή πως απειλέται η Εθνική Αφάλεια, κτλπ.?
Μια δήλωση ενός πρωθυπουργού από το ακριτικό Καστελόριζο είναι αρκετή??

Άποψή μου είναι πως με βάση αυτά η όλη "μηχανή" της Κυβέρνησης είναι ευθέως αντισυνταγματική.

Σημειώνω εδω το άρθρο του χειρούργου Δημήτρη Αντωνίου, όπου προσπαθεί να ξεμπλέξει τις κωλοτούμπες της κυβέρνησής μας, την περασμένη άνοιξη.
Υποστηρίζει, ανάμεσα σε άλλα, πως παρότι τα 2 κείμενα είναι ξεχωριστά, το ένα είναι αναπόσπαστο κομμάτι του άλλου,
με αποτέλεσμα η πτώση του ενός να συμπαρασύρει και την ακύρωση του άλλου.
Αν και θα βόλευε μια τέτοια θέση, μάλλον τελικά συσκοτίζει τα πράματα,
αφού απαντάει στα νομικά τερτίπιτα της Κυβέρνησης, οχι στην ανάγκη μας για να γνωρίσουμε τι ακριβώς πολεμάμε.

«Τι να Κάνουμε?»

Προσωπικά βλέπω το Μνημόνιο ως μια καλή αφορμή για συνδικαλιστικές διεκδικήσεις.

Όμως αν μείνουμε μόνο σε αυτές:
* καταρχήν το ΠΑΣΟΚ με την πλειοψηφία του στη ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ θα στομώσει τους αγώνες,
* κατα δεύτερον, εκπαιδεύουμε τους ευατούς μας σε μια ζητιανιά του στυλ "Δωσε και μένα μπαρμπα-Κράτος" και στον καταναλωτικό ευδαιμονισμό μας,
σα να διεκδικούμε δηλαδή την περαιτέρω αλλοτρίωσή μας.
* Ασε που έτσι εντείνεται ο αταβιστικός ανταγωνισμός("κοινωνικός αυτοματισμός") των εργαζόμενων, του στυλ, «γιατί δεν κόβεις κι από το μισθό αυτωνών, όπως έκανες σε μας!», όλοι εναντίον όλων.

Αντίθετα, το να συνειδητοποιήσουμε το τι παίζεται με τη Δανειακή Σύμβαση και να τη στοχοποιήσουμε,
απαιτεί σφαιρικότερη γνώση, πχ ιστορική, ταξική, οικονομική.
Και φαντάζομαι πως το γεγονός πως είναι ακόμη συνταγματικά μετέωρη, θα διευκολύνει στη αναγνώριση του χρέους που αυτή συνεπάγεται ως "επαχθούς".

Ακόμα δεν ξέρω αν είναι τυχαίο που πρώτα ακούσαμε για το Μνημόνιο,
ενώ η Σύμβαση βρίσκεται σχεδόν ακόμη στο απυρόβλητο.

Παρόλο που προφανώς τίποτα από αυτά δεν ήταν "κρυφό", γιατί άραγε δεν έχουμε ακούσει μέχρι τώρα σχεδόν τίποτα από αυτά?
https://encrypted.google.com/search?q=Δανειακη+Συμβαση

Γιατί ο Στρος-Καν αποφεύγει να αναφερθεί στη Δανειακή Σύμβαση ως τέτοια,
αλλά προτιμά να «...αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο αλλαγών στο Μνημόνιο μεταξύ της Αθήνας και της τρόικας, επαναλαμβάνοντας την ειλημμένη απόφαση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου υπέρ της επιμήκυνσης της αποπληρωμής του δανείου»??

Τώρα καταλαβαίνω γιατί 3 μήνες πριν η ΓΣΕΕ και οι Δικηγόροι της Αθήνας (ΠΑΣΟΚ και οι 2) προσέφυγαν στο ΣτΕ "εκ μέρους" μας ενάντια στο Μνημόνιο, μόνο.
Δεν επέλεξαν να προσβάλλουν τη Δανειακή Σύμβαση, γιατί θα είχε περισσότερες πιθανότητες να πέσει ως "επαχθής για τη χώρα" νόμος (τί "νόμος" δηλαδή, αφού δεν έχει ψηφιστεί ακόμη??).
Επέλεξαν λοιπόν μια "εγγυημένη αποτυχία", αφού ουσιαστικά το Μνημόνιο είναι ένας ακόμη σκληρός-νόμος-λιτότητας.
Δεν είναι αντισυνταγματικός, τουλάχιστον όχι στο σύνολό του.

Θεωρώ λοιπόν τη προηγούμενη μεθόδευση(προσφυγή κατά του Μνημονίου του ΣτΕ, αλλά όχι κατά της Δανειακής Σύμβασης),
μαζί με το ότι η ΓΣΕΕ την 29 Σεπτέμβρη, ημέρα Πανευρωπαϊκής Δράσης κατά της Λιτότητας, επέλεξε να μην απεργήσει(!),
ως τα πιο προδοτικά χτυπήματα της συνδικαλιστικής ηγεσίας της Ελλάδας ενάντια στους εργαζομένους που λένε πως εκπροσωπούν.

Γιαυτό και πιστεύω πως σήμερα:
* ο πουλημένος συνδικαλισμός, μαζί με
* τα πουλημένα ΜΜΕ
είναι οι βασικές αιτίες που διαρκώς τον πίνουμε.

Όλα τα άλλα(Δικαιοσύνη, Δημοκρατία, Κράτος, κτλπ), λόγω του επείγοντος των καταστάσεων, έπονται.

[edit] 12-Δεκ-2010: Διορθώθηκαν λάθη πληροφόρησης, ημερομηνίες και προστέθηκαν νέα στοιχεία και links.
Ειδικότερα, διόρθωσα την λανθασμένη πληροφορία του ΔΟΛ πως η Δανειακή Σύμβαση κυρώθηκε από τη Βουλή μέσα στον Ιούνη.

Χρεωκοπία εδώ και Τώρα

2010-12-04T15:58:00.007+02:00

Ακομη δεν εχει βρει το κουραγιο ένας ηγετης της κοινοβουλευτικής Αριστεράς να πει όχι στο δανεισμό του Μνημονίου?
Να πει δηλαδή:
«Καλύτερα να βγει μας ενα "δόντι" τώρα (πχ μείωση των όλων των κρατικών μισθών 30%, παρά να σαπίσουν όλα τα δόντια της Ελλάδας μέσα στα επόμενα 5-6 χρόνια.»

Και το "δόντι" που πρέπει να βγει είναι ο Κρατικός Δανεισμός.
* Ισοσκελισμένοι Προυπολογισμοί και μόνο, από εδώ και μπρος λοπόν.
* Καμία Κρατική στήριξη στις αγορές (ούτε προς, ούτε από).

Δημοκρατία vs Ατομική Ελευθερία, Ουτοπία και Θρησκεία, και λίγο Μαρξισμο-Λενινισμός

2010-11-17T18:30:00.017+02:00

Το παρακάτω απόσπασμα από ομιλία του Hunter Rawlings II για τις έννοιες της Δημοκρατίας και Ατομικής Ελευθερίας μου το έστειλε ένας φίλος,
http://www.youtube.com/watch?v=wDtF9ENe0ic
και μου προκάλεσε την παρακάτω απάντηση:

Ακριβώς!

«Η Ατομική Ελευθερία(η Ελευθερία του Διαφωτισμού στο βίντεο, τα Ατομικά Δικαιώματα δηλ.) είναι Γραμμικά Ανεξάρτητη από τη Δημοκρατία!»
Και φυσικά, χρειάζεται να αγωνιζόμαστε και για τα δυο.

Για τους μη-μαθηματικούς, σημαίνει πως ενδέχεται σε μία πολιτεία (καθεστώς) να εχεις και τα 2 σε διαφορετικές ποσότητες, ανεξάρτητα, μηδέν από το ένα και πολύ από το άλλο.
Δεν είναι συνδεδεμένο πχ πως αν έχεις πολύ δημοκρατία θα έχεις πολύ ατομική ελευθερία ή το ανάστροφο.

Ο Καστοριάδης για αυτό έλεγε πως το ερώτημα αν η Δημοκρατία είναι "καλή" δεν έχει απάντηση.
Μπορεί ένας Δικτάτορας να φροντίζει καλύτερα τους πολίτες του.
Απλώς στη Δημοκρατία αυτή η φροντίδα θα είναι "δική" μας υπόθεση - όχι αλλουνού.
Σε όποιον αρέσει.

Πάντως, θέλω πάντα να μιλάω για πολύ ξεκάθαρες, πρακτικές,
απτές ιδέες, ιδέες που μπορούν να υπάρξουν, και έχουν υπάρξει, για αρκετές
γενιές, όπως Δημοκρατία και Ατομική Ελευθερία.
Αφού πιστεύω πως αυτά πρέπει να επιδιώκουμε - όχι Ουτοπίες.

Ουτοπία

Από την άλλη, πολλοί λοιπόν λένε πως με το να κυνηγάμε την Ουτοπία, φτάνουμε ευκολότερα σε αυτές τις απτές ιδέες, εμψυχώνουμε τον κόσμο(εμάς δηλαδή), του δείχνουμε το όραμα.
Εγώ αντίθετα, χωρίς να υποτιμώ την αξία της Ουτοπίας, βλέπω πως συχνά η
Ουτοπία θολώνει το μυαλό των περισσοτέρων μας, όσων τουλάχιστον έχουν καλή σχέση με τον ορθολογισμό,
αφού νιώθουμε πως κυνηγάμε μια χιμαίρα, και ιδιαίτερα σε καιρούς δύσκολους, σε
καιρούς Κρίσης όπως σήμερα, απογοητευόμαστε, αντί να οπλιζόμαστε με θάρρος και
αισιοδοξία.

Η Ουτοπία είναι καθοδηγητικό φώς μόνο όταν έχεις αποκτήσει ήδη φόρα και
κυνηγάς την απελευθέρωσή σου (πχ τη Δημοκρατία και την Ατομική Ελευθερία),
και έχεις και τα μέσα (Οργάνωση) για διατηρήσεις την ενέργειά σου, την πορεία σου.
Όταν είμαστε στάσιμοι, όπως είμαστε σήμερα, απλά μας υπενθυμιζει σε πόσο
άσχημο σημείο έχουμε σταθεί.

Θρησκεία

Θα κατέτασσα λοιπόν τη θρησκεία στις Ουτοπίες, που ενώ έχουν τη χρησιμότητά
τους, όπως λέγαμε για το Αρκάδι[σημ: ο ηγούμενος τους μίλαγε για την αιώνια ζωή που τους περιμένει αν θυσιαστούν], εγώ συνεχίζω να φοβάμαι την επίδραση που
έχουν στην αυτοδιάθεσή μας.
Δεν φτιάχνουν πάντα αυτάρκεις και ενεργητικούς πληθυσμούς, αλλά παθητικούς και
μοιρολατρικούς.

Και στις Θρησκείες κατατάσσω και τον Μαρξισμο-Λενινισμό πολλών ακόλουθών τους.
(αλλά αυτό δεν σημαίνει πως ο Μαρξ ή ο Λένιν τα είπε άσχημα, καταναλογία που η
οι φανατικοί της Ιεράς Εξέτασης δεν σημαίνουν πως ο Χριστός μίλαγε για
τυραννίες)

Ο 1ος Παγκόσμιος Πόλεμος του Λογισμικού ξεκίνησε με αφορμή τη Java στο Android!

2010-10-17T15:29:00.063+03:00

Γενική Κάτοψη των Δυνάμεων

Ο 1ος Παγκόσμιος Πόλεμος του Λογισμικού έχει ξεκινήσει!!
Τα στρατόπεδα έχουν αρχίσει να συγκεντρώνουν δυνάμεις,
ενώ τα υψώματα των μαχών είναι προς στιγμήν το Android και το OpenOffice(LibreOffice πλέον).

Και ίσως η σημασία όλων αυτών στο μέλλον να είναι μεγαλύτερη από όσο θα φανταζόμασταν.

Ελεύθερο/Ανοικτό Λογισμικό

Από τη μία, το στρατόπεδο του Ελεύθερου Λογισμικού,
με στρατό όλους τους προγραμματιστές στον πλανήτη που δεν έχουν πρόσωπο, ούτε τίτλους Ιδιοκτησίας.

Είναι οι "πεζικάριοι" και οι "ξεβράκωτοι".
Ένας στρατός που γεννήθηκε πρώτα στο μυαλό ενός ανθρώπου: του Richard Stallman.

Και χειρίζονται με δημοκρατικές, βέβαια, εναλλαγές, τα δικά τους "άρματα",
το GNU/Linux σε διάφορες μόντες (Debian, Ubuntu, Gentoo, Redhat), το Firefox, το Eclipse, τους Apache και Tomcat Web Servers, τις Perl και Python, κι άλλα τέτοια πολλά, και χιλιάδες μικρότερα.
Πρώτη φορά στην Παγκόσμια Ιστορία του Λογισμικού έχουν συναρμολογηθεί τόσα *πολλά* άρματα από το "λαό"!

Ο "λαός" αυτός βέβαια είναι χωρισμένος, και αντιπροσωπεύεται μέσα από τις "Κοινότητες".
Τη GNU foundation, την Apache foundation, το Eclipse foundation, και ούτω καθ'εξής.
Με αγεφύρωτες διαφορές, και με ξεχωριστά λάβαρα τις Ελεύθερες και τις πολλές Ανοιχτές Άδειες Λογισμικού η καθεμιά τους.

Όλοι αυτοί δεν έχουν κεντρικό αρχηγό, ούτε κεντρική στρατηγική, ούτε και κεντρικό ταμείο,
μόνο μερικά περιφερειακά, όπως αυτό στην λαϊκή-αγορά του Firefox ή του Ubuntu.

Ενώ αριθμητικά υπερτερούν του "Εχθρού", η έλλειψη κεντρικής οργάνωση κάνει τις κινήσεις τους να δείχνουν ασυντόνιστες, χαοτικές, αν και το γενικό περίγραμμα είναι φανερό:
Global Domination και κατάργηση των Πνευματικών Δικαιωμάτων(IPs)!

Τελευταία πολλοί κοιτάζουν με δυσπιστία και λίγο φόβο όσα μεγάλα άρματα έχουν τη δυνατότητα να κινούνται άνετα *και* σε εχθρικά(δηλ. εμπορικά) εδάφη,
όπως αυτά της κοινότητας Apache.
«Κι αν τα καταλάβουν οι Εχθροί και τα στρέψουν εναντίον μας?» σκέφτονται...

Γιαυτό όλο και περισσότεροι ομολογούν ως παντοδύναμο λάβαρο την GPL,
βλέποντας πως όσοι την αντιπάλεψαν, έγιναν μια ακόμη στήλη άλατος.

Οι "Εχθροί" του Ελεύθερου Λογισμικού

Οι "Εχθροί" του από την άλλη μπάντα, oι εταιρίες-γίγαντες του Software,
αναγκάζονται να πολεμούν κοιτάζοντάς μέσα από καθρέπτες.
Λένε πως το υποστηρίζουν, ενώ το υποσκάπτουν.
Στα "ίσα", η GPL θα τους εδιάλυε, αλλά "από πίσω" όλο και κάποια κερκόπορτα θα βρίσκουν να παραβιάζουν...

Για αυτό και κινήσεις τους τείνουν να είναι περίπλοκες, ακατονόητες εν πρώτοις, βυζαντινοποιημένες!
Χρειάζεται πάντα επεξήγηση για να τις καταλάβεις.

Έχουν σχέδιο, θέληση, Χρήμα και Ισχύ.
Είναι "κακοί" γιατί στηρίζονται στο Κέρδος με κάθε μέσο. Κυρίως με εκβιασμούς.
Πρακτικά όλος ο πλανήτης δουλεύει γα πάρτη τους, χωρίς τη θέλησή του όμως, κιαυτό είναι το αδύναμο σημείο τους.
Το ξέρουν και το κρύβουν επιμελώς σε κάθε κοινωνική τους εκδήλωση και PR.

Όμως και στον εμπορικό τομέα η κάθε εταιρία στήνει το δικό της μετερίζι,
άλλο η Apple, άλλο η Microsoft,
όπου συχνά ανταλλάσσονται ύβρεις και ξυλιές ακόμη.
Μερικές φορές το ένα μετερίζι εισβάλλει και κατακτά το διπλανό του.
Και μεγαλώνουν το ένα εις βάρος του άλλου, σαν τα εθνικά Κράτη στον Καπιταλισμό.

«Φα' τους, πρίν σε Φάνε!» κατάσταση...

Όλοι όμως οχυρώνονται πίσω από την γραμμή των IPs(Πνευματικά Δικαιώματα),
και εξοπλίζονται.
Άλλος με Πατέντες, άλλος με "Περιεχόμενο", άλλος με EULAs και άλλος με NDAs.

Η Oracle στο τιμόνι των "κακών"

Αρχηγός των "κακών" πλέον μπήκε ανοικτά η Oracle.
Πήρε τη θέση αυτή μετά την ήσυχη υποχώρηση της Microsoft, κάτι που συνέβαινε όλα αυτά τα χρόνια.

Σχετικά με τη "λαίμαργη" συμπεριφορά της εταιρίας προς τους ανταγωνιστές της οι περισσότεροι καταλήγουν πως φταίει ο ηγέτης της, Larry Ellison, με την υπεροπτική νοοτροπία του προς κάθε τι που δεν καταλαβαίνει.
Ξακουστή έχει μείνει η ομιλία του υπέρ της επιχειρηματικότητας και ενάντια στη πανεπιστημιακή γνώση!
Ίσως φταίει πως ο ιδιος δεν τέλειωσε τη σχολή του.

Οι Hardwer-ιστες

Αλλά και το ελεύθερο λογισμικό δεν είναι χωρίς συμμάχους από τις μεγα-εταιρίες.

Οι εμβληματικές εταιρίες Hardware όπως η Intel και η Motorola είναι αμφίθυμες.

Σκέφτονται πως ενώ αυτές βάζουν την περισσότερη έρευνα,
ενώ κατέχουν τις κορυφαίες γνώσεις της σημερινής Επιστήμης Υλικών και της μικρο-μηχανικής(mechatronics),
ενώ φτάνουν στις παρυφές της Κβαντικής και των αλγόριθμων,
τελικά οι γίγαντες του Λογισμικού τους παίρνουν όλα τα έπαθλα - και πολλά από τα κέρδη φυσικά.

Και ποιος ο λόγος της υπεροχής των Εταιριών Λογισμικου?
Τα IPs (πνευματικά Δικαιώματα).

Βλέπουν δηλαδή πως όσα κέρδη κι αν αντλούν εφαρμόζοντάς τα και οι ίδιες στα προϊόντα τους,
τα κέρδη των Oracle και Microsoft θα είναι πάντα μεγαλύτερα και θα κινδυνεύουν πάντα να καταλήξουν στο portofolio τους...

Για αυτό και κλείνουν προς την πλευρά του Free Software.

Η Google

Η Google είναι στρατός από μόνη της.
Και φαίνεται πλέον καθαρά πως είναι με το Ελεύθερο Λογισμικό.

Και αφού για χρόνια έχτιζε το δικό της οπλοστάσιο,
εδώ και μερικά χρόνια έχει κατεβάσει δυναμικά τον δικό της "Τάλο",
το φοβερό και τρομερό Android.
Και όλοι ελπίζουν πως δεν θα έχει και αυτό την Αχίλλειο Πτέρνα του...

Η IBM

Κάπου ενδιάμεσα είναι και το αριστοκρατικό βασίλειο της IBM.
Που σαν παρηκμασμένος ευγενής πριν το Α'ΠΠ, είναι πιθανόν με τα τσαλίμια του να πυροδοτήσει διαμάχες πέρα από τον έλεγχό της [1].

Η IBM παράγει ακόμη και Hardware και Software.
Το τι θα κάνει, είναι ακόμη αμφίβολο, αν και οι πρόσφατες ενδείξεις τη φέρνουν να ξεκινάει μια πορεία πραγματισμού με κατάληξη πίσω από τη οχυρωματική γραμμή των IPs.

Εξάλλου πάντα κυκλοφορεί για αυτή πως για τα επόμενα Χ χρόνια κατέχει αρκετό αδημοσιοποίητο ερευνητικό υλικό ώστε να εκτοξεύει νέες πατέντες προς τον καθένα που θα διανοηθεί να μπει στα χωράφια της.
Ένα τέτοιο όπλο δεν θα μπορούσε να το χρησιμοποιεί από το στρατόπεδο των ελεύθερο-λογισμιστών - σε αυτούς μόνο ως άμυνα θα χρησίμευε...
Και όπως είπαμε, οι μεγα-εταιρίες στον Καπιταλισμό εκτιμούν την Επίθεση περισσότερο από την Άμυνα.

Οι Εφεδρείες

Τέλος υπάρχουν και περιφερειακές δυνάμεις, με απρόβλεπτη επίδραση στη έκβαση του Πολέμου, όπως οι content-providers, οι mobile providers, η ΕΕ και το Facebook.
Η θέση τους είναι είτε με τα IPs, είτε με το νικητή.

Ενώ από τη άλλη πλευρά υπάρχουν και λειτουργούν "επίσημα" στο Ελεύθερο Στρατόπεδο η RedHat, και η Canonical, και η Qt, και μια κουστωδία μικρών και μεγάλων καπιταλιστικών ή μη μορφωμάτων, για να παίρνουν τα μπόσικα.

Ο Ψυχρός Πόλεμος (ή Κούρσα των Εξοπλισμών)

* 10-Ιαν-2007: Η Sun αρνείται ένα αξιοπερπές TCK στο Apache Harmony.

* 11-Μαΐου-2007: Η Google ανακοινώνει το Android, ένα νέο φορητό OS που στηρίζεται στο Apache Harmony.

* 16-Ιαν-2008: Η Oracle αγοράζει τη BEA, τη κατασκευάστρια του πετυχημένου εμπορικού WebLogic Java Aplication Server και της ενδιαφέρουσας JRockit JVM.
Ενώ την ίδια μέρα, στο απέναντι μετερίζι...

* 16-Αυγ-2008: H Sun αγοράζει τη MySQL, το μεγαλύτερο ανταγωνιστή της Oracle στον ελεύθερο κόσμο.
Αυτή η συγχρονικότητα μας είχε προϊδεάσει πως κάτι μεγαλύτερο ψηνόταν εκεί.

* 09-Απρ-2009: Η Oracle αγοράζει τη Sun.
Με όρους Β' ΠΠ, αυτή αντιστοιχεί στην εισβολή (μετά από πρόσκληση) και κατάληψη της Αυστρίας.
Ο κύβος ερρίφθη.

Οι ποιο Πρόσφατες Μάχες

* 1-Μαρτ-2010: H Apple μηνύει την HTC για το Android.

* 3-Αυγ-2010: Fork του OpenSolaris στο illumos project - μαζί και πολλοί προγραμματιστές του από της Sun.

* 12-Αυγ-2010: H Oracle μήνυσε την Google για το Android αν και η Google βαστάει γερή Άμυνα.
Ο Ψυχρός Πόλεμος σίγουρα τέλειωσε. Τώρα περνάμε στη Θερμή του Φάση...

* 28-Σεπτ-2010: Με ώθηση από τις Novell, Red Hat, Canonical και φυσικά Google, το OpenOffice γίνεται LibreOffice για να ξεφύγει από το σφιχταγγάλισμα της Oracle.
Και μάλιστα το νέο σχήμα προσκαλεί ταπεινωτικά την Oracle να κάνει αίτηση για να μπει, χε,χε, μπράβο παιδιά.
Αντε, περιμένουμε τα ίδια και από την ομάδα του GlassFish!

* 1-Οκτ-2010: H Microsoft μηνύει την Motorola για το Android.

* 6-Οκτ-2010: H Motorola "απαντάει" μηνύοντας την Apple πάλι για το Android.

* 11-Οκτ-2010: Η IBM συμμαχεί με την Oracle για το OpenJDK, εγκαταλείποντας το Apache Harmony, που αποτελεί πλέον μέρος του "ελεύθερου" Android.
Αυτό μας αφήνει την πικρή γεύση που πρέπει να άφησε στην υπόλοιπη Ευρώπη η μοιρασιά της Πολωνίας μεταξύ Γερμανίας-Ρωσίας, μετά το σύμφωνο Molotov-Ribbendrop.

Η μήνυση της Oracle στη Google είχε προηγθεί μόνο ένα μήνα πριν...

* 17-Οκτ-2010: Η Oracle απάντησε στην "πρόσκληση" του LibreOffice: ζήτησε από τους Ιδρυτές του LibreOffice να φύγουν από το συμβούλιο του OpenOffice.

* 21-Οκτ-2010: Η Apple εγκαταλείπει τη JVM στα μηχανήματά της, και καλά αφήνοντας το έργο σε όποιον προαιρείται...κάτι που με τόσα hidden APIs στα Macs είναι απίθανο να γίνει!

Πρακτικά σημαίνει «java γιοκ στα Macs».

Τελικά στις 12-Νοε-2010 το αναιρεί, και ενώνεται με την Oracle για να τρέχει το OpenJDK στα Mac.

* 25-Οκτ-2010: Ομαδικές αποχωρήσεις από το στρατόπεδο της Oracle. Κυρίως από τους devs του OpenOffice.

* 29-Οκτ-2010: Η Oracle διευκρινίζει στη μήνυσή της πως η Google αντέγραψε στο Android δικό της copyrighted κώδικα. Αλλά μπορεί και να μην το αντέγραψε, και εξάλλου, το αν να είναι copyrighted ο κώδικας ήταν το κυρίως αμφισβητούμενο στη διαμάχη της Sun με το Apache foundation.

* 31-Οκτ-2010: Η Apple απαντάει στη μήνυση της Motorola με μήνυση για πατέντες στο multi-touch και στο UI.

* 09-Νοε-2010: Το Apache Foundation απαντάει στον Πόλεμο της Oracle με... Πόλεμο. Σε όρους Β' ΠΠ αυτό ισοδυναμεί με «τους "Αμερικανούς" να μπαίνουν στον πόλεμο κατά των Ναζί». Ή μήπως είναι απλώς οι "Αυστραλοί"...?

* 11-Νοε-2010: Ο "χρόνος" επιταχύνεται: Έφτασε η πολυ-αναμενόμενη απάντηση της Google στις διευκρινίσεις της Oracle(29-Οκτ) για τις κατηγορίες της προς το Android.
Και έχει πολύ ενδιαφέρον επειδή, μεταξύ άλλων, απορρίπτει τις κατηγορίες για πατέντες της Oracle, ως μη παραβιασθείσες, ως άκυρες (οι πατέντες), και ως μη εφαρμόσιμες, ταυτογχρόνως!

Ενώ η Motorola αντι-μηνύει την Microsoft για πατέντες στα κινητά, και όχι μόνο. Σίγουρα πλέον μιλάμε για MAD...

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΝΕΤΑΙ...)

[1] Φυσικά δεν κάνω το λάθος να αποδώσω τα είκοσι εκατομμύρια νεκρών στην Ευρώπη του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στη δολοφονία ενός εστεμμένου,
δεν είμαστε τρελοί να πιστεύουμε άκριτα την ιστορική μυθοπλασία των νικητών.
Φυσικά και ήταν η αιτία ο ανταγωνισμός των καπιταλιστικών ευρωπαϊκών χωρών.

Μερικά βασικά για όσους (λένε πως) αισθάνονται "Αστοί"

2010-10-11T12:14:00.035+03:00

(...προς όσους αισθάνονται "Αστοί", "Φιλελεύθεροι" και "Καπιταλιστές" ή ΕλευθερΑγορίτες γενικώς...)

Μην ακούτε όσους λένε πως Αστοί είναι απλώς «οι κάτοικοι των πόλεων»!
Ούτε φυσικά και πως είναι όσοι *δεν* είναι εργάτες,
ή έχουν ανώτατη μόρφωση, ή/και δίνουν περισσότερες διαταγές από όσες δέχονται,
(αν και το τελευταίο έχει σαφώς το μερτικό του).

Οι νικητές του πιο πρόσφατου ταξικού πολέμου (οι Αστοί φυσικά) τα τελευταία 200 χρόνια έχουν στήσει "μηχανή" ακριβώς για να συσκοτίζουν αυτό το, κομβικής σημασία για την απελευθέρωσή μας, ζήτημα.

Ο ορισμός, όπως διαυγάστηκε από το Μαρξ, προσδιορίζει επακριβώς τους μεγάλους Ιδιοκτήτες των Μέσων Παραγωγής(του Κεφαλαίου δηλαδή) οι οποίοι διοικούν τις Δυτικές Κοινωνίες (σχεδόν όλο τον πλανήτη πλέον) συμβατικά από τη Γαλλική Επανάσταση και έπειτα.

Αυτή η Τάξη απαρτίζεται από τους εξής 3 "επαγγελματίες":
* οι Έμποροι
(κυρίως Εφοπλιστές, αφού μιλάμε πάντα για το διεθνές εμπόριο),
* οι Τραπεζίτες
(χρηματοπιστωτικά παράγωγα, μεγαλομέτοχοι, επενδυτές, hedge-funds, ασφαλιστικές, δανειστές, κτλπ που δρουν πλέον και στα 2 άκρα της παραγωγικής διαδικασίας, και στην παραγωγή και στην κατανάλωση),
* και οι Βιομήχανοι
(το κερασάκι στην τούρτα, οι οποίοι λόγω της Υπεραξίας που αντλούν σχεδόν κατά βούληση, πέτυχαν και ανέβασαν ολόκληρη την τάξη τους στο τιμόνι της κοινωνίας).

Τελεία και παύλα.

* Αστοί δεν είναι ούτε οι μεγαλο-Μηχανικοί,
ούτε και οι αστέρες της TV ούτε και οι μεγαλο-δημοσιογράφοι
(εκτός κι αν κατέχουν πραγματικά πολλές μετοχές από τις εταιρίες τους...),
* ούτε οι Δικηγόροι, ούτε οι μικρο-έμποροι της Πατησίων
(εκτός κι αν τους ανήκει ολόκληρο το οικοδομικό τετράγωνο οπότε λέμε πως ανήκουν στους εισοδηματίες-γαιοκτήμονες...παλιότερη τάξη αυτή, αρκετά ευάλωτη(!)),
* ούτε καν οι βουλευτες και οι πολιτικάντηδες με τα τζάκια τους(!)
(εκτός κι αν "τυχαίνει" να είναι κεφαλαιοκράτες).

Οι περισσότεροι από αυτούς τους τελευταίους είναι είτε οι Λακέδες τους (όρο που προφέρουμε πολλοί αριστεροί με εμφανή απαξίωση και σημάδια αυτοικανοποίησης στο πρόσωπό μας)
είτε μικρο-αστοί, κοινωνικά στρώματα επαμφοτερίζοντα και τα δύο,
που οι συμμαχίες τους στον ιστορικό χρόνο αλλάζουν τις εκβάσεις των ταξικών μαχών.

Α, και Αστός δεν γίνεσαι επειδή το θέλεις!

Διάβαζα πρόσφατα κάπου στον Richard Wolff να περιγράφει πως η ταξική κινητικότητα των φτωχών στις ΗΠΑ (upward class mobility),
η πιθανότητα δηλαδή του να αλλάξουν τάξη προς το καλύτερο,
έχει πέσει τα τελευταία χρόνια στο ~1%,
όση περίπου ήταν επί Φεουδαρχίας,
και ενώ στα ντουζένια του καπιταλισμού, μετά τη λήξη του Β'ΠΠ, ήταν ~8%!

Τέλος, για όσους έχουν απορίες με ποιους θα συμπαρατάσσονταν σε μια ταξική εξέγερση,
θα τους το πω με το εξής σχήμα:

Το ΑΕΠ μας (ο πλούτος που παράγουμε κάθε χρόνο ως χώρα δηλαδή)
είναι ~250δις, είμαστε ~10εκ,
άρα εντελώς χοντρικά 25.000 ευρώ ανά κάτοικο,
δηλαδή σε μια Ελλάδα με πλήρως εξισωμένη οικονομία
μια τετραμελής οικογένεια θα έπρεπε έχει εισόδημα ~100.000 ευρώ!

Ή αν πάρουμε μόνο τους εργαζόμενους, 4.7εκ, αντιστοιχούν
60.000 ευρώ το χρόνο σε κάθε εργαζόμενο στην Ελλάδα.

Τώρα ρωτάω:

* Μήπως παίρνεις πάνω από 60.000 το χρόνο?
* Μήπως συνδυασμένα η 4μελής οικογένειά σου έχει εισόδημα πανω από 100.000 ευρώ το χρόνο?

Αν ναι,... ε τότε προφανώς τα κελεύσματα για μια ταξική εξέγερση δεν απευθύνονται για σένα.
Και πολύ δικαιολογημένα αισθάνεσαι Αστός. Είσαι όντως ένας από αυτούς.

Bonus Track (για την Ελληνική Κρίση):

Σε μια (εντελώς όμως...[1]) υποθετική κατάσταση της χώρας μας σαν την παραπάνω,
όπου ο εθνικά παραγώμενος πλούτος θα ήταν πλήρως εξισωμένος
δείτε τι θα συνέβαινε με το έλλειμα, δοδεμένου του νέου φορολογικού καθεστώτος (του 2010).

Όλοι οι εργαζόμενοι θα φορολογούνταν με 40%,
(υποθέτωντας μηδενική φοροδιαφυγή για τους μισθωτούς βεβαίως...)
ήτοι 40% * 250δις = 100δις φορολογικά έσοδα από μισθούς μόνο,
δηλαδή 4πλασιασμός των εσόδων από μισθους,
αφού σήμερα είναι 23δις και αποτελούν το 37% των συνολικών φορολογικών εσόδων του κράτους μας, ~90δις.

Χοντρικά πάλι, η κυβέρνηση θα είχε μια αύξηση στα έσοδά της ~100%,
αρκετή για να εξυπηρετήσει ακόμη και τα σημερινά επαχθή τοκο-χρεολύσια των ~50δις χωρίς να δανειστεί ούτε μια δεκάρα, ώστε να μείνουμε έξω από τις αγορές μια για πάντα
(κάτι που θα έπρεπε να ήταν και ο θεμελιώδης στόχος οποιασδήποτε απελευθερωτικής στρατηγικής).

Φυσικά θα προτιμούσα με αυτά τα λεφτά να ξεπλρώναμε τα όποια ασφαλιστικά ταμεία και άλλα αληθινά κοινωφελή ιδρύματα μας δάνεισαν,
να διαγράφαμε μονομερώς το υπόλοιπο Χρέος ως επαχθές,
και τα υπόλοιπα να τα ρίχναμε στο χτίσιμο της τροφικής και ενεργειακής αυτονομίας μας.

Αλλά βλέπεις, σήμερα η πραγματική φορολόγηση του κεφαλαίου στην Ελλάδα, κατά τον ΟΑΣΑ, είναι στο 13%,
οπότε η μαζική φορολόγηση των καλά αμοιβώμενων εργατών παραμένει όνειρο θερινής νυχτός.

Αντίθετα το εντελώς αναμενόμενο είναι να ξεπληρώνουμε οι εργάτες την Κρίση τους.

Αλλά τα όνειρα είναι καλά.
Όταν προσπαθείς να τα πραγματοποιήσεις.

ΥΓ: Και όπως πάντα, τα άρθρα νέας κοπής για την Κρίση που μου άρεσαν:
* Η κρίση, η προέλευσή της, τα βασικά της δεδομένα και η συγκάλυψή τους, από το περιοδικό serajevo,
* Η πτώση του υπαρκτού (νεο)φιλελευθερισμού, του Techi Chan,
* Οι εξελίξεις στο διεθνές μέτωπο, πάλι του Techi Chan,
* Και για τον ciaoant1 τι να πω, απλά ένα "τιμητικό" λινκ στο τελευταίο του πόνημα, καπιταλιστική κρίση - update (09/10/2010).

[1] Φυσικά δεν περιμένουμε να αμείβεται το ίδιο ένας πλαστικός χειρούργος με μία νοσοκόμα,
ή ένας προγραμματιστής με έναν εργάτη στα ορυχεία της ΔΕΗ,
αφού τότε κανείς δεν θα βρισκόταν να κάνει τις εργασίες των δεύτερων!

Δηλαδή θα έπρεπε να εφαρμόζουμε τον νόμο της αγοράς και της ζήτησης *τουλάχιστον* στα επαχθή επαγγέλματα ,
και έτσι ο μισθός να αυξάνεται όσο ποιο επαχθές είναι το επάγγελμα,
κάτι πολύ πιο δίκαιο από τα περιπαικτικά ημίμετρα των "Βαρέων και Ανθυγιεινών"...

Η ανεργία βεβαίως είναι το εργαλείο με το οποίο οι εργοδότες πετυχαίνουν και δεν λειτουργεί το τέχνασμα της "ελεύθερης αγοράς" στην αγορά εργασίας.
Αυτό άλλωστε διαπραγματεύεται το 5ο κεφάλαιο του θεμελιώδους έργου του Κέυνς (βίβλος των σοσιαλδημοκρατών) Η Γενική Θεωρία της Απασχόλησης, του Τόκου και του Χρήματος.

Τα παλιά "άρβυλα" της Αριστερά μας

2010-07-26T02:10:00.038+03:00

Καταπληκτική είναι η Αριστερά μας, έτσι??

Ακόμη κι αφού έχουμε γλιστρήσει από τον γκρεμό, και ενώ αιωρούμαστε πάνω από τον Καπιταλιστικό Καιάδα,
ακόμη και τότε η Αριστερά αναζητά με πάθος τα "άρβυλα" που γραπώνονται καλύτερα στο χείλος...και δείχνει να έχει κατασταλάξει σε 2 μάρκες:
* την «μέσα_στο_ευρώ»,
* και την «έξω_από_το_ευρώ»

Εξοπλισμένη με αυτά τα "άρβυλα" θα διεξάγει τη μάχη ενάντια...στο κενό!

Σύντροφοι!
Το ζήτημα του ευρώ όντως είναι σημαντικό, αλλά δεν μας έφερε από *μόνο* του στο χείλος του γκρεμού.
Και το κυριότερο, πλέον δεν μπορεί από μόνο του να μας κάνει να γλυτώσουμε το σκάσιμο στο έδαφος.

Το Χρέος μας αύξανε (σχεδόν) σταθερά από το 1821!
Αλλά γενικότερα, τα Χρέη ολωνών *αθροιστικά*, και των ανθρώπων και των επιχειρήσεων και των Κρατών, αυξάνουν παντού και από πάντα,
εξού και οι τελετές σεισάχθειας και τα jubilieum στον αρχαίο κόσμο.

Το πρόβλημα λοιπόν είναι γενικότερο,
εντείνεται δραματικά όμως από τον Καπιταλισμό και τα μη-δημόσια τραπεζικά συστήματα.

Μέρος όμως της Αριστεράς δείχνει σαν να βρήκε ευκαιρία με την Κρίση να βγάλει από το μπαούλο τα ξινισμένα συνθήματα του «έξω από το ΝΑΤΟ» και του «έξω από την ΕΟΚ» για ένα «3ο Δρόμο» με έναν άλλο μανδύα αυτή τη φορά, αντι-ευρω-τικό.

Σαν ετοιμασμένα όλα από καιρό, δεν μπορεί να αντιληφθεί πως σήμερα τέτοια συνθήματα μάλλον χωρίζουν τον Αριστερό κόσμο, παρά τον ενώνουν.
Και δεν ενώνουν ούτε τους Έλληνες, αλλά ούτε και γενικότερα τους αλληλέγγυους στα δεινά μας Ευρωπαίους.

Ελπίζω τουλάχιστον να μην καταλήξουν να αφορίζουν όποιους έχουν διαφορετικές προτεραιότητες, ενάντια
* στην "σοσιαλιστική" Κυβέρνηση και τα θλιβερά της "οράματα",
* στο Μνημόνιο και στην Τρόικα που στην πραγματικότητα για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι να "εξασφαλίσουν" τα χρωστούμενα με κάθε κόστος για μας,
* ενάντια στο παγκοσμιοποιημένο Κεφάλαιο και την θρυμματισμένη αλληλεγγύη των Λαών.

Γιατί δεν μπορεί να φαντασιωνόμαστε πως μια χώρα στο μέγεθος της Ελλάδος μπορεί μόνη της να αντισταθεί αποτελεσματικά στο παγκοσμιοποιημένο Καπιταλισμό επειδή και μόνο έχει εγκαταλείψει το ευρώ και έχει ξαναγυρίσει τη δραχμή!
(και η ύπαρξη της Κούβας δεν αποτελεί εγύηση πως ένα ανάλογο εγχείρημα σήμερα θα επέτρεπαν να πετύχει)

Για αυτό το «Έξω απ' το Ευρώ» δεν είναι αρκετό ούτε σαν σύνθημα, ούτε σαν πρακτική, και ίσως ούτε καν ως επιλογή στρατηγικής!

* Δηλαδή το '80 και το '90 που είχαμε δικό μας νόμισμα γιατί δεν αριστεύσαμε παρά ζούσαμε με τους τριτοκοσμικούς πληθωρισμούς του 17%?
* Το Μεξικό, που το '80 σε παρόμοια με τη δική μας Κρίση Χρέους είχε δικό του νόμισμα,
γιατί σήμερα ακόμη ζεί ανάμεσα στη μιζέρια της φτώχειας και την μάστιγα της μαφίας??
* Η Ουγγαρία τα φέρνει καλύτερα με το Φιορίνι της?? Ή μήπως η Λετονία με το δικό της (άγνωστο) νόμισμα?
* Και εντέλει, πόσο θα πρέπει να υποτιμηθεί η νεο-Δραχμή μας για να ανταγωνιστούμε τις Τουρκία, Βουλγαρία και Κίνα σε εργατικό κόστος?

Από την άλλη γνωρίζω πως η δύναμη της Αριστεράς, και δη της Ελληνικής Αριστεράς είναι πως σκέφτεται, πως διαφωνεί και πως ενίοτε συγκρούεται για την επικράτηση της μίας ή της άλλης άποψης.

Όμως θα έπρεπε τόσα χρόνια να έχουμε εφεύρει έναν τρόπο ώστε οι διαφορές της αυτές να μην μπλοκάρουν την κοινή μας πορεία στο αγώνα ενάντια στην υποδούλωση.
Θα μπορούσαμε να ταυτοποιούμε εκείνες τις διαμάχες που δεν βοηθάνε την κοινή πορεία, και να μπαίνουν σε 2η μοίρα - πχ ας κάνουμε τώρα την εξέγερση ενάντια στο Μνημόνιο, και το τι θα πράξουμε μετά, και αν θα υπάρχει "ευρώ", το βλέπουμε τότε.

Τώρα προέχει να καταδεικνύουμε *γιατί* η λύση στην Κρίση που προτείνουν οι ισχυροί και οι μεγάλοι ιδιοκτήτες της Τρόικας δεν είναι και λύση για τα δικά μας προβλήματα!
Το ποια θα είναι η δική μας λύση, ας τους το αφήσουμε σαν έκπληξη...μετά την εξέγερση!

* και να μια πρόταση από ένα ενδιαφέρον άρθρο της ΔΕΑ ενάντια στους φετιχισμούς του (αντι-)ευρώ-τισμού που με εκφράζει: «Είναι άλλο να λες ότι “αδιαφορούμε για το αν θα μας πετάξουν έξω από το ευρώ” που είναι σωστό, και άλλο να λες ότι “η δραχμή θα μας σώσει” που είναι εντελώς λάθος. »
* Ένα ακόμη άρθρο με τίτλο "εθνική κυριαρχία, ευρωπαϊσμός ή επαναστατική στρατηγική;", από το μπλογκ aformi ενάντια στην επικέντρωση της αριστεράς στο δίλημμα «μέσα ή έξω από την ΕΕ»

Η Κρίση (και ο Εργάτης) θέλουν και το Γερμανό τους

2010-07-20T11:50:00.009+03:00

Σε ένα ενδιαφέρον αφ' εαυτού άρθρο για την οικονομική ανάκαμψη στη Γερμανία κόντρα στον καιρό,
ανακαλύπτω πως εκεί υπάρχει νομοθεσία για την αποφυγή των απολύσεων που ορίζει πως σε περιόδους Κρίσης,
οι επιχειρήσεις μπορούν να μειώνουν τις ώρες εργασίας και το έξτρα κόστος να καλύπτεται από το Κράτος
(θα τα πλήρωνε έτσι κι αλλιώς σε κουπόνια ανεργίας...)
και μόλις περάσει η Κρίση, οι επιχειρήσεις έχουν *εκπαιδευμένους* εργάτες έτοιμους να αυξήσουν την παραγωγή.
Spiegel Online: A Keynesian Success Story: Germany's New Economic Miracle.

Μου αρέσει δηλαδή η σύνδεση των ωρών εργασίας με τις ανάγκες της αγορές, για πρώτη φορά προς τα κάτω (όχι μόνο υπερωρίες δηλαδή).

Γενικά όσοι πίνουν νερό στο όνομα της αγοράς και ζουν συνδεδεμένοι με τα spreads-online,
δεν βλέπω να έχουν προτείνουν καμιά ανάλογη ιδέα για το πως η κοινωνία θα ωφεληθεί από όλα αυτά - μοναχοφάϊδες και συμφεροντολόγοι, ενδιαφέρονται μόνο για το μέλλον των δικών τους παιδιών.

Χρειαζόμαστε χώρο για νέες ιδέες και όλοι αυτοί οι γιάπηδες-φεουδάρχες του Καπιταλισμού είναι που που πιάνουν τον περισσότερο ζωτικό χώρο των ιδεών.
Πρέπει, λοιπόν, να φύγουν! Να παν αλλού!!

Πως και γιατί (δεν) πιάνουμε το μαγικό 13άρι!

2010-07-14T18:33:00.026+03:00

Οκ, ας τους πάρουμε στα σοβαρά!

- Τι μας λένε? Τι μας λέει ο Πρωθυπουργός μας??
- Πως «ακουλουθώντας τις συνταγές της Τρόικας, μέχρι το 2013-14 θα λυθούν τα προβλήματά μας» (της Ελλάδας δηλαδή).

- Δεν θα έχουμε χρέος τότε, μήπως?
- «Όχι, όχι, δεν εννοούμε αυτό», μας λένε,
«το Δημόσιο Χρέος θα έχει αυξηθεί παραπάνω, από το 120% κοντά στο 150% του ΑΕΠ, αν όλα πάνε καλά...
Αλλά τότε θα έχουμε ξαναβρεί την αξιοπιστίας μας, και θα ξανα-δανειστούμε από τις αγορές με λογικά επιτόκια!»

Δηλαδή δεν μας δανείζουν τώρα που χρωστάμε το 120% αυτών που παράγουμε,
θα μας δανείσουν όμως σε 3 χρόνια, που θα χρωστάμε ακόμη μεγαλύτερο ποσοστό!

Βρε κοίτα να δεις πόσο ανιδιοτελώς(!) θα δουλεύουν τότες οι αγορές...

- Μα καλά, ποιον κοροϊδεύετε?
- «Περιμέντε!», μας λένε, γιατί «μέχρι τότε θα έχει συμμαζευτεί και το Κράτος και δεν θα γυρεύουμε Δανεικά!», έλλειμμα γιοκ δηλαδή.

Ναι καλά, αλλά ακόμη κι έτσι να 'ναι,
μάλλον εννοείτε πως το "πρωτογενές έλλειμμα" θα έχει μηδενισθεί.
(μη σου πως πως τελικά θα έχουμε και πλεόνασμα με τέτοιο ψαλίδι σε μισθούς, συντάξεις και παροχές)
Όμως υποθέτοντας καλοπροαίρετα ένα 4% μεσοσταθμικό επιτόκιο Χρέους μας για το 2013, (γιατί υπάρχουν και κακοπροαίρετες προβλέψεις...) έχουμε:

~4% * 150% = ~6% του ΑΕΠ του 2013 οι τόκοι!

Να βάλουμε χοντρά-χοντρά πως το 2013 θα λήγει το 10% του παλιού χρέους (χωρίς να πέφτουμε και πολύ έξω) που θα φτάνει τότε το ~75% του ΑΕΠ (αφού το υπόλοιπο 75% θα έχει μεταβιβασθεί στην Τρόικα) οπότε:

10% * 75% = ~7% του ΑΕΠ τα Χρεολύσια του 2013!

Σύνολο 6% + 7% ~= 13% του ΑΕΠ θα χρειαζόμαστε την επόμενη που θα φύγει η Τρόικα (αν, λεμε, φύγει...) για την εξυπηρέτηση του Χρέους μας, το 2013.
(σαν πολύ συχνά βγαίνει αυτό 13...)

Από κάπου λοιπόν θα πρέπει να βρούμε αυτό το 13%, αν δεν θέλουμε να προστεθεί και αυτό στο συνολικό Χρέος.

- Και θα έχουμε όντως 13% πλεόνασμα για να εξυπηρετήσουμε το Χρέος μας το 2013?
- «Εμμμμ...., μάλλον δεν θα το έχουμε...»

- Και τι θα κάμνουμε??
- «....»

Εδώ αρχίζει το παπατζιλίκι.

Άλλοι θα πούνε για νέες Τρόικες, άλλοι για δάνεια με ψηλότερα Spread, άλλοι για επιστροφή στην παγκόσμια ανάπτυξη και τα αόρατα χέρια της αγοράς (και πως αυτά δεν θα μας ξανα-χαστουκίσουν...),
και μερικοί θα ψελλίσουν για "εθελοντική" Αναδιαπραγμάτευση ή υποχρεωτική Πτώχευση.

Δηλαδή στο "καλό σενάριο", χάνουμε και τα δυο μας πόδια...

- Και αφού τελικά, ρε μάγκες, την Πτώχευση δεν τη γλυτώνουμε, γιατί μας ξεπουλάτε σήμερα στις Τρόικες?
- «....»

Τα νούμερα δεν βγαίνουν!
Όπως και να τα δεις, το 12% έλλειμμα του 2009 δεν γίνεται 13% πλεόνασμα σε 3 χρόνια.

Και όλα αυτά περί
* «του καλύτερου μαθητή στην ΕΕ» και πως
* «οι θυσίες του λαού πιάνουν τόπο»
είναι γαλιφιές και στάχτη στα μάτια μας, μπας και υπομείνουμε μια βάρβαρη αλλά ατελέσφορη λιτότητα που σαν προδιαγεγραμμένη παράπλευρη απώλεια θα έχει τη πιο βίαιη αναδιανομή του πλούτου στην Ελληνική Πολιτεία.

Ενώ οι γνωστές ρήτρες του Μνημονίου
* περί εμπράγματων ασφαλειών χωρίς καμία ασυλία σε ακίνητες και κινητές περιουσίες της Ελληνικής Επικράτειας,
* περί του Αγγλικού (αποικιακού) Δικαίου που διέπει την σύμβαση Δανεισμού μας από την Τρόικα, και
* της παράκαμψης του κοινοβουλίου για όλες τις μετέπειτα συμβάσεις,
εγγυώνται πως η οικονομική καταστροφή μας θα συνοδεύεται και από μια εισβολή ξένων μεγαλο-ιδιοκτητών με βουλιμικές ορέξεις για τη δημόσια περιουσία μας (βλ. το πλιάτσικο της Αργεντινής στα τέλη του 20ού αιώνα).

Θα ζήσω σε ενδιαφέροντες καιρούς, σίγουρα...

Ερωτήσεις για την Κοινή (απελευθερωτική) Λογική

2010-07-09T17:44:00.015+03:00

* Γιατί όταν απεργούν τα ΜΜΕ, ακόμη και τα αριστερά(!),
δεν αφήνουν «προσωπικό ασφαλείας» ώστε να μαθαίνουμε τα της απεργίας?

* Γιατί για το Ασφαλιστικό κάνουν αναλογιστικές μελέτες μέχρι το 2050(!),
ενώ για τα αγαπημένα παιδιά των καπιταλιστών, τις τράπεζες και τις corporations, πάνε με το "βλέποντας και κάνοντας"?

* Γιατί όλοι (και η Αριστερά μαζί) ψάχνανε στο Ασφαλιστικό το πόσο θα ψαλιδιστούν οι παροχές στους συνταξιούχους του μέλλοντος,
και όχι το πόσο αυξάνονται οι στρατιές των ανέργων στο παρόν με την απελευθέρωση των απολύσεων και την κομποστοποίηση των εργατών σε πιτσιρικάδες και ενήλικες?
(άρθρο 74, παρ. 8)

* Γιατί ενώ ο Κρατικός Προϋπολογισμός μας είναι ελλειμματικός,
στο άρθρο του Ασφαλιστικού για τα "Εργασιακά",
οι κουτσουρεμένοι μισθοί των πιτσιρικάδων θα συμπληρώνονται, μας λένε, μέχρι τον βασικό, από τον (κρατικό) ΟΑΕΔ?
(άρθρο 74, παρ. 5)

Πρώτα έπεσε η Ιαπωνία και μετά η ΕΕ, πότε λοιπόν πέφτει Κίνα και ΗΠΑ?

2010-06-20T11:23:00.006+03:00

Τώρα που και οι 2 shock-absorbers του Bretton-Woods έπεσαν,
πρώτα η Ιαπωνία το '90 και τώρα η Γερμανία (με την υπόλοιπη Ευρώπη μαζί),
και δεν είναι πως ο νέος "παίκτης", η Κίνα τα πάει και περίφημα...,
μήπως έρχεται και η ώρα του πάτερ φαμίλια του καπιταλισμού, των ΗΠΑ, να πέσει?

Έχουν ένα Πρόβλημα για κάθε μας Λύση

2010-06-14T11:28:00.005+03:00

* Φωνάζαμε για Παύση Εξυπηρέτησης Χρέους και γεναία Αναδιαπραγμάτευση...
μας απειλούν με Χρεωκοπία και παύση πληρωμών και συντάξεων.

* Λέμε να καταργηθέι η ΕΕ των καπιταλιστών... μας πετάν έξω από το Ευρώ.

* Φωνάζουμε να φύγουν οι Πολιτικάντηδες που μας έριξαν εδώ,
μας απειλεί ο Μπαρόζο με Χούντα.

Και η οργή μας μεγαλώνει...

Ξεπουλάν τη ΔΕΗ και εμείς φωνάζαμε Ζήτω και Γεια!!

2010-06-05T02:08:00.010+03:00

Το ξεπούλημα της χώρας μας, στην περίπτωση της ΔΕΗ φθάνει σε προδοτικά όρια.

Δήθεν πως θα πουλήσουν μόνο το 49% ενώ ξέρουμε από την πανομοιότυπη περίπτωση του ΟΤΕ και την σχετική της Ολυμπιακής πως αυτό είναι απλώς η αρχή!

Θα ήθελα να δω τι θα απαντήσουν δημόσια στα παρακάτω τεχνικά ερωτήματα όσοι το υποστηρίζουν:

(γιατί στο ερώτημα ηθικής «γιατί ξεπουλάν τα "ασημικά" που φτιάξαμε με τα λεφτά των συνδρομών ενός αιώνα?» δεν υπάρχει απάντηση παρά μόνο θράσος...)

* Καταρχήν, γιατί να πουληθεί μια κερδοφόρα επιχείρηση σαν τη ΔΕΗ?

Να μας το λένε για την Ολυμπιακή πως είχε έλλειμμα (όχι όμως το κερδοφόρο handling που δώθηκε τσάμπα στον Βγενόπουλο), για τον ΟΣΕ, πες άντε, το καταπίνουμε.

Όμως η ΔΕΗ δεν έχει ανάγκη αλλαγών ή τομών, ή άλλων managerial κόλπων.

* Γιατί την πουλάν *τώρα* που η χρηματιστηριακή της αξία της είναι στον πάτο, *όχι* όμως από δική της ευθύνη αλλά ως συνεπακόλουθο της παγκόσμιας Κρίσης?

Μήπως γιατί τώρα είναι "καλύτερος μεζές" για τους μεγάλους έλληνες και ξένους ιδιοκτήτες?

* Κατ' αντιστοιχία με το προηγούμενο, γιατί επιδιώκουν την είσοδο των "αγορών" σήμερα,
ενώ βλέπουμε πως οι αγορές δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν παρά μόνο αστάθεια και κερδοσκοπία?
Γιατί δηλαδή να κάνουμε προσκλητήριο στα λαμόγια?

* Γιατί βάζουν τους ιδιώτες μέσα αφού γνωρίζουμε από τον ΟΤΕ πως το management χειροτερεύει με μεσοβέζικες λύσεις "συνεργασίας" ιδιωτών-δημοσίου?

Οι ιδιώτες σε ανάλογες περιπτώσεις έχουν κάθε συμφέρον να τορπιλίζουν της πορεία της εταιρίας ώστε τελικά το σύγχρονο νεοφιλελεύθερο δόγμα να τους παραδίδει ολόκληρο τον έλεγχο.

Μήπως γίνεται ακριβώς για να ξεφύγει από την καλή πορεία που έχει τώρα και να πουληθεί αργότερα δήθεν ως "προβληματική"?

* Γιατί αποφασίζουν να πουλήσουν τη ΔΕΗ αντί να ρυθμίσουν μέσω αυτής τον ανταγωνισμό στον καίριο τομέα της ενέργειας?

Και μάλιστα ακριβώς τη στιγμή που ξένα (αλλά και ελληνικά) ιδιωτικά κεφάλαια μπαίνουν στο χώρο ορμητικά με ανεμογεννήτριες και φωτοβολταϊκά?

Τυχαίο? Δε νομίζω!

* Γιατί να γίνει ιδιωτική η ΔΕΗ αφού έτσι το Κράτος χάνει ένα ακόμη μοχλό μισθολογικού ελέγχου?

Αν η ΔΕΗ ήταν ιδιωτική, θα είχε πχ μειωθεί ο μισθός των υπάλληλων της και του προέδρου της με τα μέτρα λιτότητας του 2010?

* Τέλος, ένα "τεχνικό" θέμα, αλλά θεμελιώδες σε μια καπιταλιστική οικονομία:
Να μας εξηγήσουν γιατί επιλέγουν να πουλήσουν πάλι ένα ποσοστό της *ενιαίας* κρατικής εταιρίας, ενώ γνωρίζουμε από τον ΟΤΕ πόσο καταστροφικό καταλήγει αυτό για τον ανταγωνισμό και για τη χώρα γενικότερα?

Δεν μάθαν τίποτα από τον τρόπο που επέλεξε η Γαλλία να κρατικοποιήσει τις τηλεπικοινωνίες της,

πρώτα σπάζοντας τη σε "κορμού" και σε "συνδρομητικό" κομμάτι και μετέπειτα πουλώντας *μόνο* το συνδρομητικό??

Η για την ξακουστή αποτυχία της ιδιωτικοποίησης των Αγγλικών Σιδηροδρόμων, ή για τις ανεπάρκειες του Ιδιωτικού Ηλεκτρικού Δικτύου στην Καλιφόρνια?

Τα πιο-νέα Μέτρα (ή πως θα βρεθούν τα Λεφτά)

2010-05-31T01:59:00.010+03:00

1. Επαναφορά φορολόγησης κερδών τουλάχιστον στο 45%.
(Έτσι κι αλλιώς οι "αγορές"δεν μπορούν να προσφέρουν δουλειές σήμερα.)

2. Φορολόγηση των Εφοπλιστών.
(άμα δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν, τι τους χρειαζόμαστε?)

3. Αύξηση της Φορολόγησης της Εκκλησίας.
Παύση πληρωμής του μισθού των κληρικών από το κράτος μας.

4. Φορολόγηση των τραπεζικών κερδών στο 80%.
Δήμευση των μη συνεργάσιμων ιδρυμάτων.
Βαριά φορολόγηση Χρηματιστηριακών πράξεων.
(Το χρήμα το έχουν μαζέψει οι τράπεζες, πρέπει κάπως να βγει πάλι την κυκλοφορία)

5. Μείωση της σύνταξης των Σωμάτων Ασφαλείας, όπως συνέβη με τους υπόλοιπους εργαζόμενους.
Αναδρομική μείωση σε όσους συνταξιοδοτήθηκαν πρόωρα από τα Σ.Α.
Γενναία μείωση των μελών των ΜΑΤ, και μεταφορά των υπολοίπων στην πυροσβεστική.
(Αργά η γρήγορα οι ιθύνοντες θα πάψουν να αισθάνονται ασφαλείς από την κάλυψη των Σ.Α, ακόμη και αν τους αυξήσουν το μισθό τους.)

6. Ασφάλιση όλων των μεταναστών ανεξαιρέτως.

7. Δήμευση των εταιριών που χρωστάν στην εφορία και απόδοσή τους στους εργαζόμενούς τους.

8. Αύξηση της φορολογίας των εισοδημάτων από μη παραγωγικές δραστηριότητες (νοίκια).

9. Δήμευση μέρους του ΟΤΕ λόγω των γνωστών σκανδάλων...
Μεταφορά των μετοχών που θα προκύψουν σε όλους τους κατοίκους αυτής της χώρας.
(και θα λειτουργήσει ως παράδειγμα μιας επιχείρησης από το λαό για το λαό, και θα επαναποκτήσουμε τον έλεγχο των επικοινωνιών της χώρας)

10.Κατάργηση του copyright για φάρμακα - αθρόα εισαγωγή generiκών φαρμάκων από Κούβα, Βραζιλία και Ινδία.

11. Παύση Εξυπηρέτησης Εξωτερικού Χρέους-Αναδιάρθρωση εδώ και τώρα!

12. Έκδοση κουπονιών (εναλλακτικού χρήματος) για την κάλυψη του υπόλοιπου των μισθών και συντάξεων, αν όντως έχει μείνει τίποτα απλήρωτο.

Και βλέπουμε...

Δικαιούνται Ασυλίας? Ας καταθέσουν ως Μάρτυρες τότε!

2010-05-29T18:02:00.006+03:00

Γιατί δηλαδή επειδή ισχύει για κάποιον η ασυλία,
να μην είναι υποχρεωμένος να απαντήσει σε σχετικές ερωτήσεις σαν *μάρτυρας*?

Δηλαδή, κάτι του στυλ:
«...μάλιστα κ. Τάδε, εμπλέκεστε στα δομημένα, για τα οποία έχουν παραγραφεί τυχόν ευθύνες σας.
Καλείστε πάραυτα να καταθέσετε ενόρκως για το *ίδιο* ζήτημα..
Για τυχόν ψευδομαρτυρία σας, θα τιμωρηθείτε με τις ανάλογες (πολύ αυστηρές) ποινές !»

Για να μη μας λένε, και καλά, πως δεν επαρκεί το νομικό οπλοστάσιο, δηλαδή..

2 μύθοι, 1 φόβος και 1 ψευδαίσθηση

2010-05-22T22:19:00.004+03:00

Πέρα από τους 2 μύθους της σωτηρίας μας,

1) του αόρατου χεριού της αγοράς που θα μας βοηθήσει να ορθοποδήσουμε, και

2) της ύβρις μας ως κοινωνίας που προκαλεί τη "δικαιολογημένη" τιμωρία μας,

υπάρχουν ακόμη και

3) ο φόβος πως δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική, άλλος δρόμος,

ενώ και η αριστερά έχει τον αντι-μύθο της:
4) Περιμένει σαν ώριμο φρούτο να πέσει ο Καπιταλισμός εξαιτίας της Κρίσης - «λες να είναι αυτή που βιώνουμε» σκέφτεται...

Και αυτά όλα τα μαζί ενισχύουν και δικαιολογούν την αδράνειά μας.

Colpo Grosso (ή πως μας θα μας κλέψουνε την Κότα για να μας πουλάν τα αυγά!)

2010-05-13T01:22:00.016+03:00

Σε όλη αυτή την ιστορία με την "διάσωσή" μου κάτι δεν μου κόλλαγε.

Γιατί μας Δανείζουν?

Το ότι κάτι "βγάζουν", αφού μας το πουλάν με 5% και το αγοράζουν με 1.5%,

δεν μου αρκεί σαν εξήγηση.

Και αυτό γιατί εδώ και λίγο καιρό οι περισσότεροι διεθνείς αναλυτές συμφωνούν ότι τελικά δεν θα αποφύγουμε την Αναδιάρθρωση Χρέους (ένα είδους "πτώχευσης")

Δεν βάζω λινκς, είναι πολλά και παντού.

Επομένως η ακριβής απορία μου ήταν η εξής:

Γιατί μας Δανείζουν κι άλλα,
αφού ήδη ξέρουν πως μερικά από τα δανεικά μας θα είναι "αγύριστα"?

Ε λοιπόν, υπάρχουν 2 ακόμη σοβαρότεροι λόγοι:

1. Ο 1ος λόγος είναι για να δώσουν χρόνο στις ιδιωτικές ευρωπαϊκές τράπεζες να ξεφορτωθούν τα Ελληνικά Ομόλογα και να τα αγοράσει η ΕΚΤ.

Δηλαδή πρόκειται για μια ακόμη μεταφορά ιδιωτικού Χρέους στο δημόσιο των υπολοίπων κρατών της ΕΕ, αυτή τη φορά, μέσω της ΕΚΤ.

Ο 2ος λόγος δείχνει εντελώς προδοτικός ακόμη και σε μένα, που δεν είμαι καθόλου πατριώτης,

2. Μέχρι σήμερα, όσα χρωστούσαμε, τα χρωστάγαμε σε ομόλογα με βάση το Ελληνικό Δίκαιο.

Οπότε αν δεν παρενέβαιναν να μας σώσουν, και πτωχεύαμε,

τότε οι πιστωτές μας θα χάναν ζεστό χρήμα,

τόσο, όσο θα έπεφτε η αξία των ομολόγων μας (haircut).

Από τις 5 του Μάη όμως, η "τρόικα"+ΠΑΣΟΚ κατάφεραν και πέρασε νόμος ώστε τα νέα δανεικά μας να καλύπτονται από *κρυφές* εγγυήσεις σε περιουσιακά στοιχεία της χώρας με βάση το (επαχθέστερο για το δανειζόμενο, αποικιακό) Αγγλικό!

Κάπως το λένε αυτό να δεις, super seniority...

Δηλαδή αν "πτωχεύσουμε" σε μερικά χρόνια, οι πιστωτές μας δεν θα χάσουν τα λεφτά τους,

αφού θα τα πάρουν σε είδος!

Και εμείς τους κοιτάμε...

Να Καεί, ναι, αλλά τι θα την αντικατατήσει?

2010-05-11T10:10:00.005+03:00

Φώναζαν «Να καεί το Μπουρδέλο η Βουλή» στοχεύοντας στο σώμα του "Κτήνους",

αλλά δεν σκέφτηκαν πως το μυαλό του είναι τα ΜΜΕ.... γιατί αν καεί η Βουλή θα μείνουμε με τους Πρετεντέρηδες και τους Καψήδες; και τους Τελογλήδες και τους Παπαχελάδες.

Με αυτούς θέλουμε να κάνουμε χαΐρι?

Μήπως αυτοί που κατασκευάζουν την συναίνεση φταίνε εξαρχής και περισσότερο μάλιστα?

Οι 2 μύθοι που μας κάνουν να Ελπίζουμε πως τα Μέτρα είναι ΟΚ

2010-05-11T08:59:00.006+03:00

2 ιδέες-μύθοι αιωρούνται στα κεφάλια μας, και είναι αυτές που μας κάνουν να ελπίζουμε ενώ όλοι μας λένε πως τα μέτρα είναι λάθος:

1. Ο μύθος της Αγοράς:

Η αγορά τελικά πάντα παγαίνει μπροστά, και οι μετοχές ανεβαίνουν, και ο πλούτος αυξάνει.

Απλά χρειάζεται να περιμένουμε λίγο, να περάσουν οι "διορθώσεις", τα bear markets που λένε,

και μακροπρόθεσμα, τσουπ!...ξανά προς τη δόξα τραβά.

Όμως η ιστορία της μεγάλης Ύφεσης του '29 άλλα μας μαθαίνει:

4 χρόνια μετά το '29, μέχρι το '33, κι τίποτα δεν είχε βελτιωθεί, και τότε ήταν που ο Κέυνς έγραφε το ξακουστό πόνημά του περιγράφοντας κάποιες κρατικοπαρεμβατικές λύσεις που και και πάλι δεν άρκεσαν,

το '37 νομίζω έσκασε πάλι Κρίση που απλά ξεχάστηκε στη βουή του επερχόμενου πολέμου...

2. Ο μύθος της Τιμωρίας:

Αξίζουμε να τιμωρηθούμε, κάποιος έπρεπε να μας ξεφουσκώσει τα λάστιχα, αφού τόσα χρόνια τρέχαμε σαν σβούροι μέσα την ΕΕ με κομμένες εξατμίσεις!

Ε, τώρα ήρθε η ώρα να πληρώσουμε όλοι από λίγο, να ξεφουσκώσουν ολωνών τα λάστιχα, ακόμη κι αν εμείς δεν τρέχαμε, ή δεν είχαμε καν μηχανάκι!

Και πάλι η ιστορία είναι σαφής στο συγκεκριμένο:

Σε περιόδους ανέχειας και δυσπραγίας, οι "λαδέμποροι" μόνον βγαίνουν ωφελημένοι.

Φυσικά υπάρχουν κι άλλες αξιόλογες αναγνώσεις για τα ψέμματα που σπρώχνονται καθημερινά.

Οι μαλλιάδες, τα φρικιά, οι αριστεριστές και οι κομμουνιστές φταίνε!

2010-05-10T10:43:00.009+03:00

Όπως πολύ ωραία συνοψίζει ο Ιός, πάλι φταίμε εμείς, με τα μακρυά μαλλιά και τα μούσια,

οι αριστεριστές που είχαν την ιδεολογική πρωτοκαθεδρία στη χώρα από τη μεταπολίτευση και δώθε.

Βλέπετε, εμείς φαινόμαστε περισσότερο, σαν μύγα μες το γάλα.

Αλλά είμαστε και προκλητικά άνετοι, ήρεμοι και γελαστοί όταν οι υπόλοιποι σχεδιάζουν επιχειρήσεις, εξαγορές και δανειοδοτήσεις, ή καταφεύγουν σε απολύσεις, σε lock-out και μειώσεις.

Ε, δεν μπορεί, αφού γελάμε, εμείς θα φταίμε για την Κρίση.

Κι αν όχι μόνο εμείς, ε, και η αριστερά ολόκληρη μαζί μας - που μας ανέχεται.

Δηλαδή δεν φταίνε

* όσοι διαχειρίζονταν το ΑΕΠ της Ελλάδος για τα τελευταία 60 χρόνια μετά το Β' ΠΠ,

* όσοι διόρισαν τις διοικήσεις των Τραπεζών που μοίραζαν πιστωτικές τις τελευταίες δεκαετίες,

* όσοι λάδωσαν και ρουσφετολόγησαν το σύνολο σχεδόν του κρατικού μηχανισμού από το '50 και έπειτα (και όχι μόνο από την μεταπολίτευση και έπειτα όπως λένε αρκετοί νοσταλγοί),

* ούτε όσοι διαχειρίστηκαν τις Επιδοτήσεις, τις Επιχορηγήσεις και τις Επενδύσεις,

* ούτε όσοι ανέλαβαν τα "Μεγάλα Έργα" και τους Ολυμπιακούς,

* ούτε όσοι Nομοθέτησαν και όσοι μας Ενημέρωσαν, αμερόληπτα και "αντικειμενικά"... πάντα,

* ούτε φταίνε και οι πολύ πλούσιοι και οι μεγάλοι ιδιοκτήτες και εφοπλιστές, όχι, αυτοί δεν φταίνε καθόλου μάλιστα που φεύγουν οι βιομηχανίες τους και τα καράβια τους στα "πέρα μέρη", στα φθηνά εργατικά χέρια, όχι, όχι...τα σωματεία και οι συνδικαλιστές φταίνε που θεριεύουν τους μισθούς και ακριβαίνει το εργατικό κόστος, αυτό φταίει,

"αυτοί" δεν φταίνε καθόλου!

Εμείς φταίμε!

Όχι,... δεν φταινε "αυτοί", γιατί "αυτοί" είναι τέλειοί, και θα τα κατάφερναν ακόμη καλύτερα αν μια δράκα μαλιάδων, φρικιών και αριστερών,
* πότε με το 1-1-4,

* πότε με το πολυτεχνείο,

* πότε το '85 , και

* πότε το 2005-7,

δεν ακύρωναν με τς διαμαρτυρίες τους το αναπτυξιακό όραμα των σωτήρων μας.

Οι Μικρές Ανομίες των άλλων ενοχλούν περισσότερο

2010-05-06T21:08:00.006+03:00

Κάποιοι με το θάνατο των 3 της Marfin πάνε να βγάλουν "λαγό" και να τα φορτώσουν όλα,

το χρέος, τους μπάχαλους, την ανομία, την λαμογιά,
στις ιδέες της Αριστεράς και του σοσιαλισμού,

ενώ προκρίνουν μια επιστροφή στην εποχή σιδερένιας πυγμής και του αυταρχισμού (δεν λένε του "γύψου" ακόμη).

Λέει πχ ακόμη και ο Μανδραβέλης, ένας αρκετά ανοιχτόμυαλος δεξιός:

«Κρυφογελούσαμε όταν τα παιδιά φωνασκούσαν «να καεί, να καεί, το μπ… η Βουλή», δεν σταθήκαμε απέναντι στα φαινόμενα φασισμού που διάφορες ομαδούλες με κόκκινο μανδύα καλλιεργούσαν στην ελληνική κοινωνία. Οταν συνδικαλιστές του ΣΥΝ βγάζουν πανό μέσα στη Βουλή, επόμενο είναι κάποιοι διαδηλωτές να θεωρήσουν ότι είναι και δικό τους δικαίωμα να μπουκάρουν για να διαμαρτυρηθούν. Κλείσαμε τα μάτια στη μικρή ανομία, για να φτάσουμε στον άδικο και φρικτό θάνατο τριών ανθρώπων.»

Βέβαια παραγνωρίζει πως αυτές οι συμπεριφορές, οι "μικρές ανομίες" και οι "φασισμοί" είναι σύμπτωμα της ανελευθερίας της κοινωνίας και της ασφυξίας που νιώθουν οι κατώτεροι από τους μεγάλους ιδιοκτήτες της χώρας και τα υποχείριά τους, τα ΜΜΕ και τους διάσημους.

Για να ακουστείς χρειάζεται

* είτε να να έχεις ισχυρούς φίλους,

* είτε να είσαι εσύ ένας ισχυρός ή ένας μεγάλος ιδιοκτήτης,

* είτε να ζητήσεις ρουσφέτι.

Και τα 3 αυτά άραγε δεν είναι πολύ πιο σημαντικές "μικρές ανομίες"??

Ή είναι περισσότερο αποδεκτές επειδή είναι ανομίες από την άρχουσα τάξη προς το συμφέρον του λαού.

Η πρώτες "ανομίες" δηλαδή είναι μόνο από τους από-κάτω, ενώ οι δεύτερες είναι από τους από-πάνω, για όλους μας - άρα πιο "Δημοκρατικές", έτσι?

(ωραία!, μάλλον τελικά δεν είχα καταλάβει σωστά το πως εννοείται η Δημοκρατία σήμερα)

Δηλαδή αν σηκώσουμε παντιέρα στην Ακρόπολη και φωνάξουμε "αέρα",
ή αν μπούμε στην ΕΡΤ και ζητήσουμε το λόγο,

αν μπούμε στη Βουλή να δείξουμε τα προβλήματα μας για μια φορά οι ίδιοι που τα υφιστάμεθα, και όχι οι "αντιπρόσωποι του Λαού",
τότε αυτό πρέπει να θεωρείται μεγάλος "φασισμός",
και πρέπει να πατάσσεται αμέσως πάραυτα!

Υποκρισία και (ταξικά) συμφέροντα.

Και το χειρότερο είναι πως επειδή, όπως είπα, αυτά τα λένε και τα επιδιώκουν οι ισχυροί της Ελλάδας,

είναι πολύ πιθανόν να τα επιβάλλουν (είτε ως "μέτρα", είτε ως έκτακτους νόμους,είτε απλώς ως μονόδρομος),
ενώ αν τυχόν και αντισταθούμε, μπορεί να φτάσουν κυριολεκτικά να πατήσουν επί των πτωμάτων μας,

εκβιάζοντας δήθεν πως το τίμημα της δικής τους αποτυχίας θα είμαστε εμείς και ολόκληρη η χώρα μαζί!

Για μια κάποια Λύσις, μα όχι του ΚΚΕ (ή του ΛΑΟΣ)

2010-05-02T20:06:00.005+03:00

Κάθε μέρα διαβάζω τις πηγές μου στο internet περιμένοντας μια κάποια λύσις,

κάποια νέα μορφή οργάνωσης που θα κινητοποιήσει οργανωμένα τις δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας μας σε μια κοινή πορεία αντίστασης.

...

Κι ακόμη τίποτα...

Και μέχρι τότε, το ΚΚΕ, και το συγάλακτό του κόμμα, το ΛΑΟΣ,

θα έχουν την μόνη πρωτοβουλία κινήσεων στο πεδίο των αντιδράσεων.

Κι όμως, καθημερινά διαβάζω καταπληκτικά άρθρα, αποκαλυπτικές αναλύσεις, και ριζοσπαστικές αφηγήσεις...
στο twitter, και στο "you pay your crisis", από τον CiaoAnt1, και τον Greek Rider,
και φυσικά από τον TechiChan, εννίοτε και από τον Βαρουφάκη,
και από τον Β. Βιλιάρδο, ή από το Γ. Μηλιό,
και λίγο στην Ζ. Ζήκου και στο Δελαστίκ.

Αν τώρα όλα αυτά μπορούσαν να δεθούν σε ένα ενιαίο "όχημα",

σαν μια "Κομμουνιστική Διεθνή" δηλαδή, αλλά σε εθνικό επίπεδο,
και με υπόβαθρο το internet,
τότε θα έβλεπα επιτέλους μια προοπτική που δεν περιέχει την ανάθεση και την διαμεσολάβηση,
δύο κοινωνικές πρακτικές που μας έφεραν εδώ που βρισκόμαστε σήμερα.

Αυτό περιμένω.

Μα κι αν δεν έρθει,

στο ΚΚΕ δεν υποτάσσομαι.

Δεν πείστηκα ποτέ πως για να απελευθερωθούμε, πρέπει να υποδουλωθούμε πρώτα.

ΣΤΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΊΑ ΤΟΥ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΆΤΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΕΝΝΗΘΕΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΓΙΑ ΚΑΜΙΑ ΤΑΞΗ.

Όλο και πιο πολύ με της Χούντας τα κελεύσματα περί "γύψου" μου ακούγονται του ΚΚΕ τα κηρύγματα.

Ναι, δε λέω, να ενώσουμε τις φωνές μας,
αλλά για τι?
Θέλει πολύ προσοχή, ώστε η "θεραπεία" που θα ζητήσουμε να μην είναι χειρότερη από την αρρώστια.

Παρουσιαση για την Οικονομική Κρίση

2010-04-16T03:07:00.018+03:00

Μικρό Ιστορικό της Κρίσης:

1995–2000: 5tn$: Φούσκα των dot.com.
2001-2007: 100bn defaults: Η Φούσκα των στεγαστικών σκάει, οι τιμές ξεκινάν την κατηφόρα.
Η Δόμησή διασπείρει το πρόβλημα παντού , με ευθύνες των Moody's, Fitch και S&P!
2007-2008: 139bn$: Το "κανόνια" της Northern Rock, Bear Stern και Lehman Brothers.
2008-2009: Οι αντασφάλειες CDS από την Lehman έριξαν την ασφαλιστική AIG(150bn$ από 5tn$), Fannie Mae and Freddie Mac, και Αγγλικές, Γαλλικές, και Γερμανικές τράπεζες. Η AIG και οι χαλασμένες ευρωπαϊκές τράπεζες κρατικοποιήθηκαν.
2009-σήμερα: Παγκόσμια Πακέτα σωτηρίας για τις "πολύ_μεγάλες_για_να_ξεπέσουνε" Τράπεζες και Εταιρίες.
Υποβαθμιση Ελληνικών Ομολόγων από Fitch, S&P, Moody's (Νοε. 2009)

Οι αιτίες της παγκόσμιας Κρίσης

(κατά Richard Wolff):

Η υπερχρέωση των εργατών στις ΗΠΑ (πχ μέσω των στεγαστικών), αφού έχουν πάψει από καιρό να αυξάνονται οι μισθοί τους.
Υπερβολική εργατική παραγωγικότητα - άρα πλεονασμα εμπορευμάτων (υπεραξία).
Έκρηξη στο σπεκουλάρισμα και στο τζογάρισμα από τράπεζες και κεφάλαια.
Συστημική υποεκτίμηση του επενδυτικού τζόγου από τους Οίκους Οικονομικών Εκτιμησεων.
Αποτυχία των Κρατικών ρυθμίσεων και ελέγχων στις αγορές αφού οι κυβερνήτεσ τα παίρνουν όλο και πιο χοντρά από τους lobyστες.
Μεγάλες ανισοροπιες ανάμεσα στις ροες εμπορευμάτων και κεφαλαίων μεταξύ των κρατών (εμπορικα ισοζύγια, άμεσες επενδύσεις, ομολογιακά δάνεια).

Τι πιστεύει ο κοσμος στην Ελλάδα?

Λυσεις του κόσμου:

Οι Κλέφτες Φταίνε:

Στην εμπλεκόμενη εταιρία για το σκάνδαλο των Δομημένων στα Ασφαλιστικά Ταμεία "Ακρόπολις ΑΕ" σβήστηκε πρόστιμο 5.5δις €.
Ο Κοσκωτάς καταδικάστηκε για 32δις δραχμές, 100εκ. € τότε,
σήμερα 20 χρόνια μετά, έστω με μέσο πληθωρισμό 4% = 100εκ * (1 + 0.04) ^ 20
μιλάμε πως το μεγαλύτερο ελληνικό σκάνδαλο αφορούσε 300εκ. €!
Τα ζαβά υποβρύχια κάνουν 2.5 δις€ και παραδίδονται σε ~5 χρόνια,
οπότε αν το 10% είνα μίζες, περίπου 50εκ€ κλεψιά.
Ένα από τα σκάνδαλα των Δομημένων στα Ασφαλιστικά Ταμεία αφορούσε 40εκ € μίζα για 480εκ €. αξίας ομόλογο.
Η Siemens έπαιρνε δουλειες 5-6 χρόνια η καθεμία κοντά στα 100εκ €, από τις οποίες λιγότερο από το μισό υποθέτουμε πως ήταν αέρας (30εκ€), δηλαδή λιγότερο από 6εκ€ το χρόνο κλοπή.
ο Θέμος είχε αδήλωτο 5εκ. €.
Ο Κυριακος Μητσοτάκη πήρε "δώρο" τηλ. κέντρο στο γραφείο 40.000€.

Να ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα.

Να απολυθούν οι Δημόσιοι Υπάλληλοι

Να αυξηθεί η Φορολογία

Τι λοιπόν είναι τα περι της Οικονομία?

Θεωρία (πληθωρισμός, επιτόκια, τύπος ανατοκισμού, επενδυτικά "εργαλεία")
Νούμερα
Ιστορία

KRISTROUGA

Waste Of Time: Παρουσιαση για την Οικονομική Κρίση
χρονική μεταβολή αξιολογήσεων της el. οικονομία
R Wolff: Peak Capitalism, Output-Wage diagram 1880-today
Plutocracy Reborn
Το ΚΚΕ βρήκε τα λεφτά « Avantgarde Κόκκινη Ορχήστρα Αθήνας
Διαγραμμα Spread enet
Spread active diagram by Bloomber
Diagram: Loan Exposure on PIIGS by Coyntry
Story: Presenting Total Bank Assets As A Percentage Of Host Countries' GDP
Diagram: Nominal GDP of coyntries
xreos_1981-1990.jpg (764×435)
GGGB10YR: Greece 10 Year Summary - Bloomberg
ΕΘΝΙΚΟ FORUM: Η συνέντευξη - βόμβα του Max Keiser ! Max Keiser on the Greek Crisis
Krugman's links to Greek Bonds and CDS diagrams
Γενικό Λογιστήριο Κράτους: Ιστορικά
Να πληρώσουν οι έχοντες, να τιμωρηθούν οι ένοχοι,να επιστρέψουν τα κλεμμένα | TVXS.gr
Bubble of new-type Mortgages (by ciaoant1)
Piechart of US Banks in GDP from 2000-2008
Economy Modes and Working Diagrams
Ανισότητες: ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Diagram: Labour Cost in EU 1999-2009
Maybe The Euro Was Not Such A Bad Idea
Λήξεις Ελ. Ομολόγων ανά μήνα!
Κατανομή Χρεους ανα χώρα
Κατανομή Χρεους ανα τύπο Ιδρύματος
Google - public data
UBS: Συρρίκνωση ΑΕΠ 15% σε δύο χρόνια, Πίνακας Χρεώσεων ως 31Μαιου
REAL TIME SPREAD
Lobbying in the United States - Lobbying USA, expenditure by Sector
World Inflation Rates (US lowest!)
90+1 μεγάλα σκάνδαλα του ΠΑΣΟΚ
Google labs: Inflation (oil crises, euro)
Greek+Productivity.jpg (400×222)
Greek Difict 1985-today
Economy’s Gains Fail to Reach Most Workers’ Paychecks
John Perkins in Iceland PART 1
Σ.Ε.Κ.Α.Π.Ε.: ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ...ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ
Bailing out Greece: An extreme necessity | The Economist, Econmist προωλεψεις 2012
Greece And The Fatal Flaw In An IMF Rescue « The Baseline Scenario
You Pay Your Crisis: Τέρμα πια τα ψέματα, ΕΚΤ Προβλεψεις 2014
(*)TEOTWAYKI: Τι θα γινει χωρίς Ευρώ?
Hesitation and Patronizing Advice: How Germany Made the Greek Crisis Worse - SPIEGEL ONLINE - News - International
(*) VIDEO: Ο Γ. Μηλιος για την Οικονομική κρίση και την απάντηση της Αριστεράς
Europe's Web of Debt - Graphic - NYTimes.com

Open Questions

------------------------

* Why in '80 too much inflation/iterest-rates?

* Why gold-standard?

* Inflation?

Answered Questions

-------------------------

* Why Spread on old Bonds matter?

(preffer to buy older bonds)

* How *exactly* Interest-Rates affect Inflation?

(through central bank window)

* Το ψευτοδίλημμα μέσα ή έξω από την Ευρώπη, είναι ουσιαστικά

Φιλιπινέζος στην Εκάλη ή στις Φιλιππίνες

Prentation Rehershals

------------------------------

Start with 5' presentations,

then 10', 15', and finally 30'.

Story: Where Is The Money?

------------------

1 Ιστορική αναδρομή Κρίσης

* Numbers Matrix!!! (ταξη μεγεθους, σκελετος πληροφοριων, πχ ????!),

* υπάρχουν κι άλλες φούσκες, πετρελαίου 2008, Ασιατικη 1997, Ρωσική

1998, Αργεντινής 2001

* Σημείωση σε numbers.

2 Οι αιτίες της Κρίσης κατά R.Wolff.

* Βασικό: Οι παραγωγοί των αποφάσεων δεν υφίστανται τις συνέπειες.

* αλλά βασικά τα λεφτά τα έφαγε η αγορά.

4 Ανεκδοτο 1: Μαιμούδες και γιατι τα τρώει η αγορά τα λεφτά.

6 Ενασχόλιση με τα της Οικονομίας:

* Θεωρία:

** Πληθωρισμός, επιτόκια, τύπος ανατοκισμού (1 + %)^χρόνο

* Νούμερα

* Ιστορία

7 Start from tvxs.gr VPRC gallop.

* ???

* "Να ιδιωτικοποιηθουν τα πάντα!"

* Κλέφτες: Κοσκωτάς, 100εκ, σε 20 χρόνια τύπος ανατοκισμού?

* Πετρέλαιο στο Αγαιο!!! δεν ειναι Φινλσανδικη(Νιγηρία,

8 Φόβος πως αν ασχοληθούμε με οικονομία, θα γινουμε Καπιταλιστές και

θα δικαιολογούμε την σημερινή κατάσταση. px:

- R Wolf diagram: Productivity vs Wages (HREF)

- Plutocracy is back (HREF)

+ Deficits slide (HREF)

+ World Inflation & History (HREF)

+ Προβολή αλλων διαγραμματων για Ελλάδα. (???)

* Revolters must be cleverer than opressors: French revol. bourgoise

vs Aristocrats, Rhgas Feraios vs Tourkous, veoi tou 1-1-4 vs Xouvta

9 More Numbers

* World GDP- EU Countries, Russia, Japan (HREF)

* Πληθωρισμός, Παγκοσμιες Κρίσεις (1974, 1981, 1997, 2001

* Πόσο αξιόπιστα είναι το καθένα(error-margins)? Τι αποκρύβουν?

10. Economic Instruments

* Omologa (epitokio, kouponi, tokomeridio, xreolysio)

* Ανεκδοτο 2: Μαιμούδες, derivatives

* Τσαρος, σταρι, κοligoi, (σταλιν-Ουκρανοι Κουλακοι)

* Παραλληλία με πετρέλαια Goldman Sachs

* Ομόλογα.

* Inflation

** Physical Phenomeno

** Economy's Fever

** EE main target

** Born out of supply-demand for money

11. Νομισματικό σύστημα.

* πολλσαπλασιαστής ΗΠΑ/ΕΕ --> 6/10-12

* Σχέση Budget τραπεζών προς GDP Κράτος (HREF)

11.

/////////////////// PART 2 //////////////////

ASK: Seen Zeitgeist? Dissbelieved it?

* US printing Money, EU not,

* FED buys US Bonds, ECB Not!

* Problematic economies (Japan, US States) in a x/y diagram of

x=Debt/GDP, y=deficit, CircleSize=Spreads

* Ανεκδοτο: Λιοντάρι και επενδυτές με σπορτέξ.

* Rating Houses: Failed: Enron, Iceland, Lehman(A2, A+ day before)

* ASK: How cc' is a Panda, or a Yaris? How is out GDP?

* Formula for ανατοκισμό (1 + %)^years

* PRINCIPALS:

1) The closer the event, the more important to us.

2) Follow the money

3) Cracks appear within competing enemies (capitalists).

4) Do not feed with fish, teach how to fish.

Slides

--------

* World Prices History (Inflation)

* Max-Min prices

* Market Instruments (mind-map)

* Spread map with Dates (6M, 2Y+election years)

* Bond closures (Dates vs Ammount)

* GDPs

Spread Dates:

---------

2010/04/13: Agreement for 30bn¤, 5% loan to Greece by EE

2010/04/09: Fitch: BBB+ (-2)-->BBB-, EE+IMF aggreement for 25dn$ loan to Greece.

2010/04/06: Rumor: Renegotiate with IMF

2010/03/21: Moodys Dowgrade Greek Banks

2010/03/11: 10y bond, 5bn, 6.38%,

2010/02/02: 5y bond, 8bn, 6.10%

2010/01/19: 13w tbond, 1.5bn, 1.67%

2010/01/??: Rumor: Sell debt to China

2010/01/12: 52w tbond, 1.04bn, 2.2%, 26w, 1.04bn, 1.38%

2009/12/22: Moodys A2-->A1

2009/12/16: S&P A- --> BBB+

2009/12/08: Fitch A- -->BBB+

2009/12/07: S&P Watch A-

2009/01/09-14: S&P A --> A-

2009/01/09: S&P Watching

Numbers

-------------

600tn$: Net CDS

14tn$: World GDP

1.4tn$: guns World(2007), 1) 45% USA, 2) UK, 3) China, Japan (all

~4-5%), EastEU +167%(1998-2007)

450bn$: US Senate Budget

300-500bnε: worth of Greek public property

200-250bn¤: Germany's fiscal deficit, 2010 ~10%.

150bn$: AIG bailout

120bn$: Argetinas debt (restructured in 63bn$!)

65bn$: Madoff's pozni scheme

59$bn$: dubai func debt restructuring

52bn¤: Ελληνικό έλλειμα 2010

50bn$: Russia's 1998 default.

35bn¤: Χρεολύσια 2010

30bnε: worth of 52 ΔΕΚΟ property

27bn$: JPMorgan Gross Profits 2009

15bn$: Total lobbies/year: US

16bne: ΠΣΑ μειώσεις δαπανών σε 3 χρόνια

3-->6bn$: Rating Institues earnings from 2002-->2007

2.5bnε: ΠΣΑ από μειώσεις μισθών

2.5bn$: Finance lobby, US

2.3bnε: Daimler gross profits

2.2bn$: Health lobby, US

1.5bnε: Income from privitizations in Greece 2010 (5.5 total in 3 years)

300μν¤¨: Κοσκωτας, όσο ενα F16

100κε: μικρό σπίτι

10κε: finisher για άσφαλτο

ΛΕΞΙΚΟ

---------

Υπάρχει ο φόβος πως αν διαβάζουμε λεξικά θα γίνουμε ακαδημαϊκοί.

Νόμος ζήτησης-Αγοράς

Νόμος Keyns για αγορές Χρήματος-Εργασίας

Spread

Premium

Μέση Τιμή (Χώρο, Χρόνο)

Παράγωγα

Το κόστος της Κρίσης μας: πρόστιμό μισό δις ευρώ το χρόνο, για τα επόμενα 10 χρόνια

2010-03-26T10:42:00.004+02:00

Από σήμερα παύει[1] η θεσμική πίεση απέναντι στην Ελληνική Οικονομία που ασκούσε η στάση της ΕΚΤ να μην δέχεται τα ελληνικά ομόλογα ως ενέχυρα για παροχή ρευστότητας στη διατραπεζική ευρωπαϊκή αγορά
(με τη δικαιολογία πως από το Νοέμβριο του 2009 μειώθηκε η αξιοπιστία της χώρας σε ΒΒΒ+ από τους Αμερικανικούς Οίκους αξιολόγησης).

Στο μεσοδιάστημα το Κράτος δανείστηκε νομίζω 2 φορές με 10ετή ομόλογα, μία για 8 δις και άλλη μία για 5 δις, με επιτόκια περίπου 6.2%.
Δηλαδή ~3% περισσότερο από ότι συνήθως.
Δηλαδή μιλάμε για ένα "πρόστιμό" 3% * 13 δις = ~400 εκ, ή μισό δις το χρόνο!

Άραγε τόσο φτηνά της γλυτώσαμε?
(τη χρεωκοπία...)

[1] Πολύ ικανοποιητική, λένε οι Έλληνες Τραπεζίτες, η απόφαση του Τρισέ να αποδέχεται μέχρι το 2011 τα Ελ. ομόλογα ως ενέχυρα: http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=145303
[2] Η εξέλιξη των spreads τον τελευταίο χρόνο: http://graphics.thomsonreuters.com/0110/GR_BNDSP0110.gif

Είναι η ελληνική φούσκα όντως έτοιμη να σκάσει?

2010-03-16T20:27:00.007+02:00

Ένα ενδιαφέρον άρθρο[1] στο «μπλογκ» Economix των New York Times που υπογράφουν από κοινού οι πρώην οικονομολόγοι του ΔΝΤ Πήτερ Μπουν και Simon Johnson υποστηρίζουν ότι το χρέος της Ελλάδας αποτελεί την απόλυτη «φούσκα» και καταγγέλλουν την πολιτική ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και την ηγεσία του ΔΝΤ ότι αντιμετωπίζουν το πρόβλημα με εγκληματική ανευθυνότητα και με βασική προτεραιότητα το «ξελάσπωμα» των μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών
(και ο athenstock έκανε μια σωστή απόδοση στα ελληνικά των κυριότερων σημείων του άρθρου).

Συμφωνώ με τα κριτική τους στην στάση των Ευρωπαϊκών ελίτ.
Και θα με ενδιέφεραν οι προτάσεις τους για δανειοδότηση της Ελλάδος με 180 δις, ιδιαίτερα αν ανήκα και εγώ στους δανειστές της...
Θα προτιμήσω όμως απλά να καταργηθεί η διάταξη της ΕΚΤ που απαγορεύει την ενεχυρίαση των ομολόγων μας επειδή, τάχα, δεν είμαστε ΑΑΑ οικονομία...

Ισχύουν όμως τα νούμερα που στηρίζουν τις εφιαλτικές προβλέψεις τους?

Εγώ πιστεύω πως είναι υπερβολικά, και θα δείξω το γιατί παρακάτω.

Σημειώνω εξάλλου πως Κασσάνδρες υπάρχουν πολλές, και ακούγονται το ίδιο δραματικές όταν μιλάνε για χώρες όπως η Κίνα[2a] και η Ιαπωνία[2b].

(προειδοποίηση: ακολουθούν μπακάλικοι αλλά ενδιαφέροντες υπολογισμοί)

Χωρίς να θέλω να μειώσω το ενδεχόμενο όντως να οδηγηθούμε σε Παύση Εξυπηρέτησης του Χρέους,
και ενώ προσωπικά πιστεύω πως μπορεί και να είναι και απαραίτητο αν θέλουμε μια πιο δίκαιη ελληνική κοινωνία,
βρήκα πως κάποια νούμερα των οι Boone και Johnson στηρίζονται σε υποθέσεις του στυλ:

«αν η γιαγιά μου είχε πατίνια...».

Το πιο ανησυχητικό νούμερο που καταλήγουν είναι εκείνο το 12% του Ελληνικού ΑΕΠ που υπολογίζουν πως σε λίγο καιρό θα φεύγει στο εξωτερικό για την εξυπηρέτηση του Χρέους,
και το συγκρίνουν με το 2.4% του Γερμανικού ΑΕΠ του μεσοπολέμου που έφευγε για τις επανορθώσεις του Α'ΠΠ, και που οδήγησαν στην άνοδο του ναζισμού.

Πως όμως καταλήγουν σε αυτό το νούμερο?

Προβλέπουν σε κάποια μελλοντική στιγμή:
* την συμμετοχή των ξένων στο ελληνικό χρέος στο 80%,
* το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ στο 150%,
* και τα επιτόκια εξωτερικού δανεισμού στα 10%,
οπότε υπολογίζουν:

80% * 150% * 10% = 12%

κόστος εξυπηρέτησης του χρέους που φεύγει στους ξένους δανειστές, σε κάποια στιγμή στο μέλλον!

Reality check: Φέτος, 2010, τα χρεολύσια ήταν συνολικά 22-26 δις ευρώ (λιγότερα από τα περσινά 30 δις),
ήτοι 50% του ελλείμματός μας(~50 δις), ή 9% του ΑΕΠ(~250 δις), και με βάση το 80% ιδιοκτησία χρέους από ξένους που υποστηρίζουν, προκύπτει ότι: 80% * 9% = 7.2% του ΑΕΠ φεύγει φέτος σε ξένους.

Όμως ο υπολογισμός τους στηρίζεται σε 3 αρκετά λεπτά σημεία:

1)Καταρχήν δεν διευκρινίζεται ακριβώς το *πότε* θα συμβεί αυτό το εφιαλτικό, πραγματικά, σενάριο.
Αρχικά υπονοείται το 2011 όπου το χρέος υπολογίζεται πως θα ανέλθει στο 150%(όντως),
αλλά παρακάτω αναφέρονται στην πιθανότητα του να εξυπηρετείται *ολόκληρο* το ελ. χρέος με τα τοκογλυφικά επιτόκια του 10%!

Όμως μόλις πρόσφατα πουλήθηκαν ελληνικά ομόλογα με επιτόκιο γύρω στο ~6.2%, και έχουμε ακόμη αρκετό παλιότερο χρέος με επιτόκια 2% ή μικρότερα!

Υπολογίζουν λοιπόν κάπως αυθαίρετα έναν ρυθμό ανανέωσης (rolling) του χρέους τέτοιον ώστε να γυρίζει ολόκληρο σε αυτά τα υποθετικά 10% επιτόκια μέσα σε 3 χρόνια.

Χοντρικά και εγώ σκέφτομαι πως φέτος δανειζόμαστε γύρω στα 50δις (το έλλειμμα που λέμε), και αν υποθέσουμε πως τα μέτρα λιτότητας δεν επηρεάζουν καθόλου τις μελλοντικές ανάγκες δανεισμού,
χοντρικά, 350(το χρέος)/50(νέα δάνεια), θα χρειαστεί 7 χρόνια να γυρίσει ολόκληρο το χρέος!

Και φυσικά σημασία έχει και ο χρόνος ωρίμανσης των παλαιών μας ομολόγων.
Στα πολύ χρήσιμα διαγράμματα[3a] για τους χρόνους αυτούς των ευρωπαϊκών κρατών βλέπουμε πως η Ελλάδα έχει αρκετά ισορροπημένες ημερομηνίες λήξης ομολόγων σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες, αν και κάπως αυξημένες λήξεις τα επόμενα 3-4 χρόνια[3b],
πάλι υπολογίζω χονδρικά γύρω στο 50% του συνολικού χρέους μέχρι το 2014,
οπότε και πάλι χονδρικά προκύπτουν τα ~7 χρόνια(2017-18) αναχρηματοδότησης ολόκληρου του χρέους (thanks geokalp).

2)Η "δημογραφική κατανομή" των πιστωτών μας δεν είναι 80% ξένοι.
Αν και είναι δύσκολο να είμαστε σίγουροι[4a][4b][4c], το ποσοστό των ελληνικών τραπεζών και ταμείων είναι μάλλον της τάξης του 30% (παρά 20% που αναφέρει το άρθρο),
και αυτό βαίνει αυξούμενο, αφού φυσικά οι ξένοι γίνονται όλο και πιο απρόθυμοι να μας δανείσουν.

3)Οι δύο οικονομολόγοι υπολογίζουν πως τα επιτόκια μπορούν να φτάσουν το 10%, αφού, όπως λένε, είμαστε το Νο1 κράτος παγκοσμίως σε αναλογία χρέους προς ΑΕΠ.

Φάουλ, γιατί πρώτη(αν δεν υπολογίσουμε την Ουγκάντα) στον πλανήτη είναι η Ιαπωνία[2], με 190% Χρέος/ΑΕΠ (και βρίσκεται τουλάχιστον μια δεκαετία σε ύφεση, με έλλειμμα ~7.5% που αυξάνει κι αυτό).
Παρόλαυτά ακόμη δανείζεται με ~1.5%.

Αλλά και πάλι, δεν υπάρχει λόγος να ανέβουν τα επιτόκια από το σημερινό 6%, τουλάχιστον αν δεν "πιάσει" ο πανικός που διασπείρουν τα άρθρα σαν το δικό τους, και ιδιαίτερα αν τεθούν τα λογικά μέτρα που συζητιώνται σε Ευρώπη για περιορισμό των CDS μόνο στους πραγματικούς δανειστές.

Το ίδιο δείχνει να πιστεύει και η Merill-Lynch[5] που τους καταλογίζει πως εξέλαβαν ως πραγματικότητα...τις υποθέσεις τους,
ενώ πολύ απλά το εξηγεί ο Κρούγκμαν[6]:
οι οικονομικές τους προβλέψεις τους είναι μια ακόμη αυτοεκπληρούμενη προφητεία.

Συνοψίζω λοιπόν,
το εφιαλτικό τους σενάριο, όπου υπολογίζουν να φεύγει το 12% του ΑΕΠ στους ξένους δανειστές μας το 2011,
λίγο πιο αισιόδοξα, θα μπορούσαμε να το υπολογίσουμε ως εξής:

70%(ξένοι δανειστές) * 150%(χρέος/ΑΕΠ)* 6%(επιτόκια) ~= 6%

του ελληνικού ΑΕΠ στους ξένους, το 2015 όμως,
όσο και σήμερα δηλαδή.

Ακόμα κι αν το ελληνικό χρέος το 2015 έχει φτάσει το τα 420 δις, 180% του ΑΕΠ(το υπολογίζω πεσμένο στα 230 δις λόγω ύφεσης) πάλι δεν θα χάνουμε παρά το 7% του ΑΕΠ.

Μεγάλη διαφορά, τα μισά σχεδόν από όσα υποστηρίζουν.
(αλλά ξαναλέω πως τα παραπάνω δεν σημαίνει ότι πρέπει να ανεχθούμε τα τοκολγυφικά επιτόκια του 6%, ούτε και πως πρέπει να κάνουμε «ότι μας λένε»! Ακόμη και το σημερινό 6% είναι παραπολύ!)

Φυσικά, για τους υπολογισμούς μου ισχύει η αρχή πως...
«υπάρχει η αλήθεια, υπάρχει και η στατιστική!»

Αλλά η ίδια αρχή ισχύει και για τους P.Boone και S.Johnson.

Αν λοιπόν το ΔΝΤ είχε τέτοιους επικεφαλής, δεν είναι να αναρωτιώμαστε που σε όποια χώρα αναμείχθηκε...αυτή πάτωσε!

[1] το επίμαχο άρθρο των Simon & Boone στο blog των Financial Times: http://economix.blogs.nytimes.com/2010/03/11/greece-the-latest-and-greatest-bubble/
[2a] http://www.scribd.com/doc/17432638/Is-China-The-Next-Bubble
[2b] http://www.scribd.com/doc/27344313/Japan-Past-the-Point-of-No-Return-By-Vitaliy-Katsenelson
[3a] μελλοντικές ομολογιακές υποχρεώσεις ευρωπαϊκών κρατών+ΗΠΑ(βλ. 2ο διάγραμμα): http://www.zerohedge.com/article/europe-2010-paper-supply-€5-billion-down-€1-trillion-go
[3b] λήξεις ελληνικών ομολόγων (Σεπτ 2009): http://www.mylamia.com/v5/?p=1824
[4a] δανειστές μας-1: http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=5539534,
[4b] δανειστές μας-2: http://www.reporter.gr/Απόψεις/Ανεμοδείκτης/item/143666-Ποιοι-είναι-οι-δανειστές-της-Ελλάδας
[4c] δανειστές μας-3: http://www.sarajevomag.gr/entipa/teuhos_38/i38_p10_
[5] Η Merill Lynch αμφισβητεί τα συμπεράσματα των Boone και Johnson: http://www.capital.gr/gmessages/showTopic.asp?id=1598061&nid=925571
[6] Κρουγκμαν: «αυτοεκπληρούμενη προφητεία οι προβλέψεις των Boone και Johnson για επιτόκια δανεισμού της Ελλάδας 10%!»: http://krugman.blogs.nytimes.com/2010/03/11/beware-of-greeks-getting-gifts/

Η Χρεοκοπία της Αργεντινής και πως αυτή Πλασάρεται

2010-03-13T15:40:00.036+02:00

Έλαβα την παρακάτω παραβολή που αφορά την Κρίση της Αργεντινής στις αρχών του αιώνα μας, και την Κρίση της Ελλάδα, σήμερα(οι υπογραμμίσεις δικές μου):

Το χρονικό μιας κρατικής πτώχευσης...

«Κάποτε, μια χώρα με αδύναμη οικονομία, για να αποφύγει το χρόνιο πληθωρισμό, αποφάσισε να υιοθετήσει ένα από τα πιο ισχυρά νομίσματα του πλανήτη. Ο πληθωρισμός μειώθηκε κατακόρυφα μέσα σε λίγα χρόνια, τα χαμηλά επιτόκια τροφοδότησαν την κατανάλωση, τα εισαγόμενα προϊόντα έγιναν φτηνά και η ψευδαίσθηση της καλοπέρασης εδραιώθηκε στους πολίτες της...
Η οικονομία όμως έπασχε από χρόνια και βαθιά προβλήματα, και τίποτα δεν γινόταν προς την κατεύθυνση της λύσης τους.
Η φοροδιαφυγή, η διαφθορά και το ξέπλυμα χρήματος βασίλευαν, ενώ ο δανεισμός του κράτους, λόγω της σταθερής ισοτιμίας του νομίσματος, γινόταν όλο και πιο φτηνός και η κυβέρνηση της χώρας κατέφευγε όλο και πιο συχνά σ? αυτόν για να καλύψει τις ανεπάρκειες της οικονομίας...

Έτσι τα ελλείμματα μεγάλωναν, το χρέος αυξανόταν και η κυβέρνηση το εξυπηρετούσε με περισσότερο χρέος. Ταυτόχρονα, το νόμισμα λόγω της σταθερής ισοτιμίας δεν μπορούσε να υποτιμηθεί, ενώ την περίοδο εκείνη γινόταν όλο και ισχυρότερο, με αποτέλεσμα τα προϊόντα της να γίνονται πιο ακριβά στο εξωτερικό, η οικονομία λιγότερο ανταγωνιστική και οι ξένες επενδύσεις πιο σπάνιες.. Σαν να μην έφταναν τα παραπάνω, οι ανταγωνιστικές της χώρες γίνονταν συνεχώς φτηνότερες μέσω της υποτίμησης των δικών τους νομισμάτων και τα διεθνή επενδυτικά κεφάλαια στράφηκαν εκεί.

Έτσι, η χώρα δανειζόταν χωρίς να παράγει αρκετά και ζούσε αμέριμνα πέρα από τις δυνατότητές της, μέχρι που κάποια στιγμή οι δανειστές της άρχισαν να απαιτούν περισσότερες εξασφαλίσεις με τη μορφή υψηλότερων τόκων, για να συνεχίσουν να τη δανείζουν. Αυτό δημιούργησε ένα φαύλο κύκλο: το υπέρογκο χρέος έκανε ακριβό το δανεισμό και ο ακριβός δανεισμός αύξανε κι άλλο το χρέος.

Κάποτε έγινε το αναμενόμενο: Η κυβέρνηση της χώρας δήλωσε αδυναμία εξόφλησης του χρέους της προς τους δανειστές της, δηλαδή πτώχευση.

Ο δανεισμός σταμάτησε, η σύνδεση της ισοτιμίας έπαψε, με αποτέλεσμα μια τεράστια υποτίμηση του παλιού νομίσματος (που επανήλθε), η οποία οδήγησε την οικονομία σε κατάρρευση: οι εισαγωγές έγιναν πανάκριβες και χιλιάδες επιχειρήσεις χρεοκόπησαν. Ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού πέρασε στην ανεργία, μισθοί, συντάξεις και παροχές μειώθηκαν δραματικά και αποταμιεύσεις εξανεμίστηκαν.

Όπως είναι φυσικό, οι ξένοι δανειστές που έχασαν τα λεφτά τους επέβαλαν μέσω των διεθνών οργανισμών επαχθή μέτρα ανασυγκρότησης της οικονομίας, κάτι που η κυβέρνηση μιας πτωχευμένης χώρας ήταν φυσικά υποχρεωμένη να δεχτεί.

Βίαιες ταραχές ξέσπασαν και τα τραύματα της οικονομίας δεν επουλώθηκαν ποτέ.

(Πρόκειται για την Αργεντινή, η οποία κήρυξε πτώχευση το 2001. Το αργεντίνικο πέσο είχε συνδεθεί με το δολάριο δέκα χρόνια νωρίτερα. Οποιαδήποτε ομοιότητα με άλλες χώρες, κυβερνήσεις και οικονομικές καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική.)»

Θέλω να κάνω 3-4 προσεκτικές παρατηρήσεις κυρίως πάνω στο καταληκτικο μέρος της αφήγησης αφού μεχρι εκείνο το σημείο η αφήγηση ήταν μέσες-άκρες αληθινή, όπως πχ σωστές είναι και οι αναφορές στα προβλήματα που προκύπτουν όταν είσαι δεμένος με ένα ισχυρό νόμισμα (δες και Κρίση του Μεξικού).

Οι καταληκτικές 3 παράγραφοι όμως απέχουν πολύ από την αλήθεια!

1) Ιδιαίτερα εκεί που λέει «...και τα τραύματα της οικονομίας [της Αργεντινής] δεν επουλώθηκαν ποτέ.»
Πιο σωστά θα έπρεπε να πει: «τα τραύματα στην εικόνα που είχαν οι πολίτες για το σύστημα δεν επουλώθηκαν ποτε!»

Στην πραγματικότητα η οικονομία της Αργεντινής[1] τα τελευταία 6 χρόνια (απο 2004 και έπειτα) τρέχει με αύξηση του ΑΕΠ της τάξης του 9%!
Και συνεχίζει ακόμη και σήμερα να αυξάνεται εντυπωσιακά εν μέσω της παγκόσμιας κρίσης.

Το 2009 μάλιστα σύμφωνα με τον Economist η οικονομία έτρεχε με 15%(!!)
Από wikipedia[2]:

«Argentina has since been enjoying economic growth, though with high inflation, which according to the Economist was 15% in June 2009.»

Εντυπωσιακή είναι και η εξελιξη της αγοραστικής δύναμης των Αργεντινών από τη στιγμή της επέμβασης του ΔΝΤ και έπειτα (δεδομένα από το [1] συνδυασμένα με το [4]).
Εκπληκτική είναι και η πορεία της φτώχειας που από το 85%(!) του πληθυσμού που είχε φτάσει το 2002 έπεσε σε αξιοπρεπή επίπεδα, τόσο που δεν είχε ξαναδεί η χώρα.

Τυπικά, η οικονομία της Αργεντινής (το ΑΕΠ της δηλαδή και άλλοι δείκτες) ήδη από το 2004 είχε ξεπεράσει τις όποιες απώλειες από τα προβλήματα του 1998-2002, ενώ και ο Gini coefficient(δείκτης ανισότητας στην κατανομή του πλούτου) της χώρας είχε μειωθεί.

Λίγο φουσκωμένη ακούγεται και η φράση «Βίαιες ταραχές ξέσπασαν και ...» αφού στις σοβαρότερες ταραχές[3], στις 20 Δεκέμβρη του 2001 στην Plaza de Mayo, σκοτώθηκαν 5 άτομα, δηλαδή δεν ξεπέρασαν καν το συνολικό αριθμό των νεκρών υπαλλήλων της France Telecom που πρόσφατα αυτοκτονούν σαν ερωτοκτυπημένοι έφηβοι...

[edit] Συνολικά πεθάναν 26 άτομα.

Αντίθετα αρκετοί θυμόμαστε τις ειρηνικές διαδηλώσεις "της κατσαρόλας" που αναμετέδιδαν τότε τα διεθνή πρακτορεία.

2) Ένα άλλο λανθασμένο σημείο είναι εκεί που λέει:
«Όπως είναι φυσικό, οι ξένοι δανειστές που έχασαν τα λεφτά τους επέβαλαν μέσω των διεθνών οργανισμών επαχθή μέτρα ανασυγκρότησης της οικονομίας, κάτι που η κυβέρνηση μιας πτωχευμένης χώρας ...»

Πρόκειται για ξεκάθαρο *αναχρονισμό* αφού στην πραγματικότητα τα επαχθέστερα μέτρα από τους ξένους δανειστές είχαν επιβληθεί 1 με 1.5 xρόνο πριν την Χρεωκοπία του Γενάρη του 2002
(όπως φαίνεται πχ και από την κλιμάκωση της εμπλοκής του ΔΝΤ στην Αργεντίνικη οικονομία[4]) και ήταν ακριβώς αυτά τα μέτρα που οδήγησαν στην Στάση Πληρωμών, και εναντίον αυτών επέδρασε η χρεωκοπία ώστε να αρθούν *άμεσα*,
(ιδιωτικοποίησεις επιχειρήσεων δημόσιας οφέλειας, κρατικοποίηση του ιδιωτικού χρέους, απορύθμιση των αγορών και των κανονισμών ανταγωνισμού, κατάργηση των προστατευτικών δασμών, κατάργηση επιδομάτων και κανονισμών προστασίας των εργαζομένων, και η λοιπή νεο-φιλελεύθερη συνταγή, στην πιο αποκρουστική της μορφή),
όπως περιγράφεται διεξοδικά στο καταπληκτικό "ανοιχτό" ντοκυμαντέρ για την Κρίση της Αργεντινης[5].

Το σημαντικό αυτό ντοκυμαντέρ περιγράφει και τη βασική ομοιότητα της Αργεντινή του τότε με την Ελλάδα του σήμερα, την υπερ-χρέωση του Δημοσίου για τη εξυπηρέτηση των ιδιωτικών επιχειρήσεων και των πολυεθνικών (των τραπεζών στην δική μας περίπτωση).
Και όποιος έχει υπομονή και το δει θα καταλάβει πόσο παράλογη και ανιστόρητη είναι η παρακάτω παράγραφος, αφού μπερδεύει τα αίτια με τα αιτιατά:
«Ο δανεισμός σταμάτησε, η σύνδεση της ισοτιμίας έπαψε, με αποτέλεσμα μια τεράστια υποτίμηση του παλιού νομίσματος (που επανήλθε), η οποία οδήγησε την οικονομία σε κατάρρευση: οι εισαγωγές έγιναν πανάκριβες και χιλιάδες επιχειρήσεις χρεοκόπησαν [...]»
υπονοώντας πως αυτά ήταν δήθεν οι *αρνητικές* συνέπειες της πτώχευσης. Όμως...

στην ουσία κανείς δεν θέλει ένα τοκογλυφικό δανεισμό, και αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να παύσει για να επανέλθει μια οικονομία.
Επίσης η υποτίμηση ενισχύει την ανάπτυξη, όπως συνέβει πχ με την υποτίμηση του Μαρκεζίνη η οποία έθεσε τις (όποιες...) βιομηχανικές υποδομές της Ελλάδα. Ή όπως ευνοεί την Κίνα το ασθενές γουάν.
Πάντα σε μια οικονομία που δεν παράγει, οι φτηνές εισαγωγές είναι η ταφόπλακά της, όπως συνέβαινε πχ για δεκαετίες με την καθυπόταξη της Ινδίας στη μιζέρια της, καθόσον οι σιδηρόδρομοι εξάπλωναν τα βρετανικά υφάσματα διαλύοντας την τοπική παραγωγή.
Τέλος το να λέμε πως η οικονομία κατέρευσε *μετά* την Στάση Εξυπηρέτησης του Χρέους είναι καθαρή αντιστροφή της πραγματικότητας.

Συνοψίζοντας, θα λέγαμε πως η Πτώχευση της Αργεντινής ήταν η Αρχή της Λύσης, και όχι η Αρχή των οικονομικών της προβλημάτων,
αφού σηματοδότησε το *τέλος* της παρέμβασης των διεθνών ινστιτούτων τύπου ΔΝΤ και των πολυεθνικών εταιριών προς αποκλειστικό όφελός τους.

3) Επίσης, χτυπητό ψέμα είναι το τελειώμα της παραπάνω φράσης:
«[...] κάτι που η κυβέρνηση μιας πτωχευμένης χώρας ήταν φυσικά υποχρεωμένη να δεχτεί.»

Στην πραγματικότητα η Πτώχευση μια χώρας δεν μοιάζει καθόλου με την πτώχευση μιας εταιρίας (πράμα που διαισθητικά θα θεωρούσαμε ώς λογικό),
αφού μια χώρα δεν "κατεβάζει στόρια" και βγαίνει σε πλειστηριασμό όσο-όσο, αλλά εξακολουθέι να διατηρεί την *κυριαρχία* της μέσα στα σύνορά της.

Η σημασία της λέξης "πτώχευση" στην προκειμένη είναι διαφορετική, αφού όπως είχε γράψει στο περίφημο άρθρο του[6] ο καθηγητής Ιστορίας του ΑΠΘ, Σπύρος Μαρκέτος, τον περασμένο Απρίλιο του 2009, και ξανά πρόσφατα[7], μια χώρα όταν χρεωκοπεί σημαινει πως αναστέλει την Εξυπηρέτηση του Χρέους της, επιβάλλοντας, πρακτικά, στους πιστωτές της την Επαναδιαπραγμάτευση του Χρέους της
(αν αυτοί δεν σκοπεύουν να ξεγράψουν τελείως και τα αρχικά κεφάλαια που χορήγησαν).
Και ακριβώς λόγω αυτής της αυτονόμιση από τις διαταγές των πιστωτών προκύπτουν τα συχνά πολλαπλάσια οφέλη.

Φυσικά υπάρχει και η επιλογή της Προσωρινής Διακοπής Εξυπηρέτησης του Χρέους[8], κάτι που επέλεξε πχ το Dubai Fund πριν 2 μήνες, μέχρι τους επόμενους 6 μήνες.

Γενικότερα το ποστ πατάει και συντηρεί την λαική προκατάληψη για τη λέξη "πτώχευση" που έχει προκύψει από το τελείως διαφορετικό περιβάλλον του λιανικού εμπορίου.

Οι πτωχεύσεις οικονομικών κολοσσών (όπως είναι και οι χώρες), όταν είναι καλά μεθοδευμένες, αποτελούν ισχυρά οικονομικά όπλα, καταναλογία με μια στοχευμένη έκρηξη.
Πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί η εσκεμμένη πτώχευση της Lehman Brothers που μέσω των αντασφαλειών παρέσειρε τις οικονομίες των χωρών της ευρωπαϊκής ενδοχώρας στη δίνη της Κρίσης που μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχαν επηρεαστεί σημαντικά αφού οι Τράπεζές τους δεν ήταν αρκετά εκτεθειμένες στα τότε-μοντέρνα χρηματιστηριακά προϊόντα των CDOs που προέκυπταν από την "δόμηση" των subprime δανείων κατοικίας των ΗΠΑ σε ΑΑΑ+ επενδυτικά προϊόντα με βάση τα συσχετιζόμενα CDS τους
(βλέπε το διαφωτιστικό άρθρο[9] του Wired για τη φόρμουλα του Li).

Γενικότερα, πιστοί στην αρχή «ακολούθα το money», θα έπρεπε πάντα να έχουμε μια γενική εικόνα της "δημογραφική απογραφή" των πιστωτών μας[10]
ώστε να ξέρουμε ενάντια σε ποιους θα γύρναγε μια ενδεχόμενη "πτώχευσή" μας, και εντέλει,
ποιοι είναι τελικά αυτοί που μας επιβάλλουν τα μέτρα λιτότητας που μας επιβλήθηκαν...

4) Και το κυρίως μέρος της ιστορίας έχει επιπλέον κάποιες σκόπιμες ασάφειες, όπως εκεί που λέει «[...] μέχρι που κάποια στιγμή οι δανειστές της άρχισαν να απαιτούν περισσότερες εξασφαλίσεις με τη μορφή υψηλότερων τόκων, [...]».

Χωρίς να αμφισβητώ πως όντως ως οικονομία αλλά και ως κοινωνία γενικότερα έχουμε τρομακτικά προβλήματα στην οργάνωση και στην θέσμισή μας,
αναρωτιέμαι γιατί η αφήγηση δεν υπενθυμίζει ποια ακριβώς ήταν αυτή η "κάποια στιγμή" που οι πιστωτές μας ζήτησαν το λογαριασμό?

Μήπως ήταν η στιγμή μετά τη μεγαλύτερη Κρίση του σύγχρονου παγκόσμιου οικονομικού συστήματος?
Μήπως ήταν αμέσως μετά αφού:
1. το Ελληνικό Κράτος δανείστηκε πέρα από τις δυνατότητές του για να θωρακίσει τις Εμπορικές του Τράπεζες (28δις),
2. αυτές συνέχισαν να κερδοσκοπούν εις βάρος του αγοράζοντας τα ομόλογά του που είχαν 4-5% τόκο και καταθέτωντάς μετά ως εγγύηση στην ΕΚΤ για άντληση κεφαλαίων με προνομιακό, λόγω της Κρίσης, επιτοκίο ~1%, αντλώντας νέα κεφάλαια με τα οποία ξανα-αγοράζανε Κρατικά Ομόλογα με τους ίδιους τοκογλυφικούς όρους??
3. μέχρι που η υποβάθμιση της πιστοληπτικής μας ικανότητας ως χώρας από τις τρεις (μοναδικές παγκοσμίως) αμερικάνικες εμπορικές εταιρίες αξιολόγησης
  σηματοδότησε *αυτόματα*, και καλά, την παύση αποδοχής των ελληνικών κρατικών ομόλογα ως εγγυήσεων από την ΕΚΤ (με την συμφωνία πάντα της Κομισιόν)???
Μήπως ήταν επειδή οι ίδιες οι Τράπεζες συμβούλευαν τους πελάτες τους πως να φοροδιαφεύγουν μέσω των νομίμων και ηθικών off-shores[11]?
Μήπως ήταν η στιγμή που, και σύμφωνα με τον J.Stiglitz, ακόμη και οι δυνατότερες χώρες (πχ Γαλλία, ΗΠΑ, Αγγλία, Γερμανία και Ολλανδία) κατέφυγαν σε πολλαπλάσιο δανεισμό από το συνηθισμένο τους [12]
(δείτε ιδιαίτερα τα 2 πολύ διαφωτιστικά διαγράμματα για την εξέλιξη του δανεισμού των ευρωπαϊκών κρατών)
με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα επιτόκια για τους μικρότερους παίκτες σαν την χώρα μας?
μήπως έφταιξε το wage dumping της Γερμανίας που πρόσφατα κατήγγειλε ο Γερμανός οικονομολόγος της Υπηρεσίας για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη(UΝCΤΑD) του ΟΗΕ, [13] και [14]?

Υπάρχουν κι άλλα "μήπως", λιγότερο ή περισσότερο τεκμηριωμένα:

Μήπως τυχαίνει να βρεθήκαμε στον ανταγωνισμό των οικονομιών του ευρώ με αυτή του δολαρίου?
Μήπως αποτελέσαμε το θύμα των νεο-φιλελεύθερων της Κομισιόν για τον παραδειγματισμό των υπόλοιπων PIGS?
μήπως έφταιξαν οι υποχρεωτικοί δανεισμοί μας για τα κάθε είδους "C4I" των Ολυμπιακών ("επισήμως" έχτρα 22δις χρέος)?
ή μήπως επειδή οι αμυντικές μας δαπάνες απαιτούν το 5-6% (μαζί με τις "κρυφές") του προυπολογισμού μας, κοντά στα 4.5δις ετησίως?
ή μήπως φταίει που κάτι "γαλλικές φρεγάτες" κοστίζουν 2.5 δις, ποσό που αντιστοιχεί ήδη στο μισό πόσο από τα 4δις που τελικά εξοικονομείται φέτος από τα ασφυκτικά μέτρα λιτότητας στο δημόσιο?
μήπως φταίνε τα στοχευμένα καταστροφικά CDS που "απελευθερωμένα" μετά το '93 από τους υπουργούς-ανδρείκελα της Goldman Sachs[15] καθοδηγούσαν τα γνωστά "Δομημένα Ομόλογα", τα Οπλα Μαζικής Οικονομικής Καταστροφης που διαβρωσσαν τις αποταμιεύσεις των ασφαλιστικών ταμείων παγκοσμίως?
(ΣΗΜ: έτσι τα ονόμασε ο πλουσιότερος επενδυτής στον κόσμο, Warren Buffet, τονίζοντας πως παραμένουν ακατανότητα ακόμη και για τον ίδιο!)
ή μήπως φταίει η μυστική ειδική άδεια της κυβέρνησης των ΗΠΑ προς την "απελευθερωμένη" Goldman Sachs να για να παίζει με τα παράγωγα των commodities
κατά παράβαση της νομοθεσίας για τα παράγωγα που θεσπίστηκε με την Steagall Act για την σταθεροποίηση του συστήματος το 1933(!), μετά την εμπειρία της Κρίσης του '29,
(βλ. πάλι το [15], μιλάει και για πολλές ακόμη διαπλοκές της Goldmnan Sachs)
με αποτέλεσμα να ληστεύονται έτσι οι χώρες που δεν παράγουν πετρέλαιο, αυξάνοντας το χρέος τους σε συνάλλαγμα?
μήπως έπαιξε ρόλο και η απόρριψη του νέου swap deal για την απόκρυψη του Χρέους μας που πρότεινε η Goldman Sachs το Νοέμβρη, γεγονός που χρονικά προηγήθηκε *ελάχιστα* της υποβάθμισης της πιστοληπτικής μας ικανότητας ως χώρας, με τα αποτελέσματα που περιγράφονται πιο πανω,
πράξη που αποτέλεσε το "όπλο του φόνου" στην περίπτωση των κερδοσκοπικών πιέσεων έναντι της Ελλάδος των αρχών του 2010?
...

Παρεπιπτόντως, η αρχική αφήγηση παραλείπει εξίσου να εστιάσει στα αντίστοιχα ανατριχιαστικά που συνέβησαν και οδήγησαν το καμάρι της παγκόσμιας οικονομίας του '90, την Αργεντινή, στην χρεωκοπία,
ιστορίες που ξανάδαμε αργότερα να επαναλαμβάνονται και στην Ιρλανδία και στην Ισλανδία[16],
οπότε καλό θα ήταν να μην τις προσπερνάμε με τέτοιες αφοριστικές και ηθικοπλαστικές αφηγήσεις που μπαίνουν στα χωράφια της απλοϊκότητας.

Το σημαντικό είναι πως με την μία ή την άλλη "ευκαιρία", επαχθείς πολιτικές επιβάλλονται σε χώρες[17].

Η καλή γνώση της σύγχρονης ιστορίας και των αρχών της οικονομίας,
ιδιαίτερα το ταινιάκι για το νομισματικό σύστημα[18]
(που την πρώτη φορά δεν το πίστεψα γιατί μου φάνηκε υπερβολικό(!)),
βοηθάει στο να τις εντοπίζουμε[19] και συνεπώς να μην δεχόμαστε "θεραπείες" που είναι χειρότερες από την ίδια την αρρώστια.

Συνολικά θεωρώ πως η αφήγηση «Το Χρονικό μιας Κρατικής Πτώχευσης» ενώ ξεκινάει με κάποιες σωστές παρατηρήσεις και ενδιαφέρουσες αναλογίες, αν και κάπως τετριμμένες, τελικά καταλήγει σε "υποπτα" συμπεράσματα, συσκοτίζοντας και διαστρεβλώνοντας μια παλιότερη κατάσταση,
οπότε και δεν μας βοηθά να διευκρινίσουμε τις αληθινές αιτίες της σημερινής Κρίσης μας, ώστε να ψηλαφήσουμε τις πιθανές μας αντιδράσεις μας.

Ειρωνικά μιλώντας, αν μπορούσα να προσθέσω και έναν επίλογο, αυτός θα μίλαγε για τους "κάκους", για επίορκους δημόσιους λειτουργούς, για κλέφτες πολιτικούς και άπληστους ντόπιους επιχειρηματίες που έφταιγαν για την κρίση μας, και που αφού εντοπίστηκαν, τιμωρήθηκαν αυστηρά με πολυετείς φυλακίσεις.
Και μετά ζήσαν εμείς καλά και αυτόι, οι αποδιοπομπαίοι τράγοι μας, χειρότερα.
Και δεν ξανάχαμε κρίσεις, και όλα ήταν δίκαια.

Η ιστορία είναι επιπέδου λαικής θυμοσοφίας - κακής ποιήτητας όμως.

References

[1] http://www.indexmundi.com/argentina/gdp_real_growth_rate.html
[2] http://en.wikipedia.org/wiki/Argentina#Modern_history, http://en.wikipedia.org/wiki/Argentine_economic_crisis_(1999–2002), http://en.wikipedia.org/wiki/Argentine_debt_restructuring
[3] http://en.wikipedia.org/wiki/December_2001_riots_in_Argentina#December_20
[4] http://www.imf.org/External/NP/ieo/2003/arg/index.htm#1
[5] http://video.google.com/videoplay?docid=4353655982817317115#
[6] http://avgi.unweb.me/NavigateActiongo.action?articleID=450214
[7] http://tvxs.gr/news/έγραψαν-είπαν/μόνη-λύση-σήμερα-η-αναστολή-πληρωμών-του-σπύρου-μαρκέτου
[8] http://tvxs.gr/news/έγραψαν-είπαν/ευτυχώς-επτωχεύσαμεν-του-σπύρου-μαρκέτου
[9] http://www.wired.com/techbiz/it/magazine/17-03/wp_quant?currentPage=all
[10] http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=5539534, http://www.reporter.gr/Απόψεις/Ανεμοδείκτης/item/143666-Ποιοι-είναι-οι-δανειστές-της-Ελλάδας http://www.sarajevomag.gr/entipa/teuhos_38/i38_p10_dept.html, και για όποιον δεν βαριέται να ψάχνει...http://www.jedh.org/jedh_creditor.html
[11] href="σορρυ, δεν το βρήκα :-)
[12] http://mgiannini.blogspot.com/2010/03/stronger-case-of-eu-bonds-common.html
[13] http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=4555553
[14] http://www.spiegel.de/international/business/0,1518,676507-2,00.html
[15] http://www.rollingstone.com/politics/story/29127316/the_great_american_bubble_machine
[16] http://fora.tv/2009/11/18/John_Perkins_How_to_Remake_the_Global_Economy#chapter_03
[17] http://en.wikipedia.org/wiki/The_Shock_Doctrine
[18] http://www.youtube.com/watch?v=6VGlmeuC0wI&feature=fvw
[19] 19" href="http://en.wikipedia.org/wiki/Confessions_of_an_Economic_Hit_Man

Που πήγαν τα Λεφτά?

2010-03-10T04:02:00.009+02:00

Το ερώτημα αυτό πλέον ακούγεται από παντού:

- Που πήγαν τα λεφτά?

Βλέποντας ξανά το ταινιάκι για το σημερινό νομισματικό σύστημα είμαι ξεκάθαρα πεπεισμένος για την απάντηση:

- Τα μάζεψαν οι Τράπεζες!

Αυτό πλέον που αισθάνομαι πως οφείλω να κάνω είναι να αναζητώ τις ακριβείς μεθόδους που χρησιμοποίησαν, να συλλέγω τις λεπτομέρειες και τους τρόπους που το κατάφεραν, να καταγράφω τα επακριβή οικονομικά εργαλεία,
* είτε ήταν οι μετοχές με τα παπαγαλάκια που τις διαφήμιζαν,
* είτε ήταν τα παιχνίδια με τα παράγωγα από τα μεγαθηρικά hedge-dunds,
* είτε CDOs από subprimes για τα ασφαλιστικά μας ταμεία,
* είτε CDSs για ασφαλιστικές ή και για χώρες ολόκληρες,
* είτε ήταν swap deals,
* είτε ομολογίες με εγγυήσεις της ΕΚΚ,
* είτε επρόκειτο για τοκογλυφικές χορηγήσεις για τους Ολυμπιακούς μας του 2004,
* είτε για bail-outs προς ιδιωτικές τράπεζες,
* είτε για credit-cards,
* είτε για spreads, εσωτερικούς και εξωτερικού,
* είτε curry-trades,
* είτε wages-dumping,
* είτε "διευκολύνσεις" για αμυντικές δαπάνες,
* είτε για υποτίμηση του euro προς χάριν των Γερμανικών Εξαγωγών,
* είτε, είτε, είτε, ....
το μόνο σίγουρο είναι πως το χρήμα έχει καταλήξει στις Τράπεζες!

Και αντί αυτό να σημαίνει πως ξεπληρώνουμε το χρέος μας, αντίθετα σημαίνει πως αυτές απειλούν όλους μας με συνολική κατάρρευση!
Ε, ας καταρεύσουμε λοιπόν, αν είναι να καταρρεύσουν μαζί και οι ψευδαισθήσεις πως στο σημερινό σύστημα έχει απομείνει κάποια λογική, κάποια ελπίδα, κάποιο μέτρο...

Οι Πολίτες του πρώην Ανατολικού Μπλοκ, οι Εργάτες στο σημερινό Καπιταλισμό

2010-03-05T04:39:00.004+02:00

Από το 1970 και έπειτα, η μείωση των πραγματικών μισθών των εργατών τω μεσαίων και χαμηλών τάξεων σε σχέση με τα εισοδήματα των πολύ πλουσίων προκαλεί σε αυτούς την ίδια αίσθηση κατωτερότητας και φθόνου με αυτή που ένιωθαν οι πολίτες του Ανατολικού Μπλοκ το '80 απέναντι στις δυτικές κοινωνίες της διαφήμισης, της άνεσης και της ηδονής.

Φυσικά τέτοιες συμπλεγματικές καταστάσεις σε τόσους πολλούς ανθρώπους δεν θα μπορούν να επιβιώνουν για πολλά χρόνια ακόμη - τελικά θα καταρρεύσουν όπως συνέβη και με τα "κομμουνιστικά" κράτη το '89.

Δημοσιονομική Ύφεση vs Αναζωογόνησης Εργατικού Δυναμικού?

2010-02-19T23:53:00.009+02:00

Ελάχιστα δημοσιονομικά οφέλη θα προσέφερε η κατάργηση του 14ου μισθού και η μείωση των συντάξεων.
Μηδενικά οφέλη θα προσέφερε μια αύξηση στο ΦΠΑ, αλλά αυτή θα ήταν ιδιαίτερα αρεστή στις Βρυξέλλες αφού μεταφράζεται σε άμεσα έσοδα για το Ecofin.
(citation missing...)

Ταυτόγχρονα όμως, αυτά τα στραγγαλιστικά μέτρα θα έσπρωχναν την Ελληνική οικονομία σε ακόμη μεγαλύτερη ύφεση
(ενώ θα ανέβαζαν την οργή, ιδιαίτερα σήμερα που οι συνταξιούχοι γονείς συντηρούν τα άνεργα παιδιά τους...).
Και αυτό επειδή η χώρα μας δεν έχει μια εξαγωγική οικονομία, τύπου Ιρλανδίας, οπότε μια μείωση του εργατικού κόστους δεν θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα.
Αντίθετα, η επερχόμενη μιζέρια και η δυσπραγία θα βλάψει καίρια την μόνη αληθινή βιομηχανία του τόπου, τον τουρισμό.
Χωρίς χρήμα, οι τοίχοι των room-to-let θα σαπίσουν, οι ανέσεις θα περάσουν, τα λούσα θα τελειώσουν.

Ουσιαστικά τα παραπάνω μέτρα είναι το μισό της κλασσικής συνταγή του ΔΝΤ για περιορισμό της εσωτερικής οικονομικής δραστηριότητας
(το άλλο μισό είναι το ξέφραγο άνοιγμα της οικονομίας στους ξένους επενδυτές/δανειολήπτες).
Τα έξτρα δημοσιονομικά μέτρα θα υπονομεύουν την όποια ανάκαμψη,
όπως άλλωστε το ξέρουμε από τα αντίστοιχα παραδείγματα της Αργεντινής και της Λετονίας.

Τα παραπάνω όμως δεν σημαίνουν και πως σήμερα δεν είναι μια καλή ευκαιρία για
1) να επιτραπούν οι ελεύθερες μετατάξεις στο Δημόσιο, και
2) να ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα.
Μέτρα σε αυτή την κατεύθυνση προσφέρουν ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα και φρεσκάρουν το εργατικό δυναμικό του τόπου μας χωρίς όμως τα θανάσιμα μειονεκτήματα των προτεινόμενων δημοσιονομικών μέτρων.

Αν δεν πετύχουν όλα αυτά, τότε μια καλή δικαιολογία για την προσποίηση Παύσης Εξυπηρέτησης του Χρέους μας είναι ένα ελεγχόμενο Θερμό Επεισόδιο με την Τουρκία.
Αλλά ποιος παίζει με τη φωτιά χωρίς να φοβάται?

Ας προσποιηθούμε "Παύση Εξυπηρέτησης του Χρέους" μας αυτόν το Μάρτη!

2010-02-17T18:13:00.011+02:00

Ένα ακόμη από τα εκκρεμή προβλήματα των CDS είναι πως ακριβώς επειδή δεν υπάρχει θεσμισμένη αγορά για τα αυτά, τα πιο επίφοβα από τα εργαλεία μαζικής οικονομικής καταστροφής, δεν είναι πάντα σαφώς ορισμένοι οι όροι εκπλήρωσης των προδιαγραφόμενων σε αυτά ανταλλαγές, ούτε και υπάρχει σωστή εποπτεία και εξασφάλιση από κάποιο χρηματιστηριακό "σανίδι" (είτε εγκεκριμένους brokers, είτε ικανές αντασφάλειες και τα λοιπά που θα αναμέναμε να υπάρχουν σε ανάλογες μεγαθηρικές συμβάσεις τζόγου),
οπότε και ενδέχεται σε κάποιο "πιστωτικό συμβάν" οι συμμετέχοντες στο συμβόλαιο να μην μπορούν να τα "βρουν".

Να τι λέει η wikipedia επί του θέματος:

It is not the responsibility of the calculation agent to determine whether or not a credit event has occurred but rather a matter of fact that, pursuant to the terms of typical contracts, must be supported by publicly available information delivered along with a credit event notice. Typical CDS contracts do not provide an internal mechanism for challenging the occurrence or non-occurrence of a credit event and rather leave the matter to the courts if necessary, though actual instances of specific events being disputed are relatively rare.

Ιδού λοιπόν πεδίο δόξης λαμπρό για ένα Έλληνα υπουργό οικονομικών:

Να δημιουργήσει ένα τέτοιο αμφισβητούμενο συμβάν!
Πχ μια καθυστέρηση εξυπηρέτησης των τόκων της Ελλάδας του Μαρτίου κατά 1-2 μέρες θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί "στάση πληρωμών" από τους αγοραστές των CDS, αλλά φυσικά οι πωλητές τους θα είχαν κάθε κίνητρο να την αμφισβητήσουν ως τέτοια!

Τότε δηλαδή θα βλέπαμε να σφάζονται τα "παλικάρια" (Goldman Sachs, JP Morgan και λοιποί) στης νύφης(την Ψωροκώσταινα) την ποδιά!

Και με την ευκαιρία θα μαθαίναμε και ποια τελικά ήταν αυτά τα "παλικάρια", αφού το άλλο μεγάλο πρόβλημα με τα CDS είναι πως είναι παντελώς αδιαφανή, επίσης συνέπεια του μη θεσμισμένου της ύπαρξής τους.

Τέλος, θα παίρνανε και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι συνεταίροι μας, πολίτες και ηγέτες, μια γεύση του τι θα επακολουθήσει αν συνεχίσουν να φέρονται ανεύθυνα και εγωιστικά στο σημερινό παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, και να μας σταθούν πιο αλληλέγγυοι.

Πάντως σε 2 τελευταία άρθρα του στο Έθνος ο Δελαστίκ κάνει ενδιαφέρουσες συγκρίσεις που αποκαλύπτουν πόσο πραγματικά στημένος είναι ο δήθεν κίνδυνος πτώχευσής μας.
[1] http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826&subid=2&pubid=10202891
[2] http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11826

[update 24-Apr]: Kαι ο economist περιγράφει πως μία αναδόμηση του Ελ. χρέους θα είναι crash-test για τα CDS που έχουν στοιχηματισθεί στο κεφάλι της Ελλάδος: http://www.economist.com/world/europe/displayStory.cfm?story_id=15980711&source=features_box1

Ωραίο άρθρο γενικώς.

Post-Avatar Depression

2010-02-05T15:15:00.007+02:00

Η επίσημη εξήγηση είναι πως μόλις μερικοί ευαισθητούληδες σαν και μένα βλέπουν μια καλύτερη και ομορφότερη Γη, την Πανδώρα του Avatar, μετά αρχίζει και τους φαίνεται η δική μας ζωή στον πλανήτη πολύ ηλίθια για να τους "αρκεί", και πέφτουν σε κατάθλιψη:

http://www.cnn.com/2010/SHOWBIZ/Movies/01/11/avatar.movie.blues/index.html

Εγώ αντίθετα πιστεύω πως ευθύνεται το 3D.

Η διαδικασία προσαρμογής του ματιού στο τεχνητό 3D των σινεμάδων,
όπως συνέβαινε παλιότερα και με τα τυπωμένα 3D των επαναλαμβανόμενων patterns,
απαιτεί την ενεργοποίηση *νέων* νευρωνικών καναλιών του οπτικού κέντρου ώστε ο μηχανισμός εστίασης των φακών να λειτουργεί ανεξάρτητα από τον μηχανισμό προσήλωσης των οφθαλμών.
Τα νέα νευρικά κανάλια αυτά μας κάνουν πιο δεκτικούς στις νέες εμπειρίες και σε συνδυασμό με το όντως έντονα όμορφο ερέθισμα του Avatar μοιάζει όπως το να βιώνεις μια κάποια εξωσωματική εμπειρία - χωρίς όμως να συμβαίνει αυτό.
Αργότερα, αυτή η πρωτόγνωρη αίσθηση σου λείπει όπως θα σου 'λειπε η κόκα την επόμενη μέρα.

Πάντως προχθές το βράδυ που έπεφτα να κοιμηθώ μόλις το είχα δει αισθανόμουν περίεργα - πχ άκουγα το περιβάλλον γύρω μου «μέσα από το κρανίο μου», έχοντας μια παράξενη συνείδηση του σώματός μου σαν αυτό να περιτριγυρίζει το σώμα μου.

Real-time αποκαλύψεις ενάντια στον Ιμπεριαλισμό

2010-01-18T00:13:00.008+02:00

Ο Τσόμσκι γέρασε, αλλά άφησε αναμφισβήτητα καλούς διανοητές να συνεχίσουν στα χνάρια του, σε αυτά της αποκάλυψης της πολιτικής των ισχυρών Κρατών.
Και το διαδίκτυο είναι με το μέρος τους - πλέον οι αναλύσεις τους αποκαλύπτουν τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ισχυρών σε real-time.

Πχ η Naomi Klein που μας είχε προειδοποιήσει με το βιβλίο της Shock Doctrine για το πως σε στιγμές εθνικής ανάγκης επιβάλλονται επαχθείς πολιτικές(πχ κορπορατισμός),
πριν μερικές μέρες με αυτό το βίντεο "ελέγχει" τα αντανακλαστικά μας, αποκαλύπτοντας την αναγγελία από το Heritage Foundation για την νεο-φιλελεύθερη επίθεση που προτείνουν να κάνουν οι ΗΠΑ στην Αϊτή *αμέσως* μετά το σεισμό.

Ή στην πρόσφατη άλλη βίντεο-συνέντευξη από John Perkins, τον συγγραφέα του Confessions of an Economic Hitman όπου, ανάμεσα σε άλλα σημαντικά, περιγράφει πως για την κατάρρευσης της οικονομίας της Ισλανδίας ευθύνεται η εταιρία αλουμινίου Alcoa που επέβαλε στη χώρα να δανειστεί ώστε να γίνει η υπερφίαλη επένδυση στην παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος-παραγωγής αλουμινίου.

Και ξαφνικά η Πολιτική αρχίζει να μοιάζει με χολιγουντιανή παραγωγή - αρκεί να έχεις τα κατάλληλα urls...

Αιώνιος Θεσμικός Στιγματισμός των Παρανομούντων

2010-01-09T10:50:00.005+02:00

Είδα χτες την ταινία "Catch me if you can!".
Ουσιαστικά αναφέρεται σε κάποιον πιτσιρικά που πούλαγε επιτυχημένα ψέμματα σε όλους και ήταν ικανότατος πλαστογράφος. Εντέλει το FBI τον συνέλαβε, καταδικάστηκε και εξέτισε πολύχρονη και σκληρή ποινή (απομόνωση), πρωτού το ίδιο το FBI τον προσλάβει ως "ειδικό" στο να εντοπίζει άλλους απατεώνες σαν κι αυτόν.

Και με αφορμή το παραπάνω σκέφτηκα πως ενώ για τις ποινές υπάρχουν πρωτοβάθμια, δικαστήρια, εφετεία και κτλπ,
για το "ποινικό μητρώο", για το θεσμικό στιγματισμό των εγκληματιών δηλαδή δεν υπάρχει τίποτα - άπαξ και εγκλημάτησες, θα σε ακολουθεί για πάντα το στίγμα.
Ακόμη και αν προβλέπεται αυτόματη παραγραφή μετά κάποιου από κάποιο Χ διάστημα, η διαδικασία δεν είναι δίκαιη αφού δεν μεσολαβεί Δίκη,
δηλαδή δεν υπάρχει ακρόαση, συνυπολογισμός της μετέπειτα ζωής και συμπεριφοράς,
τα ανθρώπινα μέτρα δηλαδή που έχουμε συνειφάνει με τη Δημοκρατία.

Συνέντευξη με τον Economic Hitman, John Perkins

2010-01-06T14:11:00.012+02:00

Ωραία συνέντευξη, εμένα με ενδιέφερε πολύ και εκεί που έλεγε πως αντιμετώπισε τις απειλές προτού γράψει το βιβλίο.
Αρχικά τα "πήρε"για να μην το γράψει (το '80), και δεν το έκανε(!)
αλλά μετά τη 11/9 αποφάσισε πως έπρεπε να το κάνει!

Φυσικά λέει και πολλά άλλα χρήσιμα πέρα από τα προσωπικά του αφού είναι *και* οικονομολόγος, πχ
* σχετικά με το "Δόγμα" των νεοφιλελεύθερων,
* την ασυδοσία των εταιριών και πως έφτασε να αποτελεί νόμο στις ΗΠΑ,
* εισάγει τον όρο "Predatory Capitalism",
* σχολιάζει τα λεφτά που έχει δεχτεί ο Obhama και ποιες θα είναι οι "υποχρεώσεις" του όσο δεν τον πιέζουν οι πολίτες,
* ενώ μιλά αρκετά για την ιστορία των ΗΠΑ.

http://fora.tv/2009/11/18/John_Perkins_How_to_Remake_the_Global_Economy

Στο βιβλίο που είχε γράψει, και που με αυτό έγινε γνωστός, εξηγούσε ο Perkins πως οι ΗΠΑ χρησιμοποιούσαν 3 στάδια για την καθυπόταξη μιας χώρας:
(αυτός μέχρι το μέσα του '80 νομίζω υποστηρίζει πως "εκτελούσε" το 1ο στάδιο)

1) Δωροδοκίες των "αρχηγών" της χώρας ώστε να δεχθούν επαχθή δάνεια από ΔΝΤ και Παγκόσμια Τράπεζα,
δάνεια που ούτε καν κατέληγαν στις χώρες αλλά στις δυτικές μεγαλο-εταιρίες που θα έμπαιναν στη χώρα,
αφού αφού θεμελιώδης όρος για να έπαιρνες δάνειο από το ΔΝΤ ήταν να άνοιγες την οικονομία σου (όχι δασμούς) και να ιδιωτικοποιούσες ασύστολα.
Κατόπιν οι χώρες γίνονταν υποχείρια των πιστωτών τους,
(βλ. Αργεντινή, πχ το βιντεάκι "Argentina's Economic Collapse": http://www.youtube.com/watch?v=rH6_i8zuffs)
και αναγκαζόντουσαν να ξεπουλήσουν τους εθνικούς τους πόρους (πετρέλαιο, ορυκτά) για να τα ξεπληρώσουν.

2) Αν δεν το δέχονταν, ερχόντουσαν τα "τσακάλια" (εκτελεστές) για να φαν τους "αρχηγούς" και να μπουν πιο πειθήνιοι στην θέση τους,

3) Αν αποτύγχαναν και αυτοί, και υπήρχε ανάγκη, προχώραγαν απλώς σε εισβολή (βλ. Ιράκ, χώρες της Ν. Αμερική, Παναμάς, κτλπ).

Σκέφτομαι λοιπόν πως ότι μας συμβαίνει σήμερα, με την οικονομία της Ελλάδας εννοώ, λόγω των συσσωρευμένων χρεών, την υποβάθμιση της αξιοπιστίας μας και τις φωνές για "γενναία" μέτρα, μοιάζει πολύ με όσα περιγράφει ο Perkins.
Μόνο που σε εμάς δεν χρειάστηκαν να προσπαθήσουν πολύ για να πάρουμε τα "δάνεια".
Ήταν μονόδρομος λόγω των Ολυμπιακών του 2004.

Σήμερα όλοι οι μεγαλο-ιδιοκτήτες εντός και εκτός της χώρας έχουν πέσει και φωνάζουν πως πρέπει να πάρουμε "έκτακτα" μέτρα:
* ιδιωτικοποιήσεις,
* μειώσεις μισθών,
* μειώσεις φορολογίας κεφαλαίου
* η θα "αναγκαστούμε" να καταφύγουμε σε δάνειο από ΔΝΤ [1].

Βασικά όλα αυτά διευκολύνουν την είσοδο των "μεγάλων" του παγκοσμίου συστήματος στην χώρα.
Τώρα το τι σκοπεύουν να αρπάξουν, δεν γνωρίζω...αλλά νομίζω και πως ο Δεκέμβρης τους έχε κάνει αρκετά νευρικούς για να μας αφήνουν μόνους, χωρίς "καθοδήγηση",
όμως αυτό είναι μια άλλη μεγάλη υπόθεση .

Και στο τιμόνι της χώρας σήμερα είναι ο ΓΑΠ, ένας δηλωμένος "σοσιαλιστής" (πρόεδρος της Διεθνούς) κάτι το οποίο σε εμάς μπορεί να μην σημαίνει και πολλά αλλά σίγουρα με κάτι τέτοια ιδρώνει το αυτί των μεγάλων ιδιοκτητών της κοινωνίας μας.

Εξ' αυτών λοιπόν υποθέτω πως υπάρχει έναν μακρινό, "συνωμοσιολογικό" βέβαια, ενδεχόμενο να μας την πέσουν και τα "τσακάλια"!
(στον Γιωργάκη δηλαδή και να τον φάνε)

Ένα ακόμη πιο μακρινό, πόλεμος!

[1]: Η παραπομπή μας στο ΔΝΤ καναλάρεται μέσω της μείωσης της αξιοπιστίας της χώρας
από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, Fitch, Moodies και S&P.
Και αυτό επειδή η ΕΚΤ είχε ως άτυπο κανονισμό που όριζε πως αν μια χώρα έπεφτε από το επίπεδο "Α"
(και εμείς όντως πέσαμε!)
θα έπαυε η αποδοχή των ομολόγων της χώρας αυτής ως εγγύηση για τον δανεισμό της από ευρωπαϊκές πηγές,
κάτι που ισοδυναμούσε και με την παραπομπή της στο ΔΝΤ!
Ουσιαστικά αυτό ήταν κάτι που νομίζω πως πέτυχε ο ΓΑΠ,
νομίζω δηλαδή πως συστρατεύτηκε με άλλους κοινοτικούς σοσιαλιστές ηγέτες πχ της Ισπανίας, ώστε με αφορμή την Ελλάδα να ανοίξει η συζήτηση για την "αξιοπιστία" των οίκων αξιολόγησης, και έτσι να γλυτώσουμε από την "τιμωρία" της ΕΚΤ...
αλλά αυτά είναι δικές μου υποθέσεις.

Ιδιοκτησία των Πνευματικών Έργων και Επιβολή Τεχνητής Σπάνης για την Ανταμοιβή των Δημιουργών τους

2009-12-15T14:27:00.003+02:00

>Πως σχολιάζουμε τώρα όλοι οι διαδικτυακοί την αγωνία του συγγραφέα που δεν πληρώνεται για την δουλειά του;

Χωρίς ενοχές απαντάμε πως δεν θα πρέπει να βλάπτεται η κοινωνία για να ικανοποιηθεί το δικαίωμα στην αποζημίωση που διεκδικεί μια ομάδα.

Πχ ad absurdum, και οι κλέφτες, σαν κοινωνική ομάδα, θα μπορούσαν να ζητάνε λιγότερα ρίσκα και μεγαλύτερες (κλεπτ)αποδοχές.
Θα τους ικανοποιούσαμε?
Άρα πάντα λογαριάζουμε την προσφορά ή τις ζημιές στη κοινωνία πριν αποφασίσουμε την επιβολή νόμων για το όφελος μιας ομάδας.

Αυτό λοιπόν που (θα έπρεπε να) μας ενδιαφέρει σαν κοινωνία είναι να να παράγονται πνευματικά έργα.
Αν η ανταμοιβή των παραγωγών είναι ένα μέσο για αυτό το σκοπό,
ας μπει και αυτό στη "ζυγαριά".

Αλλά είναι αλήθεια απαραίτητη η νομικά επιβολή της ανταμοιβής των δημιουργών για την παραγωγή καλλιτεχνικών έργων,
και μάλιστα με τίμημα τον αποκλεισμό της κοινωνίας από το έργο τους?

* Μήπως άλλα μοντέλα "ανταμοιβής" δίνουν καλύτερη λύση σε αυτά που ζητάνε οι εκδοτικές μεγαλοεταιρίες (μέσω των δημιουργών)?
(πχ χορηγίες, διαφημίσεις)

* Μήπως το internet με το μοντέλο του ελεύθερου λογισμικού και τους *αφιλοκερδώς* συνεισφέροντες προγραμματιστές του,
μας δείχνει ότι είναι δυνατή η δημιουργία μεγάλης-κλίμακας στη κοινωνία χωρίς την επιβολή τεχνητής "σπάνης" των έργων για την ανταμοιβή των δημιουργών?

* Μήπως θα έπρεπε να πληρώνουν όσοι εκμεταλλεύονται εμπορικά τα έργα (πχ ΜΜΕ, χώροι διασκέδασης)
όσοι δηλαδή αντλούν κέρδη από αυτά, και όχι το κοινό, που μέσα του περιλαμβάνει και εν δυνάμει νέους καλλιτέχνες που θα μεταπλάσσουν το καλλιτεχνικό υλικό σε κάτι νέο?

* Μήπως η οικονομική πλευρά του θέματος των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας στα πνευματικά έργα μας αποκρύβει τα σημαντικότερα ζητήματα λογοκρισίας και ελευθερίας?

Επομένως θα πρέπει να βρεθεί μια χρυσή τομή ανάμεσα στο φυσικό μας δικαίωμά μας να αντιγράφουμε και να μοιραζόμαστε τα εργαλεία μας, τις εμπειρίες και τις αναμνήσεις μας από τη μία,
και στον ανάγκη να αμείβονται οι δημιουργοί για να συντηρείται η πνευματική δημιουργία στο κόσμο.

Εξάλλου, η πραγματικότητα συχνά δείχνει σε άλλη κατεύθυνση από αυτή που κοιτάει ο Ν. Παπανδρέου:
Εν μέσω της όξυνσης της δήθεν "πειρατείας", το Hollywood έκανε νέο ρεκόρ τζίρου!
http://torrentfreak.com/damned-pirates-hollywood-sets-10-billion-box-office-record-091211/

Η πορεία χτυπήθηκε, γιατί η "πορεία" μας δεν είχε μνήμη

2009-12-06T21:46:00.004+02:00

Η πορεία ήταν γεμάτη..., μα χτυπήθηκε βάναυσα.

Σήμερα πληρώνουμε το περσινό λάθος στρατηγικής του "Δεκέμβρη",
όταν είχαμε την ηθική στήριξη να ζητήσουμε και να πετύχουμε τη κατάργηση των ΜΑΤ και την δίωξη των φιλο-ναζιστών δεξιών αστυνομικών.

Αντί τότε να βγούμε μαζικά με το σύνθημα
«κατάργηση των ΜΑΤ», και
«Να απο-Χουντοποιηθεί η αστυνομία»,
διχασθήκαμε στο μήπως έπρεπε να επικεντρωθούμε στο να φύγει η τότε Κυβέρνηση
(αυτό το ζήταγαν κυρίως οι οργανώσεις με τα "κουκιά").

Και ανταυτού, μας ήρθαν οι Δελτάδες,
και μετά ήρθε νικηφόρο και άνετο το ΠΑΣΟΚ,
και τους υιοθέτησε, και τους ενίσχυσε,
ενώ εμείς ξεχάσαμε το προφανές:
Πως δεν γίνεται να συνεχίσουμε ως Πολιτεία να έχουμε μια Αστυνομία που δεν αντιπροσωπεύει τη σύνθεση της Κοινωνίας μας!

Γιατί δεν μπορεί να υπάρχουν τόσοι θαυμαστές της Χούντας και του τρομο-Κράτους της Δεξιάς ανάμεσα στους συμπολίτες μας, τουλάχιστον όσοι υπάρχουν στα σώματα καταστολής διαδηλώσεων Δ, Ζ και ΜΑΤ.

Βέβαια τίποτα δε έχει κριθέι ακόμη.
(ίσως ούτε ακόμη και το θεμελιώδες ερώτημα του αν έχει τελειώσει η εποχή των "Μεγάλων Στρατηγικών" για τον απελευθερωτικό κοινωνικό μετασχηματισμό)

Ο Υπερασπιστής της Κούνεβα, ο Χρυσοχοΐδης!

2009-11-09T13:15:00.005+02:00

Τελικά σήμερα παραχωρήσανε το σπίτι στη μητέρα της Κούνεβα ως αποζημίωση, αφού αναγνωρίζεται ο κουβάς με το βιτριόλι που ρίξανε στη κόρη της ως εργατικό ατύχημα.

Μήπως όμως έπρεπε να αναγνωριστεί ως θύμα τρομοκρατικής ενέργειας, και να αποζημιωθεί ως τέτοιο?
Γιατί, αλήθεια, σε τι άλλο να σκόπευαν οι δράστες εκτός από το να τρομοκρατήσουν τους αγωνιζόμενους εργάτες σαν τη Κούνεβα?

Μήπως εδώ βλέπουμε έναν Υπουργό που επί των ημερών του η δικαιοσύνη φοβήθηκε να αναγνωρίσει την αμιγώς πολιτική διάσταση των εγκλημάτων της 17Ν,
να φοβάται να αναγνωρίσει την καθημερινή τρομοκρατία στην πιο απειλητική εκδοχή της,
σε αυτήν που πραγματικά απειλεί όλους εμάς στη *βάση* της κοινωνίας, και όχι τους ηγεμόνες μας?

Και μήπως τελικά ο εμπνευστής των αποτυχημένων και εξοργιστικών επιχειρήσεων σκούπας στα Εξάρχεια καταφέρνει να ξεγλιστρήσει με το "παράσημο" του «υπερασπιστή των αδυνάτων», δηλώνοντας θεατρικά «Αναλαμβάνω προσωπικά την υπόθεση Κούνεβα»?

Ο Αυτιάς παντού, ανοιχτά αυτιά πουθενά!

2009-10-20T13:31:00.004+03:00

Όλοι ασχολούνται με τη ξεφτιλιστική κομπίνα "ενημέρωσης" της ομάδας πρωινάδικου του Αυτιά,
και κανείς με το ότι 8 διαδηλωτές που συνελήφθησαν σε άσχετο τόπο, σε μεταγενέστερο τόπο, και τους πήγαν με το κακούργημα της κουκούλας, και ενώ εκείνη τη μέρα έβρεχε!

Φυσικά βρέχει-δεν βρέχει, η συλλογική τιμωρία που προβλέπει ο ιδιώνυμος αυτός νόμος ενδέχεται να επιτυγχάνει τον στόχο του, να αποτρέπει δηλαδή τη διαμαρτυρία των πολιτών.

Η άνοδος του ΚΚΕ

2009-10-03T09:35:00.003+03:00

Εκτός από τις αγκυλώσεις της Δογματικής Αριστεράς, τα κηρύγματα του ΚΚΕ είναι πολύ πιο κοντά στον τυπικό Έλληνα από όσο νομίζει ο ίδιος.
Το ΚΚΕ λέει: «Ψήφισέ μας και ας μην μας πιστεύεις», και συμπληρώνει πως «ΚΚΕ δυνατό, [ίσον] λαός δυνατός».
Αυτό που πρακτικά λέει είναι «ψήφισέ μας, και πήγαινε σπίτι ήσυχος...θα αγωνιστούμε εμείς για σένα μετά».

Δηλαδή πρόκειται για ένα τυπικότατο κόμμα του κοινοβουλευτισμού, της αντιπροσώπευσης και της διαμεσολάβησης.
Και μάλιστα οι δομές του είναι ακριβώς κατάλληλες για τέτοιου είδους "ανάθεση" - εξάλλου αρκετές από αυτές επιβάλλονται από τα λενινιστικά δόγματα του Κόμματος Νέου Τύπου και του Δημοκρατικού Συγκεντρωτισμού που αποσκοπούν στην δόμηση οργανισμών ικανά εξουσιαστικών και ιεραρχικών (συγκεντρωτικών) ώστε να αναλάβουν το Κράτος στη μετά της επανάστασης εποχή.
Φυσικά, με εξαίρεση της Δικτατορίας του Προλεταριάτου, σχεδόν κανείς μη-κομμουνιστής δεν έχει ακούσει καν αυτά τα δόγματα, και συνεπώς οι περισσότεροι έχουν μόνο μια ασαφή ιδέα, στηριγμένη κυρίως στην αποτυχία του Σοβιετικού Πειράματος, για το λόγο που απεχθάνονται το ΚΚΕ.

Ταυτόγχρονα, η δυτικές κοινωνίες, αν και έχουν αντιφασιστικά μιμίδια - αφού ήταν σε αυτές που πρωτορίζωσε ο φασισμός - δεν έχουν μιμίδια έναντι του μπολσεβικισμού, παρεκτός της ανοσίας που προσφέρουν τα προηγούμενα, του αντιφασισμού.

Επιπλέον, η άνοδος των κομμάτων είναι ανορθολογική, και συμβαίνει κύρια με κριτήρια κοπαδιού, «επειδή κι άλλοι αυτό ψήφισαν», «επειδή έχει ρεύμα» όπως πχ συνέβη με τη δημοσκοπική έκρηξη του Συνασπισμού κατά το φθινόπωρο πριν το Δεκέμβρη.

Εξάλλου, οι πυραμιδικές οργανώσεις τύπου ΚΚΕ, όπως και η εκκλησία, αργούν να πεθάνουν, και η ιστορική του αντοχή λειτουργεί προσθετικά για τον προσηλυτισμό ακόμη περισσότερων οπαδών σε αυτές.

Υποστηρίζω εδώ εντέλει πως σε μία ξαφνική στροφή της κοινωνίας όπως η σημερινή, λόγω της Κρίσης, ή του μεταναστευτικού ρεύματος, ενδέχεται πολύς κόσμος, ενισχυμένος και από το sheep-effect(R), να καταλήξει να ψηφίζει ΚΚΕ επειδή αποζητάει μια κάποια τελική λύση.

Μα τι λέει ο τεντές? Ούτε να βρίζουμε δε θα μας επιτρέπετουν?

2009-09-30T01:28:00.002+03:00

Μα είναι σοβαροί αυτοί οι δικαστές μας?

Δηλαδή μέσα σε μία νύκτα θα μεταφέρουμε το μοντέλο των εφημερίδων και του κουτσομπολιού της γειτονιάς
*αυτούσιο* στο διαδίκτυο???
Που είναι η προστασία του ανώνυμου και του ψευδώνυμου λόγου?
Που είναι οι επιβαρυντικές διατάξεις για τα κακουργήματα μόνο?

Με μία μονοκοντυλιά βουτάμε στην ποινικοποίηση του διαδικτυακού λόγου?

Καταρχήν, αυτά τα ζητήματα έπρεπε να τα αποφασίζε η βουλή, οι ένορκοι, ο λαός!
Άντε οι "ανεξάρτητες αρχές".
Όχι όμως οι εισαγγελείς!
(Τι έγινε, ήρθε η Χούντα ξανά?)

Ειδικότερα, έχουν συνειδητοποιήσει οι άσχετοι δικαστές και εισαγγελείς πως στο ελληνικό διαδίκτυο καθημερινά δημοσιεύεται από όλους μας τέτοιος όγκος πληροφορίας που περίπου ισοδυναμεί με αυτό που εκδίδουν όλες της ελληνικές εφημερίδες μαζί στη διάρκεια του χρόνου?

Έχουν σκεφτεί πόσα υβριστικά δημοσιεύματα, ή το κυριότερο, που μπορεί να *θεωρούνται* ως τέτοια, θα υπάρχουν ανάμεσά τους?

Δηλαδή ζητάει ο εισαγγελέας (και χαίρονται σίγουρα οι δικηγόροι και δικαστές...)
ο καθένας να μπορεί να μηνύει το καθένα - όλοι εναντίον όλων, κι όποιος αντέξει.

Η αλήθεια πάντως δεν θα αντέξει.
Ετοιμαστείτε για επέλαση του φασισμού φορείς του οποίου θα είμαστε...εμείς!

Χρειάζεται να πούμε ΟΧΙ στη "δημοκρατία" των δικηγόρων και των δικαστηρίων του λόγου,
αλλά των ρητόρων.

Πραγματικά όμως δεν ξέρω πως να ευαισθητοποιήσω του πολίτες για αυτή τη λαθροχειρία που γίνται πάνω στις ελευθερίες μας.
Κανείς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για αυτά - μόνο λεφτά, ηδονή, δόξα και εξουσία - τα υπόλοιπα είναι για τους "τρομοκράτες" υποθέτω...

Ο Πολάνσκι να μην εκδοθεί - το ίδιο να ισχύσει και για τους ανώνυμους

2009-09-28T13:09:00.004+03:00

Γιατί να κινητοποιούνται οι "διάσημοι" μόνο για την περίπτωση της έκδοσης του Πολάνσκι στις ΗΠΑ,
και να μην κάνουν το ίδιο και για τις περιπτώσεις των ανώνυμων?
Είναι άδικο να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Για να είμαστε δίκαιοι, θα έπρεπε να καταργηθούν οι νόμοι της απρόσκοπτης απέλασης ανάμεσα στα Κράτη,
ώστε να επαναθεσμιστεί το καταστρατηγημένο δικαίωμα στη εξορία.

Προγράμματικές δηλώσεις για την Πληροφορική

2009-09-27T21:16:00.009+03:00

1) Βάζω εδώ τα προγράμματα σχετικά με την πληροφορική του ΠΑΣΟΚ:
http://www.sepe.gr/files/pdf/sepenews/sepe30_pdf/gr/papandreou.pdf
καθώς και το πλήρες κείμενο της "Ψηφιακής Δέσμευσης" του ΠΑΣΟΚ.

2) του ΣΥΝ:
http://syn09.wordpress.com/2009/04/11/%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CE%BA%CF%84%CF%85%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CE%BD%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%B7-%CE%B8%CE%AD%CF%83%CE%B7/

Ώστε μετά να βρίζω με στοιχεία!

Message Passing & Distributed Entities

2009-09-25T14:30:00.008+03:00

I find the combination of the next 2 patterns for software systems extremely elegant:
1) the Message Passing, and
2) the maintenance of Distributed Entities by the former.

They have been em employed in (at least) the following:

Erlang Actors
Mikrokernels
Qnix
JNI
Java Spaces
3d virtual reality applications (FPS games)
[edit 30-Sept-2009]Google-wave.

I think its the later that would become the killer-application of all times!

Τα Ντιμπειτ ως κατάλοιπο της Πολιτικής Αντιπαράθεσης

2009-09-21T15:20:00.003+03:00

Αναφερόμαστε συχνά στα Ντιμπέιτ απαξιωτικά, όπως και στις εκλογές στο σύνολό τους,
ως θεσμούς που αναπαράγουν το υπάρχον διασφαλίζοντας την συνέχιση των ανισοτήτων και των αδιεξόδων της κοινωνίας μας.

Σε μια πιο μερική αντιμετώπιση, μήπως όμως μας διαφεύγει ότι τα Ντιμπέιτ, όπως και τα Κοινοβούλια, όντας και τα δύο αναπαραστάσεις μιας πάλης,
* των μονομάχων αρχηγών στη μία περίπτωση,
* των τάξεων στη δεύτερη,
καταφέρνουν μέσω της προφανούς αντιπαράθεσης της ρητορικής τους ικανότητας, να μας προιδεάζουν υπόρρητα, αν μη τι άλλο, τουλάχιστον για τη ικανότητα των συμμετεχόντων να ελίσσονται ανάμεσα τα μελλοντικά αναπάντεχα και επείγοντα προβλήματα που θα τους ανακύψουν ως αρχηγοί, πλέον, του Κράτους μας?

Δηλαδή διαβεβαιωνόμαστε με κάποιο θεαματικά διεστραμμένο τρόπο πως ο αρχηγός του τάδε κόμματος, και το κόμμα καθεαυτό, έχουν τα προσόντα για να ανταπεξέλθουν σε μία Κρίση, ανεξάρτητα της πολιτικής τους θεώρησης!

Επιπλέον οι θεατές (δηλ. ο λαός), έχοντας κατουσίαν ενστερνιστεί την αμιγώς αναρχκή άποψη πως κάθε κυβερνητικός ρόλος είναι κατουσίαν δεξιός,
και πως η άσκηση μιας κρατικής εξουσίας συνιστά πάντα έναν πόλο συντήρησης,
απορρίπτουν τις αριστερές φανφάρες και υποσχέσεις και κοιτάν κατευθείαν στο ψητό,
στα "αντανακλαστικά" του ηγέτη.

Εξάλλου, σε μία απολιτίκ πολιτική σκηνή όπως η σημερινή, το μόνο νόημα που βρίσκουν οι τηλεθεατές στην εκλογική αντιπαράθεση είναι μήπως διαγνώσουν στους ηγέτες τον εαυτό τους,
να ταυτιστούν δηλαδή μαζί τους και να νιώσουν πως στα μελλοντικά προβλήματα οι δεύτεροι θα αντιδράσουν όπως οι ίδιοι (οι εαυτοί των πρώτων).
Και αφού στο καθεστώς μας δεν περιλαμβάνεται κανένας ουσιαστικός θεσμός ελέγχου της κυβέρνησης, οι ψηφοφόροι-τηλεθεατές επιλέγουν προληπτικά τον ηγέτη που μοιάζει περισσότερο σε αυτούς,
ελπίζοντας πως αυτός θα κάνει τα λιγότερα λάθη και θα αποκλίνει λιγότερο από τις ,ανύπαρκτες εξάλλου, δεσμεύσεις πολιτικής, λόγω ιδιοσυγκρασίας.

Η διαμάχη διεξάγεται πλέον με όρους “πολιτικών” γονιδίων και ψυχαναλυτικών καταβολών, παρά συνειδητών επιλογών και πολιτικού προγράμματος.

Τελικώς υποστηρίζω πως στην θεαματικά ανεστραμμένη, μεσολαβητική-αναθετική, διαμερισματοποιημένη, αλλοτριωτική και απο-πολιτικοποιημένη κοινωνία μας,
το ντιμπέιτ αποτελεί τον εναπομείναντα πυρήνα της όποιας πολιτικής αντιπαράθεσης.
Και καλά θα κανουν οι τηλεθεατές να βρίσκονται εκεί (μπροστά στο το γυαλί).

Η Λαίλαπα της Δεξιάς δεν κοπάζει ούτε εν μέσω εκλογών

2009-09-18T20:48:00.006+03:00

Αλήθεια, τα μέσα στην φετινή εκλογική απάθεια ασχολείται κανένας με τα πολιτικά "εγκλήματα" που συνεχίζει να διαπράττει η χειρότερη κυβέρνηση της Δεξιάς μετά τη Χούντα των...δεξιών συνταγματαρχών?

* Ψηφίζουν στο ευροκοινοβούλιο ενάντια στην προστασία και την εξολοκλήρου αναδάσωση των καμμένων δασικών εκτάσεων:
http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=83321

* Παρατείνουν για άλλα 20 χρόνια το άνοιγμα των Ατομικών Φακέλων Πολιτικών Φρονημάτων:
http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1080240

Τουλάχιστον μπράβο τους που είναι σταθεροί στις πολιτικές του πεποιθήσεις!

Ασφαλιστικά Ταμεία vs Corporations

2009-08-05T18:45:00.004+03:00

Την πίστη μου πως ο έλεγχος των αγορών μέσω των ασφαλιστικών μας ταμείων είναι εφικτός δεν την έχω γράψει.

Την έγραψε όμως έξοχα ο Greek Rider:
http://greekrider.blogspot.com/2009/02/blog-post_14.html

Η σχέση μου με τα της Οικονομίας

2009-08-04T15:06:00.009+03:00

Σήμερα διάβασα την επισκόπιση του βιβλίου "Ημιμάθειας Εγκώμιο" από τον διαδικτυακή μου συμπάθειά, τον Greek Rider,
και ξαναδιάβασα ένα περσινό μου PM σε ένα forum
τα οποία νομίζω πως μαζί περιγράφουν αρκετά καλά την σχέση μου με τα της οικονομίας:

«Καταρχήν οι απόψεις μου για την οικονομία δεν είναι θέσφατα, δηλαδή η οικονομία δεν λειτουργεί επακριβώς έτσι, και ενίοτε δεν λειτουργεί καν έτσι.
Και η δική μου αφήγηση είναι μια ακόμη, όμως πιστεύω πως σου άρεσε επειδή δείχνει να εξηγεί μηχανιστικά ορισμένες σχέσεις χωρίς να χάνει το όλον.

Και αντίθετα από ότι θα περίμενες, αυτό (το να μην χάνεις το όλον δηλαδή) δεν είναι συνηθισμένο!

Σήμερα, (και πάντοτε) με την οικονομία ασχολούνται 3 ειδών άνθρωποι, θα έλεγα:
1) Οι πλούσιοι (χρηματιστές, μεγάλοι έμποροι, βιομήχανοι)
2) Οι Αρχηγοί (Τραπεζίτες, Υπουργοί)
3) Οι Οικονομολόγοι.

Και οι τρεις *δεν* έχουν κίνητρα ώστε να κάνουν *συνεκτικές* αφηγήσεις:

1) Οι πλούσιοι, επειδή "η γνώση είναι χρήμα" και τελικά η δική σου γνώση θα πάει ενάντια στα δικά τους χρήματα (δεν μπορεί όλοι να κερδίζουμε!)

2) Οι Αρχηγοί, γιατί αν δεν ξέρουμε, δεν μπορούμε να τους κρίνουμε για τα λάθη τους,
πχ το '80-'90 λέγανε "ιδιωτικοποιήστε τα όλα", τώρα λένε "ο κρατισμός θα μας σώσει",
πότε τελικά λένε το σωστό?

3) Οι οικονομολόγοι, μάλλον από ματαιοδοξία, και όχι όλοι, θέλουνε να λένε μόνο αυτοί το "παραμύθι", και πολύ συχνά ούτε αυτοί τα ξέρουν καλά, λόγω της υπερ-εξειδίκευσής τους.

Το θέμα είναι ότι όλα αυτά τα ανακάλυψα καθώς ξεκινούσα το "οικονομικό ταξίδι" μου, θα έλεγα πριν 10 χρόνια, περίπου 25 χρονών, "αιώνιος", τότε, φοιτητής πολυτεχνείου (Η/Μ) με ενασχόληση με τα κοινά, αριστερός.

Οι λόγοι που πήρα την συνειδητή απόφαση να μαθαίνω οικονομία (όχι οικονομικά, ακόμη δεν ξέρω) ήταν 2:
α) Παρατηρούσα ότι στις οικονομικές σελίδες των εφημερίδων διάβαζα πολλά παραλλειπόμενα (πχ ότι δεν θα δωθούν αυξήσεις επειδή το 'πε ο πρόεδρος του ΣΕΒ), και γενικά τα νέα
Ι) ήτανε "αφιλτράριστα" (δεν εξυπηρετούσαν κομματικές σκοπιμότητες) και
ΙΙ) προηγούντουσαν μερικούς μήνες (πχ ξέραμε ότι θα πάρουμε το C4I στους ολυμπιακούς επειδή η Siemens προσελάμβανε υπαλλήλους στην Ελλάδα),

β) παρατηρούσα πως υπήρχε ένα "κενό" σε ο,τι αφορούσε τα οικονομικά στα φοιτητικά σχήματα, δεξιά και αριστερά, μια υστέρηση σε αναλύσεις,
ενώ πχ ανέλυαν τον Σαμαρά, τον Αβραμόπουλο, τους Αμερικάνους, τους Τούρκους, τα πτυχία και τα εργαστήρια,
ποτέ δεν λέγανε κάτι για τα επιτόκια, τα ελλείμματα και το νόμισμα (τότε σε δραχμές) πέρα από τα τετριμμένα, "δώστε λεφτά για τη παιδεία", "όχι στους εξοπλισμούς", κτλπ.
Δηλαδή μια ετερόνομη στάση, πως άλλοι φροντίζουν για αυτά, οι "μεγάλοι" που ξέρουν, και άλλα τέτοια.

Τώρα για το (β), δεν θυμάμαι, έχουν περάσει 10 χρόνια, το σκέφτηκα μόνος μου ή με επηρέασε ένα βιβλίο του Jeremy Rifkin (του ψάχνω...ίσως είναι το "End of Work"...μπορεί άλλο) το οποίο υποστήριζε ανάμεσα σε άλλα, πάνω-κάτω, πως η οικονομία είναι εύκολη!
Και πως η οικονομία πρέπει να είναι μέρος της ενασχόλησής μας, όπως το δίκαιο, η φιλοσοφία, η πολιτική και η τέχνη, ο έρωτας, και τα ταξίδια, κτλπ.
(το τελευταίο μπορεί και να είναι εντελώς δικό μου :-)

Βασικά τότε ('90) παίζονταν το θέμα με τα "ελλείμματα" (maastricht) και με το πως αν τα περιορίζαμε, θα πηγαίναμε κόντρα στις συμβουλές του Keynes,
και άλλα τέτοια.

Ποιος ήταν ο Keynes και γιατί οι συμβουλές του ήταν τόσο σημαντικές?

Ε, έμαθα τι ήταν οι "κλασικιστές":
Δες Adam Smith, με τον πλούτο των Εθνών, όσο διαβάζω από εδώ κι από κει για αυτά που είπε (δεν έχω διαβάσει τίποτε από το πρωτότυπο, αλλά μάλλον θα το κάνω κάποτε) τόσο πείθομαι πως ήταν αριστερός και πως οι καπιταλιστές απλά υιοθέτησαν την ανάλυσή του σαν ανάχωμα στον Μαρξ, επειδή έπρεπε κάτι να λένε.

Έπειτα έμαθα για την Κρίση του '29, και πως ο Keynes πρότεινε στο κράτος να αποκτήσει(!) ελλείμματα ώστε βάζοντας μπροστά την αξιοπιστία του να δανειστεί και να πληρώσει τους πολίτες του (μέσω δημόσιων έργων) ώστε να πάρει μπρος η οικονομία

Παράλληλα ξανάκουσα αυτό που μου έλεγε ο καθηγητής των μαθηματικών μου στην 3η λυκείου ο οποίος έπαιζε από τότε, το '90, στο χρηματιστήριο, πως ουσιαστικά "ο πόλεμος είναι η ασπιρίνη της οικονομίας", δηλ. πως αυτή σταμάτησε τελείως τις συνέπειες της κρίσης του '29.

Τέλος ο Rifkin με έμαθε κατηγορώντας τους, ποιοι είναι οι Νεο-κλασικιστές, (δες Hayek, διάβασα λίγο ένα "προπαγανδιστικό" του βιβλιαράκι για τους φοιτητές των μεγάλων σχολών το '50(?) μου άρεσε, έλεγε μερικά απλά πχ ότι το πλαφόν στην τιμή του γάλατος ή το δελτίο δεν βοηθάει αλλά στην πραγματικότητα επιτείνει το πρόβλημα αφού τελικά μειώνεται η παραγωγή λόγω εξάλειψης του κινήτρου του κέρδους στους παραγωγούς)

Φυσικά ο Rifkin τους κατηγορούσε ότι στο πίσω μέρος του μυαλού τους έχουν "καποια ρυθμιστική αρχή" για ό,τι δεν είναι κερδοφόρο, πχ υποδομές, δρόμοι μπροστά στο σπίτι μας, antitrast regulation, litigations, μέχρι κι ασφάλειες.

Το ίδιο κατέληγαν και κάποια βιβλία του Τσόμσκι σχετικά με την οικονομία, που επίσης τα θεωρώ σαν τα βασικά στυλώματα στην απόπειρά μου να διαμορφώσω προσωπική άποψη για τα οικονομικά.

Γενικά πλέον δεν θυμάμαι, αλλά θα σου ξαναπρότεινα Τσόμσκι, έχει πει καταπληκτικά πράγματα, πχ εκεί που μιλάει για την ιατρική έρευνα από τις φαρμακευτικές εταιρίες και πόσο εσφαλμένη αντίληψη έχουμε υποστηρίζοντας την ιδιωτική πρωτοβουλία στην προκειμένη περίπτωση.

Εντύπωση πάντως μου είχε κάνει και ένα από τα βιβλία του Galbraith, δεν θυμάμαι πολλά, αλλά νομίζω έλεγε πως η οικονομική δύναμη προερχόταν από την γνώση των πολιτών της οικονομίας(!) μια εναλλακτική αυτοαναφορική περιγραφή του πλούτου των εθνών.
(τότε δε ήξερα πως ήταν η βασική επιρροή του Α.Παπανδρέου)

Φυσικά όλα ήρθαν και έδεσαν όταν ανακάλυψα τον Καστοριάδη.
Τρομερός τύπος, έχει steep learning curve γιατί χρησιμοποιεί τις υπάρχουσες ελληνικές λέξεις με νέα νοήματα.
Αν όμως έχεις υπομονή θα δεις ότι τα νοήματά του είναι πιο σφιχτά και άρα αν τα υιοθετήσεις, γίνεσαι πιο παραγωγικός σε ιδέες.
Στο οικονομικό, υποστηρίζει, ανάμεσα σε πολλά άλλα, πως η Πολιτική προηγείται της Οικονομίας.
Θυμίζω πως η δοξασία για το "αόρατο χέρι της αγοράς" υπονοεί το ανάποδο...
Πχ ένα 5ετές πλάνο λέει πως ένα μεγάλο φράγμα δεν αποδίδει, όμως σε ένα 30ετές γίνεται εφικτό.
Τι χρόνο θα επιλέξουμε?
(αυτό είναι καθαρά πολιτική απόφαση με feedback μόνο από τις αγορές)
Δοκίμασε την "Άνοδο της Ασημαντότητας" για αρχή, μικρές συνεντεύξεις για πολλά διαφορετικά θέματα.

Τέλος, σχετικά με τους "κλασσικούς" θα σου πω πως δεν έχω διαβάσει παρά ελάχιστο απευθείας από το Μαρξ.
Μην υποτιμάς όμως μιαν άποψη επειδή αναφέρεται σε αυτόν.
Ναι, έγραψε το Κομμουνιστικό Μανιφέστο και εκεί μίλαγε για την Δικτατορία του Προλεταριάτου αλλά *μόνο* εκεί.
Μερικές ιδέες του όπως πχ η Υπεραξία είναι must και όλες οι ορθόδοξες οικονομολογικές θεωρίες χρειάζεται πάντα να την αντιμετωπίσουν.

Σε πιο προσωπική βάση, νομίζω ότι πρέπει να αναφέρω και τον Χασαπογιάννη, τον τότε καθηγητή οικονομικής έδρας στο ΠΠατρών, που όντως βαθιά κομμουνιστής (και πολλά άλλα) δεν ντρεπόταν να μας διδάσκει την έννοια του κεφαλαίου, των τραστ, την διαφορά στα ιστορικά οικονομικά συστήματα (μέχρι τότε αντιμετώπιζα τη λέξη "καπιταλισμός" ως βρισιά από τους κομμουνιστές).
Φυσικά κάναμε λίγο αποσβέσεις, νόμους αγοράς και ζήτησης και μερικά άλλα διαγράμματα οριακού...κάτι...δεν είχαν πολύ σημασία, αν χρειαστεί τα φρεσκάρεις άμεσα.

Και επειδή όλα αυτά τα μαθαίναμε μέσα στο πολυτεχνείο, μου έδωσαν την εντύπωση πως είναι "προσιτά",
και πως απλά οι οικονομολόγοι βγάζουν τα μοντέλα αλλά το να τα ξέρεις και να παράγεις τους δικού σου "νόμους" είναι εφικτό.

Επίσης με είχε επηρεάσει το ρητό "ακολούθα το χρήμα" για να βρεις ότι ψάχνεις, πχ:
Γιατί φτιάχτηκε η ΕΕ?
Για να στηρίξει την αγροτική πολιτική των κεντρικών χωρών Γαλλία, Γερμανία, και συνεπώς το 80% του ecofin (ουσιαστικά έτσι λέγεται ο προϋπολογισμός της ΕΕ, από το συμβούλιο των υπ. οικονομίας που τον παράγει) πηγαίνει για τη γεωργία! (το '90)

Σου 'πα φίλε mike πως διάβαζα και τις οικονομικές εφημερίδες.
Τότε μου άρεσε ο επενδυτής, επειδή έγραφε ο Ν. Φελέκης κανονικές αφηγήσεις της πραγματικότητας,
Ακόμη το κάνει καλά.
Αργότερα βρήκα την Ζέτα Ζήκου, της καθημερινής, έμαθα πρώην Α/συνέχεια(?) που γράφει πρώτη σελίδα κάτω-κάτω.
(Πολλοί απενοχοποιημένοι αριστεροί έχουν και πολύ δυνατή σκέψη στα οικονομικά ακριβώς επειδή δεν καπελώθηκαν από το σύμπλεγμα που περιγράφω στην αρχή, λόγω ακριβώς της επαναστατικότητάς τους.)
Βρες τους δικού σου ώστε να χτίσεις το δικό σου μηχανισμό να αντλείς μηνύματα από τις εφημερίδες.

Όταν ανακάλυψα τον economist είχα καλύψει σε μεγάλο βαθμό την ανασφάλειά μου ότι "ουφ, δεν ξέρω τι δεν ξέρω!".
Πχ έμαθα για την κινητικότητα του κεφαλαίου, την βασιλεία 1 και 2 και την αξία (ή απαξία) που έχουν οι μεταπολεμικοί οικονομικοί οργανισμοί (ΟΑΣΕ, ΔΝΤ Παγκόσμια Τράπεζα) και κατάλαβα ότι δεν σημαίνει και πολλά περισσότερα η παγκοσμιοποίηση, ιδιαίτερα αν προσθέσεις και πολλά κομπιούτερ :-)
Ταυτόγχρονα είχα ευκαιρία να παρακολουθώ πως μεταχειρίζονται τα επιτόκια, τους πληθωρισμούς, τις ισοτιμίες,
ακόμη και τώρα δεν τα ξέρω, αλλά καταλαβαίνω πως και εκείνοι δεν τα ξέρουν εντελώς, γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει απόλυτοι νόμοι σε τέτοια μεγέθη.

Τελειώνοντας θα έλεγα να διαβάσεις εγκυκλοπαιδικά για τον πληθωρισμό, είναι SOS, είναι και μάλλον από τους λίγους "φυσικούς νόμους" στην οικονομία,
λίγο για τα ιδρύματα/θεσμούς ΔΝΤ, ΠΠ, Bretton Woods(καταργήθκε και αντικαταστάθηκε από το FIAT Money) και γενικότερα τον Β ΠΠ (πόλεμος πατήρ πάντων γαρ) και τσουπ....αυτό ήτανε!
Πλέον θα μπορείς να καταλάβεις τι μαλακίες (ή αν) έλεγε ο Γκαργκάνας (προηγούμενος διευθυντής της ΤτΕ)

Εντέλει προτείνω να μην διαβάζουμε βιβλία για να απαριθμούμε τους τίτλους τους ώστε να αποστομώνουμε τους συνομιλητές μας, αλλά για να δοκιμάζουμε και να καταρρίπτουμε τις εικασίες μας, στήνοντας τις επόμενες.
Δεν έχει σημασία αν θυμάσαι το τίτλο αλλά αν άλλαξε κάτι στις απόψεις σου, αν προστέθηκα ή αναιρέθηκε κάτι!

Πάντως, όπως είδες, ούτε έχω σπουδάσει οικονομικά ούτε είμαι αυθεντία.
Αλλά επιμένω, δεν είναι του πεταματού αυτά που λέω.

Και συγνώμη για το μάκρος...

Καλό βράδυ.»

Enterprise Software

2009-06-30T18:37:00.009+03:00

Συμπεράσματα από σύγκριση free και enterprise πακετων:

Enterprise Software: Λογισμικό για άσχετους χρήστες οι οποίοι θέλουν και να αποποιούνται των ευθυνών τους - πάντα θα φταίει κάποια deiva.corp. που στηρίζεται στον server από την tade.inc - όχι εμείς!

Και συχνά όταν αγοράζεται το enterprise software αυτό γίνεται κάτω από πίεση χρόνου ή απλά λόγω οικονομίας,
οπότε και φυσικά δεν υπάρχει χρόνος να σχεδιαστεί η ένταξή του στην υπάρχουσα υποδομή.
Βλέποντας και κάνοντας δηλαδή...

Και οκ, πες το enterprise σύστημα είναι δυνατό και δεν έχει κρυφά προβλήματα.
Αλλά στέκεται από μόνο του?
Δεν θέλει συστήματα παρακολούθησης?
Load-balancing front και back-ends?
Cluster provisioning? Virtualization?
Integration με παλιότερα συστήματα και πρωτόκολλα?
Αρχιτεκτονικό σχεδιασμό και αρχειοθέτηση αυτου?

Α, ξέχασα, αυτά πουλιούνται ξεχωριστά.

Είναι σαν να τρέχαμε να αγοράσουμε το νέο κινητήρα της Ferrari αλλά χωρίς το σασί, ηλεκτρικά και υδραυλικά, καθίσματα και τιμόνι.
Ούτε λόγος βέβαια για test-drive - αυτό είναι μόνο είναι για τα "πρωτόγονα" open-source πακέτα.

Αλλά σβολώνει το εργαλείο λέμε (άμα τρέξει...)

Δεύτερη επίθεση στο Habeas Corpus από την ίδια κυβέρνηση

2009-06-24T15:26:00.004+03:00

Μετά την άρση του τεκμηρίου της Αθωότητας για τους κατηγορούμενους για παιδεραστία,
το προτεινόμενο σήμερα νομοσχέδιο για τους μετανάστες περιέχει μια ανάλογη διάταξη:

«Αδιακρίτως και συλλήβδην μπορεί ένας αλλοδαπός να θεωρηθεί επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια,εάν ασκηθεί ποινική δίωξη εις βάρος του για αδικήματα τα οποία επισύρουν ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών»

Πρακτικά θα καταδικάζεται σε απέλαση ως επικίνδυνος πριν δικασθεί!

Από εδώ:
http://prezatv.blogspot.com/2009/06/blog-post_8295.html

(Μετά τις Ευρωεκλογές) Κάτι άρρωστο υπάρχει στο Βασίλειο της Αριστεράς

2009-06-19T16:33:00.004+03:00

Όντως ήταν σεισμός οι ευροεκλογές.
Αλλά δεν ταρακούνησε αυτούς που περίμενα.
Ο Μπαρόζο προτάθηκε πάλι για αρχηγός της ΕΕ.
(ευτυχώς τουλάχιστον τα σοσιαλιστικά κόμματα διαφώνησαν, έτσι, για την τιμή των όπλων)

Με τόση άνοδο και άνεση που απέκτησαν οι ακροδεξιοί,
είναι προφανές πλέον πως κάποιο θεμελιώδες λάθος κάνουμε οι αριστεροί.

Μου θυμίζει το σοκ του Λεπέν στη Γαλλία πριν μερικά χρόνια.

Πριν τις Ευροεκλογές

2009-06-02T02:24:00.003+03:00

Έχω την αίσθηση πως αυτές οι ευροεκλογές θα αποτελέσουν ορόσημο για την Ευρώπη.
Όχι επειδή θα μας εκπλήξουν τα ποσοστά
(η δεξιά θα πέσει, Κρίση και Μπαρόζο τόσα χρόνια δεν βοηθάνε)
αλλά επειδή οι νέοι που θα έρθουν θα σπάσουν την ακινησία που έχει επιβληθεί από την γραφειοκρατία των κεντρικοποιημένων θεσμών της ΕΕ:
την Επιτροπή και τα Συμβούλια Υπουργών.

Τώρα θα ήταν ελπιδοφόρο αν άγγιζε και τη χώρα μας ένας τέτοιος αέρας αλλαγής.

Η aspirin είναι που μας χτυπάει στη μέση?

2009-05-08T11:46:00.004+03:00

Τα salicylic οξέα, ακόμη και σε ελάχιστες συγκεντρώσεις, αναστέλλουν την ακετυλίωση της γλουκοζαμίνης!

Η γκλουκοζαμίνη είναι βασικό πρόδρομο μόριο για τη σύνθεση των GAGs, βασικών δομικών μορίων του συνδετικού ιστού,
από τον οποίο και αποτελούνται και οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι
(συγκεκριμένα από fibrocartilage).

Τι σημαίνουν τα παραπάνω?
1) Ίσως ότι αν τρώτε πολλές ασπιρίνες θα πονάει η μέση σας...?
2) Και πως αν θέλετε να σταματήσετε να πονάτε, ίσως η θειική-γλουκοζαμίνη (glucosamine sulfate) να μπορεί βοηθήσει?

Ή μήπως άλλη μια θεωρία συνομωσίας...?

Κομμουνιστικό Μανιφέστο και η Εποχή της Ισχύς του

2009-04-13T10:40:00.011+03:00

Ο Μαρξ περιέγραψε πως στην εποχή του εμφανίζεται για πρώτη φορά η διχοτόμιση της κοινωνίας σε 2 *μόνο* τάξεις:

[1] Στις προηγούμενες εποχές της ιστορίας βρίσκουμε σχεδόν παντού μια πλήρη διαίρεση της κοινωνίας σε διάφορες κλειστές τάζεις, μια πολύτροπη διαβάθμιση των κοινωνικών θέσεων. Στην αρχαία Ρώμη βρίσκουμε πατρίκιους, ιππείς, πληβείους, δούλους. Στο μεσαίωνα φεουδάρχες, υποτελείς, μαστόρους, καλφάδες, δουλοπάροικους κι επιπλέον σε καθεμιά απ' αυτές τις τάξεις βρίσκουμε ξανά ιδιαίτερες διαβαθμίσεις.

[..]

Ωστόσο, η εποχή μας, η εποχή της αστικής τάξης, χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι απλοποίησε τις ταξικές αντιθέσεις. Ολόκληρη η κοινωνία όλο και περισσότερο χωρίζεται σε δύο μεγάλα αντίπαλα στρατόπεδα, σε δύο μεγάλες τάξεις, που βρίσκονται άμεσα αντιμέτωπες η μια με την άλλη: στην αστική τάξη και το προλεταριάτο.

Υποψιάζομαι πως πολύ γρήγορα οι ιδιοκτήτες της κοινωνίας αντελήφθησαν πως ο Μαρξ είχε δίκιο και προσπάθησαν, και *κατάφεραν* να διασπάσουν αρκετά νωρίς την αναδυόμενη ομογενοποιημένη πόλωση της κοινωνίας.
Σήμερα πλέον έχουμε, κατα αναλογία με την αρχαιότητα και το μεσαίωνα, τους δικούς μας Πατρίκιους, Πληβείους, Ιππείς, Μαστόρους, Καλφάδες και Δουλοπάροικους.
Αυτοί είναι οι Διευθυντές και οι CEOs, οι υπάληλοι γραφείου και χειρονάκτες, οι άνεργοι και οι εποχικοί υπάλληλοι, οι μετανάστες, μικρομαγαζάτορες, οι μηχανικοί και οι επιστήμονες.

Ο ιδανικός χώρος για την εκδήλωση μιας προλετεριακής επανάστασης που περιέγραφε το Μανιφέστο ίσχυσε δηλαδή μόνο οριακά.

Είναι μόνο σε καιρούς Κρίσης σαν την τρέχουσα που η ενισχυμένη κοινωνικη κινητικότητα
(η αυξημένες δηλαδή πιθανότητες των υποκειμένων να αλλάζουν τάξεις)
επιτρέπει ξανά την πόλωση ανάμεσα σε 2 μονο τάξεις,
ανάμεσα στους Έχοντες και τους Μη-Κατέχοντες.

[1] Απ΄το Κομουνιστικο Μανιφέστο.

Το μάθημα της Ιστοριας, οι Έλληνες και ο Εμφύλιος

2009-04-07T02:29:00.008+03:00

Μεγαλο μερτικό από τα ποσοστά της δεξιάς στους Έλληνες οφείλεται στην απόκρυψη της ιστορίας του εμφυλίου μας.
Ένας εμφύλιος πόλεμος που διάρκεσε, πάνω-κάτω, μέχρι το '73.
Και που μόνο πρόσφατα η χρονική απόσταση μας έχει επιτρέψει να μπορουμε να τον αφηγηθούμε συνεκτικά.
(βλ. τα 3 νέα ντοκυμαντερ για τον Εμφύλιο)

Οι περισσότεροι δεν ξέρουν:
* για τα Δεκεμβριανά και την εμπλοκή των Άγγλων σε αυτά,
* ή για την "απελευθέρωση" των γερμανοτσολιάδων από την κυβέρνηση Παπανδρέου,
* για την εκτέλεση των ~360 άοπλων στρατιωτών της Μακρονήσου,
* για τις εκλογές βίας και νοθείας,
* το ποσοστό >53% που πήρε αργότερα η Ένωση Κέντρου και την αποστασία του Μητσοτάκη

Για να αναθρέψεις "δεξιούς" πολίτες αρκεί να τους γαλουχισεις με:
* τις οικοτολογίες για τον κίνδυνο να γινόμασταν Αλβανία αν δεν κέρδιζαν οι Δοσίλογοι τον ΕΛΑΣ,
* την δήθεν εξάρτηση των μελών του εμφυλιακού ΚΚΕ από τα χείλη του Στάλιν και γενικότερα ΚΚΣΕ
(παραβλέποντας πως κρεμόντουσαν πολύ περισσότερο από τα χείλη των Άγγλών και CIA οι δεξιοί μας ηγέτες,
και αναχρονίζοντας την εμπλοκή του ΚΚΣΕ στο ΚΚΕ τα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου πίσω, στον Εμφύλιο),
* τα εγκλήματα των Γκούλαγκ του ΚΚΣΕ και την επίρωση της αποτυχίας του συτήματος της Σ.Ενωσης μεσω της πτώσης του τείχους,
* το μύθο του Μελιγαλά.

REST vs WS-* applied on Politics for Freedom

2009-03-25T13:57:00.010+02:00

I 'm thinking of applying the lessons learned from the REST versus WS-* controversy onto Politics for Freedom.

WS-* said:
Define the Message Structure (SOAP) and the End-point Operations (WSDL) and let the world begin!

What i see of relevance to Politics is that the WS-* way of doing thing is to have almost identical peers communicating through well-established channels and pre-specified context.
It requires *similar* Parties talking to each other inside existent institutions (i.e. parliament),
specifically, Parties that have already agreed on the future of the society, the type of struggle required, etc.

REST said:
Define the Protocol (HTTP) and the End-point Address Scheme (URL) and let the world begin!

REST defines just the absolutely necessary constructs for peers to communicate, independently of implementation and structures, which in real-life might be different types of organizations, with separate purposes, and utilizing diverse actions and patterns:
Fop instance, web-like organizations similar to those that had supported demonstrations at Genova or Seattle or Dublin, and collaborative sites like Indymedia, having agreed only about the minimum required.

Though REST-like entities seem less powerful than the over-engineered WS-*-like ones,
the diversity implied by the former matches the participatory nature of social workings,
so at the end of the day those are the indisputable winners.

Οι Αριστεροί αποφεύγουν να Προσλαβάνονται στα Σώματα Ασφαλείας

2009-03-23T11:12:00.006+02:00

Βασικό πρόβλημα είναι πως ενώ όλοι λέμε πως
"η αστυνομία πρέπει να είναι δίπλα στην κοινωνία κι όχι ενάντια σε αυτή",
αυτό δεν γίνεται όταν στα σώματα ασφαλείας είναι *προφανώς* παντοδύναμοι οι πυρήνες με ρατσιστικά, εθνικιστικα, μιλιταριστικά, και αυταρχικά ιδεώδη.

Δηλαδή όσο προσλαμβάνονται συντριπτικά περισσότεροι πολίτες με "δεξιό" προανατολισμό,
(γιατί πολύ απλά οι "αριστεροί" αποφεύγουν τα σώματα ασφαλείας)
τόσο η αστυνομία θα τροφοδοτεί την ιδεολογική πόλωση και θα μεροληπτεί στον επερχόμενο "εμφύλιο" διαχωρισμό που στήνεται στην κοινωνία μας σήμερα.

Ξαναλέω, τα Σώματα Ασφαλείας, περισσότερο από την περασμένη 20ετία, πλέον δεν αποτελούν μια ακόμη "υπηρεσία"
αλλά συνιστούν τον εκτελεστικό βραχίωνα μιας συντηρητικής ρατσιστικής ξενοφοβικής πολιτικής.
Και αυτό οφείλεται και στον ιδεολογικό προσανατολισμό όσων επιλέγουν να καταταχθούν σε στα Σ.Α.

Και αναρωτιέμαι:
Ποια είναι η απάντηση της αριστερας σε αυτό?

Το Έθνος μας δεν θα αντέξει σε μεγάλες δόσεις...Μέγαλου Αλεξάνδρου

2009-03-20T13:21:00.005+02:00

Αν ένα σημαντικό κομμάτι των βορειοελλαδιτών συνεχίσει το εθνικιστικό του ντελίριο,
σε 10 - 20 χρόνια, αντί να ενισχύσουν το "έθνος" των Ελλήνων τους βλέπω να αποσχίζονται από το "Κράτος των Αθηνών"!
Και, σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία, θα υλοποιήσουν μόνοι τους την απειλή που αισθάνονται σήμερα για την "εθνική μας ακεραιότητα",
ακυρώνοντας το πρόθεμα "ελληνική" στην μακεδονική τους ταυτότητα!

Προς στιγμήν, έχουν αρχίσει ήδη τις "τελετές" τους:

Ιστορικά Αίτια του σύγχρονου Αντι-Κρατισμού

2009-03-05T13:11:00.007+02:00

Αφού η σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία οι αγροτικοί πληθυσμοί ξεπερνούσαν τους αστικούς (μέχρι το 2007)
και αφού η επινόηση του Έθνους-Κράτους βοήθησε στην καταπίεση των (τιμών των προϊόντων των) της Υπαίθρου (των Αγροτών) για να συντηρηθούν οι Πόλεις (οι Αστοί και οι Εργάτες τους),
είναι λογικό οι πλέον ριζοσπαστικές απελευθερωτικές θεωρίες του παρελθόντως να είναι ως επιτωπλείστων και Αντικρατικές,
αφού μια απελευθέρωση συνήθως νοείται ως απελευθέρωση των πολλών(Αγροτικών πληθυσμών) απέναντι στους λίγους(Αστικών).

Επίσης στην ύπαιθρο είναι εύκολο να επιβιώσεις χωρίς υψηλή οργάνωση και καταμερισμό εργασιών, ενώ
το Κράτος, μέχρι σήμερα, υποδύθηκε το ρόλο της κεντρικής διοίκησης, του οργανωτή της κοινωνίας μας, ρόλος απαραίτητος μόνο στους Αστικούς πληθυσμούς.

Σήμερα που η κατάσταση πλέον έχει αντιστραφεί, μήπως να χρειάζεται αναθεωρήσουμε μερικά "ανακλαστικά" μας?

Απολύσεις και Μερίσματα

2009-03-04T16:28:00.004+02:00

Ποιος το 'πε αυτό, να δεις.....

Όποια εισηγμένη επιχείρηση απολύει, να μην δικαιούται να μοιράσει μερίσματα

Αλλά από ποιον(ΣΥΡΙΖΑ?) το άκουσα και στην Ελλάδα δεν μπορώ να θυμηθώ...

Πάντως παίζουν πολλές προτάσεις στο τραπέζι, και τώρα φαίνεται πως είναι η ώρα να εφαρμοστούν, αφού
1) έχει καταρρεύσει η αξιοπιστία των νεο-φιλελεύθερων οικονομικών θεωριών, αλλά και
2) επειδή ζεστό κρατικό χρήμα σώζει την τελευταία στιγμή πολλά καπιταλιστικά προπύργια (πχ AIG).

Πάρκο Πατησίων: Τεχνικές Λύσεις σε Αντιδραστικές Πολιτικές

2009-02-13T18:27:00.008+02:00

Το 38% των Αθηναίων θέλουνε να χτιστεί τελικώς το γκαράζ στο κατεσταραμένο από τις ορδές του Κακλαμάνη Παρκάκι της Πατησίων.
Μεγάλο ποσοστό, ακόμη και αν σκεφτούμε πως απλά αντιστοιχεί στο ποσοστό των οπαδών της Νέας Δημοκρατίας.

Δεν πιστεύω πως οι θέσεις των ανθρώπων είναι παράλογες και εντελώς παρορμητικές όπως πασχίζουν να μας πείσουν και να μας κοντρολάρουν οι στρατιές των ψυχαναλυτών του 20ού αιώνα.
Αντίθετα πιστεύω πως η διαφάνεια και η γνώση μακροπρόθεσμα αλλάζουν και τους πιο συντηρητικούς και φοβισμένους.

Αλήθεια γνωρίζουν αυτό το 38% τις αρχιτεκτονικές προτάσεις που πρόσφατα κέρδισαν βραβείο οι οποίες υποστηρίζουν πως αν γεμίζουμε φρεάτια κτιρίων με χώμα μπορούμε να φυτέψουμε στις ταράτσες τους ακόμη και Δέντρα!

Αν το γνωρίζανε αυτήν την λύση, θα επέμεναν άραγες ακόμη να χτιστεί το παλιο-γκαράζ για τα παλιοσαράβαλά τους?

Ομπάμα και φόβοι πως θα τον "φάνε".

2009-01-31T11:28:00.002+02:00

Πολλοί φοβούνται πως με αυτά τα θαραλέα βηματα που κάνει ο Ομπάμα, θα τον "φάνε"!

Προς στιγμήν όμως, αν κάνουν το λάθος και φάνε *πρώτα* τον Ομπάμα,
τους περιμένει στη γωνία ο Τζο Μπάιντεν,
ένας πολύ ώριμος-προοδευτικός αντιπρόεδρος,
ένας αληθινός εφιάλτης για τους υποτιθέμενους συνομώτες.

[edit 2009-Spet-29]Μέχρι και Facebook group για τη δολοφονία του Ομπάμα έχει φτιαχτεί...

Παιδεραστία και Δημοσιοποίηση των Ονομάτων των Κατηγορούμενων

2009-01-28T10:26:00.003+02:00

Ημέρα προστασίας των Προσωπικών Δεδομένων σήμερα(!),
και μόλις χτες βράδυ δόθηκαν στη δημοσιότητα τα ονόματα 4ων από τους περίπου 12 συλληφθέντες για κατοχή ηλεκτρονικού υλικού Παιδικής Πορνογραφίας.

Όμως αρχικά δεν δόθηκαν τα ονόματα του Αρχιμανδρίτη ή του Στρατιωτικού,
όχι, αυτούς τους δίνουμε μια ακόμη ευκαιρία, το ψάχνουμε καλύτερα,
ας την πληρώσουν μάνι-μάνι ένας ιατρός, δύο μηχανικοί και ένας επιχειρηματίας,
και για τα παιδιά του Κράτους θα βρούμε τον κατάλληλο καιρό.

Τέτοιου είδους εκδικητικές τακτικές διαπόμπευσης έχουν δοκιμαστεί και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες,
και αποσύρθηκαν, αφού βέβαια αυτοκτόνησαν μερικοί αθώοι...
(οι δικαιολογίες περί προστασίας του κοινωνικού συνόλου δεν ευσταθούν αφού η προφυλάκιση υπάρχει για ακριβώς αυτό το λόγο)

Φοβάμαι ότι δεν αργεί ο καιρός που αντί για κάνναβη και κόκα θα φυτεύουν στα σπίτια των "ενοχλητικών" DVDs,
αφού το "ιδιώνυμο" αυτό έγκλημα διώκεται αποτελεσματικότερα και χωρίς αντιδράσεις.

Τα Δικαστήρια ενάντια στην αποκάλυψη της (Κυπριακής) Ιστορίας

2009-01-27T13:40:00.004+02:00

Σχετικά με τον Αττίλα Ολγκάτ, τον Τούρκο ηθοποιό που εξομολογήθηκε τηλεοπτικώς 10 σκοτωμούς ως φαντάρος στον Τουρκικό στρατό κατά την εισβολή στην Κύπρο το '73...

Πέσαν να τον φάνε, να το δικάσουν ως "εγκληματία πολέμου".
Και πρώτος-πρώτος το ζητάει ο δημοκράτης Αλί Μπρατ με άρθρο το.

Η ποινικοποίηση της ιστορίας εξυπηρετεί την απόκρυψη της αλήθειας, όχι την αποκάλυψή της.
Η ιστορία δεν ερευνάται στα δικαστήρια, αλλά με συνεργασίες τοπικών και απομακρυσμένων επιστημόνων.

Στην πραγματικότητα τέτοιες κινήσεις σφραγίζουν τα στόματα ώστε να μην αμφισβητούν την κρατική εξιστόρηση.
Και από τις 2 πλευρές.
Γιατί εγκλήματα κάνανε και οι Ελληνοκύπριοι στους ανυπεράσπιστους Τουρκοκύπριους χωρικούς.

Πιστεύει κανείς ότι θα βρεθεί *πλέον* κανένας Ελληνοκύπριος να εξομολογηθεί κάτι ανάλογο?

Καμία κάλυψη στον Ένοπλο

2009-01-08T11:35:00.011+02:00

Δεν θέλω διαμεσολαβητές για την "επανάσταση".
Δεν θέλω θεωρητικές εξηγήσεις στηριγμένες στις σφαίρες.
Δεν θέλω Ειδικούς της Κοινωνίας και Αντιπρόσωπους της Βίας.
Δεν χρειάζεται να σκοτώσουμε με μεθόδους της νύχτας ώστε να αλλάξουμε τις σχέσεις υποταγής της ημέρας.
Οι σχέσεις αλλάζουν επειδή οι Άνθρωποι το επιθυμούν - και οι εκτελέσεις ακυρώνουν οποιαδήποτε τέτοια επιθυμία.

Το σύνθημα "Βια στη Βια της Εξουσίας" απελευθερώνει όταν το φωνάζουμε σε μια διαδήλωση που μας ψεκάζουν,
και τυφλώνει όταν το χρησιμοποιεί ως δικαιολογία μια ένοπλη οργάνωση.

Στην Ελλάδα έχουμε πολλή εμπειρία από 17Ν και ΕΛΑ ώστε να αντλήσουμε γνώση.
Το θέμα δεν είναι αν τα ένοπλα είχαν δίκιο ή άδικο,
αλλά το ότι όσο δρούσαν, εμείς είχαμε άδικο!
Ακύρωναν έντεχνα όλη τη συλλογική δράση που θα έπρεπε να έχει ανθήσει μετά τη μεταπολίτευση.
Και το περασμένο Δεκέμβρη, η ανθοφορία ξεκίνησε.
Και η ανθοφορία είναι Ζωή.
Η δική μας βία ασκήθηκε ενάντια στη στέρηση της Ζωής, όχι μέσω αυτής.
Οι σφαίρες δηλώνουν εξουσία, είτε κρατικές είτε αντικρατικές, και εμείς σταθήκαμε ενάντιά της.

Η Τρομοκρατία Δεν Μας Σταματά!

(Για το φονικό γάζωμα των ΜΑΤ στα Εξάρχεια, για το θρασύδειλο χτύπημα στο Γουδί μέσα από το άσυλο)